وحید محمدپور: سالها پیش روستایی بود و روستاییان و دزدی! رسم شده بود در این دهات گمشدهها را در خانه دزدی واحد مییافتند و هر بار مشت و لگدی نثارش میکردند بلکه از رو برود و از رویه خلافش دست بردارد. ماهها گذشت... دزد قصه ما از رفتار مردم به تنگ آمد و با خود اندیشید بلکه چارهای کند و خود را از پس اتهامات همیشگی برهاند. این بار ابزاری از کشاورزی دزدید و آن را در حیاط منزل کدخدای ده پنهان کرد. به محض هجوم مردم فریاد کشید: کدخدا دزد است! کدخدا دزد است! حتی میدانم مال دزدی را کجا پنهان کرده است! تکنیکهای جنگ روانی بعضا بسیار ساده و دلفریب مینماید اما اگر در مرحله اجرا با ناشیگری همراه شود دودمان بانیانش را به باد خواهد داد. بزرگ خاندان زیرآبخوردگان که روزی خود را حاکم بلامنازع و بیرقیب بازی با افکار عمومی میدانست اکبر گنجی بود. گنجی هم مثل خیلیها که امروز به سایه باقیمانده از او در داخل کشور دخیل بستهاند، ورود به مرحله «انا رجلٌ» و خودنمایی را با فحاشی به کیهان آغاز کرد. تکنیکهایش به اندازه حرکات اصلاحاتچیهای امروز ساده بود و عوامانه اما حتی قدرت تاثیرگذاری بر عوام را هم نیافت! طبیعی است... وقتی کیهان را پایگاه شیطان بدانی و «وطنامروز» را عامل صهیونیسم، دیر یا زود باید کدخدا را هم «دزد» بخوانی! اینجاست که همعاقبتی اکبر گاف و دزد مثل ما عبرتآموز میشود! ورود به بازی عملیات روانی همانطور که پیش از این عرض شد چندان پیچیده نیست اما مهم این است که فرمان پروژه دست چه کسی باشد. واضح است که امروز یک یا چند عمله در داخل کشور گمان میبرند در عرصه مدیریت اذهان عمومی به مقام «اکبر گافی» رسیدهاند اما به وقتش خواهند فهمید که این ماشین استکباری اتوماتیک است و تنها شاسی ایجاد آلودگی در دست راننده تعویضی بوده است. پروژه ضدملی مبارزه با برنامه هستهای کشورمان در سه سطح زمانی مختلف با اهداف متنوع کلید خورد.
امامزاده نتانیاهو!
الف- چندین ماه پیش از آغاز مذاکرات رسمی دولت جدید و 1+5 با هدف ضربه زدن به روحیه خودباوری و اراده ملی در کشور مجموعهای از رسانههای زنجیرهای کوشیدند حیات و ممات ایران و ایرانی را به زلف افشان کدخدا گره بزنند. نمیشود و نمیتوانیم و نابود خواهیم شد، از شعارهای همیشگی این گروه بود که امروز برای اثبات «باوفایی ارباب» اجبارا به نتانیاهو دخیل بستهاند! امامزاده این بازی مرتب تعویض میشود، از رفتار فابیوس فرانسوی گرفته تا تحلیل بیبیسی فارسی! به هر کس و هر چه ارباب فرمان دهد چنگ میاندازند و ناباورانه پس از مدتی گمان «شفا» نیز میبرند!
آزادی فیسبوکی؛ اختناق رسانهای!
ب- به محض امضای توافقنامه، فاز دوم پروژه با هدف تخریب منتقدان دلسوز وطنی آغاز شد. رمز عملیات ضایع و از پیش باخته این مرحله با شعار «هر آن که با ما نیست صهیونیست است» از ژنو اعلام شد. هدف اصلی از این تزویر آشکار ایجاد فضای اختناق و درهم پیچیدن مسیر نقد منصفانه به جهت ضربه زدن به دولت و تیم مذاکرهکننده بود اما باز اشکالات قدیمی بروز یافت! وقتی بنا بر یکپارچگی قریب به هزاران رسانه غربی در موضعگیری یکسان در برابر توافقنامه ژنو باشد، طبیعی است که تناقضات این «گاوبندی آشکار» بزودی روشن شود. خلاصه اینکه نه بازی پلیس بد ـ پلیس خوب فابیوس و كري بیش از دو ساعت دوام آورد و نه نتانیاهو توانست شادی خود را از برد محور آمریکایی ـ اسرائیلی در ذیل برخی بندهای توافقنامه ژنو پنهان کند. اصل پایبندی به «حق غنیسازی» یک ساعت دوام آورد و بند عدم وضع تحریمهای جدید علیه ایران یک هفته! بگذریم از ایرادات اسرائیلی مشتی نان به نرخ روز خور در داخل که پرسیدهاند «اصلا چرا کیهان و «وطنامروز» و رسانههای مستقل حرفهای دشمن را رصد میکنند!» عجبا! از این همه تحلیل و نقد و کمک فکری ارائه شده به دولت و تیم مذاکرهکننده هیچ گزکی درنیامد جز خطر «رصد گفتههای دشمن؟!» با پایان عصر روزنامهنگاری دیزلی دیگر هیچ رسانه مستقلی در جهان تیتر یک خود را با تقلید از رسانه همسایه انتخاب نمیکند! ترجمه ایدههای دشمن را به نام تحلیل و ایدههای جهانی به خورد ملت دادن عاقبتش انعقاد قرارداد چاکری با منافقین در سطل آشغالهای سیا و MI6 است. از رفقا سوال کنید! زنجیرهایهای دیروز در فیسبوک کم از بیوفایی ارباب فغان نمیکنند. زنجیری شدهاند بیچارهها!
ایده تخریب وحدت ملی
ج- مرحله سوم خطرناکترین بخش پروژه است. در این بخش وحدت ملی در جامعه اسلامی هدف قرار گرفته است. عدهای بیبصیرت به نام حمایت از وطن، پروژه «ترکمانچای هستهای» را به راه انداختهاند و خائنان نیز با سوءاستفاده از آشکار شدن دست دشمن، به دنبال ضربه زدن به دولت جمهوری اسلامی هستند. جالب اینجاست، عبارت «ترکمانچای هستهای» توسط تحلیلگرانی استفاده شد که در فاز یک پروژه دم از روحیات ضدصهیونیستی اوباما و لزوم حمایت از وی در برابر جبهه حامیان رژیم غاصب صهیونیستی به کمک دیپلماسی عمومی ایرانی میزدند! چرخش ناگهانی دو شبکه فرقه ضاله بهائیت که از چپ و راست به سرویسهای جاسوسی دشمن وابستهاند و کوتاه آمدن از طرح رسانهای «پیروزی بزرگ» به سمت «باخت سنگین ایران» خود نشان از ورود به فاز جدید تخریب افکار عمومی دارد. پیش از این به دولت محترم هشدار دادیم تمرکز بر ایده ضدمردمی «مخالف تحلیل ما صهیونیست است» چشم وحدت ملی را نشانه گرفته است. واضح بود که ایده «جشن بزرگ» بدون تبیین علت موفقیت و پیروزی و پاسخدهی به سوالات مردم به دور از هر نوع رفتار پوپولیستی تنها در کوتاه مدت به کار خواهد آمد. حال همان فرصت کوتاه به پایان رسیده است. به جای برگزاری شوی تبلیغاتی با خانواده شهدای هستهای و تخریب خاندان شهید مکرم احمدیروشن مروری بر تحلیلهای منتقدان توافقنامه داشته باشید برادران! شعار آزادی رسانه را حتی اگر فقط شایسته فیسبوک و شبکههایی همچون «من و تو» و بیبیسی میدانید آگاه باشید که جهت تحلیلهای آنها به سمت بزرگنمایی مخاطرات توافقنامه برای ایران تغییر کرده است. باور کنید رصد شبکههای دشمن همیشه بد نیست و به درک تحلیلهای خطرناک پس پرده کمک میکند! حتی اگر گمان میکنید رسانههای «زنجیرهای آمریکایی- اسرائیلی» صادقانه با دولت همراه هستند خیالی نیست! گوش تاریخ از عربده شعبان بیمخهایی که ایده دروغپردازی «برادر حسین» را فریاد میزدند پر است. امروز آنها در دامان نتانیاهوی جنایتکار و اوبامای خیانتپیشه بدون بیمه بیکاری روزگار میگذرانند. از خاتمی و احمدینژاد عاقبت بیاعتنایی به ایده قرآنی مشورت و توکل بر توطئهپردازان داخلی را بپرسید که عبرت از تاریخ، چراغ راه آینده است. مردم به واسطه مدیریت عالی رهبر انقلاب یاد گرفتهاند بدون چنگ انداختن به صورت دولت و مذاکرهکنندگان در عین یکپارچی ملی به نقد آنچه انجام شده و بررسی آنچه در پیش است بپردازند. دولت برخاسته از رای مردم حتی اگر مرتکب اشتباه شود یا ناخواسته از قانون تخلف کند قانون جمهوری اسلامی میان ما حکم خواهد راند. وحدت ملی رمز پیروزی نظام جمهوری اسلامی در همه سالهای پرمخاطره گذشته است. کم نبودند آنها که برای پایان دولت برآمده از رای مردم در دوره گذشته پیشبینیهای 6 ماهه میکردند. احمق است کسی که تن به چنین تئوریپردازیهای خبیثانه و دشمنپسندی میدهد. دعا برای موفقیت دولتی که مهر نایب امام زمان(عج) تنفیذش را تثبیت کرده فارغ از اینکه برخاسته از گروه همفکران ما باشد یا برآمده از تفکر رقیب، عین دینداری است. هیچ قبیله و گروه و رسانهای حق ندارد بالاتر از دست میاندار سر بلند کند که اگر چنین کند حساب گردنش با قانون و قاضیالقضات است.