حسين كرماني: این روزها شاهد برپایی گردهمایی‌ها و همایش‌های گوناگونی برای تقدیر از نخبگان و برگزیدگان آزمون سراسری و المپیادهای علمی در کشور هستیم اما به نظر می‌رسد در هیاهوی این مراسم رنگارنگ دغدغه‌های اصلی این قشر از جامعه به حاشیه رفته است و برخی از مدیران نخبه‌پرور(!) از دغدغه‌های اصلی قشر المپیادی و نخبگان علمی غافل شده‌اند. دغدغه‌هایی که به نظر می‌رسد توجه به آن از برگزاری همایش و سمینار و تقدیر از این افراد مهم‌تر است. در حاشیه گردهمایی برگزیدگان آزمون سراسری و المپیادهای علمی دانش‌آموزی که چندی پیش در مرکز همایش‌های بین‌المللی صدا و سیما برگزار شد با این پرسش که مهم‌ترین دغدغه فکری شما چیست؟ به سراغ تعدادی از نخبگان علمی، المپیادی و دانشگاهی رفتیم. در پاسخ به پرسش «وطن امروز» مطالب جالبی بیان شد که بخش اول آن هم‌اینک پیش روی شماست. چراغ راه خاموش است!
طاها رجب‌زاده که با به ارمغان آوردن مدال طلای المپیاد جهانی فیزیک توانست برای کشورمان غرورآفرینی کند در پاسخ به پرسش ما گفت: برای رسیدن به اهداف خود راه‌های زیادی وجود دارد که من این راه‌ها را خیلی روشن نمی‌بینم. وی روشن نبودن مسیرهای موجود را برای دستیابی به اهدافش به عنوان مهم‌ترین دغدغه‌اش عنوان کرد. من هنوز نمی‌دانم که برای موفقیت در آینده چه تضمینی وجود دارد؟ آیا برای من نخبه یک کار و کاسبی مناسب پیدا می‌شود؟
جاده ادامه تحصیل مسدود است!
محمد موسوی‌نژاد، دارنده مدال برنز المپیاد فیزیک هم در پاسخ به پرسش ما، کار و وضعیت ادامه تحصیل خود را از مهم‌ترین دغدغه‌هایش عنوان کرد و گفت: ادامه تحصیل و فراهم شدن زمینه‌های آن از موضوعاتی است که همواره ذهن من را به خود مشغول می‌کند. من بر این باورم که برای برخی از رشته‌های تحصیلی راه برای ادامه تحصیل بسته است و به راحتی نمی‌توان در داخل کشور ادامه تحصیل داشت.
دورنمای شغلی تاریک است
علی صفاری از دیگر دانش‌آموزانی است که با رتبه74 منطقه یک در آزمون سراسری پذیرفته شده است و هم‌اینک در رشته مهندسی برق مشغول به تحصیل است. وی دورنمای آینده و وضعیت اشتغال و عاقبت کاری خود را به عنوان اصلی‌ترین دغدغه ذهنی این روزهای خود می‌داند که همواره در دوران تحصیل به آن می‌اندیشد.