آیت‌الله آملی‌لاریجانی از صدور قطعنامه‌های به اصطلاح حقوق‌بشری علیه ایران انتقاد کرد. رئیس دستگاه قضا در جلسه دیروز مسوولان عالی قضایی با ابراز تاسف از صدور قطعنامه‌ای که در آن مطالب بی‌پایه و اساس مبنی بر نقض سیستماتیک حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران مطرح شده، تصریح کرد: انسان متاثر می‌شود هنگامی که می‌بیند همان مطالبی که در رسانه‌های ضدانقلاب نوشته شده یا از دهان منافقین بیرون آمده در قطعنامه‌های سازمان ملل مطرح می‌شود. وی با رد ادعاهای مطرح شده و بی‌پایه و اساس دانستن صدور قطعنامه‌هایی از این دست، اظهار کرد: یکی از ریشه‌های ادعاهای مطرح شده در مقوله حقوق بشر به «اختلاف مبنایی» میان غرب و جهان اسلام در این حوزه مربوط می‌شود. آیت‌آلله آملی‌لاریجانی خاطرنشان کرد: برای نمونه در برخی بندهای قطعنامه اخیر اجرای قصاص را مردود دانسته‌اند. این در حالی است که قصاص نص قرآن است و انتظار نابجایی است که بخواهند ما از اجرای مضمونی قرآنی به دلیل تصویب یک قطعنامه دست بکشیم. رئیس قوه‌قضائیه با تاکید بر اینکه اعتقاد به قصاص مختص نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران نیست بلکه «اعتقاد دینی» بیش از یک‌میلیارد مسلمان است، تصریح کرد وقتی قوه‌قضائیه را برای اجرای حکم قصاص محکوم می‌کنند در واقع می‌خواهند اعتقاد ما به اصل اسلام را محکوم کنند. آیت‌الله آملی‌لاریجانی منشأ دوم صدور قطعنامه‌های حقوق‌بشری ضد ایران را استناد به ادعاهای «مغرضانه و دروغ» عناصر ضدانقلاب دانست و با توجه به طرح ادعاهایی درباره بازداشت‌ها در ایران اظهار کرد: ادعای دستگیری بی‌دلیل یا در بازداشت نگه‌داشتن بدون محاکمه افراد، دروغ بسیار بزرگی است در حالی که برای پیشگیری و برخورد با احتمال وقوع اقدام‌هایی از این نوع، دستگاه‌های نظارتی گوناگونی در کشور وجود دارد. رئیس قوه‌قضائیه سومین عامل ادعای نقض حقوق‌بشر در ایران را بی‌اطلاعی از مبانی فقهی و حقوقی قوانین در احکام صادره دانست و با بیان نمونه‌ای از این بی‌اطلاعی که مکرر در برخی بندهای قطعنامه کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل به چشم می‌خورد، گفت: اینکه گفته شده مجازات اعدام بر اساس عنوان‌های مجرمانه غیردقیق مانند محاربه که آن را دشمنی با خدا ترجمه کرده‌اند، صورت می‌گیرد، نشان از بی‌اطلاعی تدوین‌کنندگان قطعنامه دارد. رئیس دستگاه قضا افزود: بحث محاربه در کتاب‌های فقهی ما باب مستقلی دارد و فقها این مفهوم را با عبارت «تجرید سلاح لاخافه.. الناس» به معنای کشیدن سلاح به روی مردم به قصد ترساندن آنها تعریف کرده‌اند، حال باید پرسید چه ابهامی در معنای محاربه وجود دارد؟