گروه فرهنگ و هنر: حسین سهیلی‌زاده یکی از کارگردانان موفق سریال‌ساز تلویزیون است که با ساخت «دلنوازان» توانست نظر مخاطبان را به‌خوبی جلب کند. او این بار سراغ یکی از معضلات فراگیر جامعه امروز رفته و سریالی 40 قسمتی با نام «آوای باران» را کارگردانی کرده که از امروز شاهد پخش آن از شبکه 3 سیما خواهیم بود. برای آگاهی از روند تولید و تهیه فیلم سراغ محمد هاشمی‌اصل، تهیه‌کننده مجموعه رفتیم و گپي با او زديم که از نظرتان می‌گذرد. «آوای باران» در چه مقطعی روایت می‌شود و چه معضلی از جامعه را مورد توجه قرار داده است؟
در این مجموعه یکی از معضلات جامعه که تکدی‌گری است و به وفور در جامعه امروز دیده می‌شود را ریشه‌یابی می‌کنیم. معضلات و مشکلات تکدی‌گری در جامعه امروز باعث بروز ناهنجاری‌های اجتماعی وسیعی می‌شود که در سریال مورد توجه قرار گرفته است. «آوای باران» در دو مقطع زمانی حال و گذشته (دهه 70) روایت می‌شود. برای ریشه‌یابی درست تکدی‌گری، شخصیت اصلی داستان و به تبع آن دیگر شخصیت‌ها در دو مقطع زمانی دیده می‌شوند. کودکی «باران» را مبیناسادات آتشی و مقطع جوانی (27 سالگی) را آزاده زارعی ایفای نقش می‌کنند. آزاده زارعی در فیلم «آمین خواهیم گفت» آقای سالور بازی کرده بود که آقای سهیلی‌زاده ایشان را برای ایفای نقش «باران» انتخاب کردند.
مجموعه‌هایی که به معضلات اجتماعی می‌پردازند بیشتر با ممیزی و نظارت از سوی سازمان صدا و سیما مواجه می‌شوند.
رعایت یکسری ضوابط که همه به آن واقف هستیم در سریال صورت گرفت. من حدود 20 سال است تهیه‌کننده هستم و چیزی به نام سانسور در سازمان صدا و سیما نداریم. در رسانه ملی ضوابطی وجود دارد که باید آن را رعایت کنیم. برای این مجموعه نیز از ابتدا مشاور فیلمنامه داشتیم از سوی دیگر فیلمنامه‌نویسان درجه یک و معتبری با ما همکاری کردند که سال‌هاست در این عرصه فعال هستند. ما تلاش کردیم بر اساس استانداردها پیش برویم، ما در این مجموعه جذابیت را فدای عبور از خط قرمزها نکردیم. ما ضوابط و چارچوب را می‌دانیم و از خط قرمزها عبور نکردیم البته طرح و برنامه سیما نهایت همکاری را با ما داشتند.
پروسه تولید مجموعه چگونه شکل گرفت؟
فروردین ماه جلسه‌ای با آقای سهیلی‌زاده داشتیم. من ایده‌ای را پیشنهاد کردم که ایشان گفتند روی ایده‌ای کار می‌کنند. خواستم آن ایده را بدانم که خدا را شکر این همکاری شکل گرفت و با همکاری دو نویسنده خوب آقایان سعید جلالی و علیرضا کاظمی‌پور، نویسندگی فیلمنامه آغاز شد. مراحل پیش‌تولید را همزمان آغاز کردیم و 2 شهریور ماه تصویربرداری از ترکیه آغاز شد. حدود یک ماه در کشور ترکیه و در شهرهای مختلف از جمله استانبول تصویربرداری مجموعه انجام شد و هم‌اینک هم در تهران در محله‌های مختلف ادامه دارد.
با توجه به موضوع طرح شده، مجموعه دارای تعدد لوکیشن است؟
بله، مجموعه پرلوکیشن است و اکثر صحنه‌های آن خیابانی است. از سوی دیگر داستانک‌های فرعی در قصه دیده شده که به روند قصه اصلی کمک می‌کند که همه اینها باعث می‌شود تعداد لوکیشن بالا باشد. مجموعه، لوکیشن‌های متعددی دارد و 7 یا 8 لوکیشن ثابت داریم. خانه طاها ریاحی، نادر توتونچی، مرتضی (دوست طاها) و چند دفتر کار و محل حضور متکدیان در پامنار که تصویربرداری می‌شود.
با توجه به معضلی که مطرح می‌شود به نظر می‌رسد ریتم در مجموعه از اهمیت خاصی برخوردار است.
همین طور است. درام قصه نیاز به ریتم تند و قابل قبولی دارد که با توجه به دکوپاژ آقای سهیلی‌زاده این ریتم صورت گرفته است. همچنين تاکنون 20 قسمت تدوین شده است.