گروه بين الملل: از عجایب دنیای سیاست، یکی هم اینکه ملکه بریتانیا و ولیعهد دلبندش «شاهزاده چارلز» پس از مرگ رهبر بزرگ مبارزه آفریقا با نژادپرستی و استعمار، به شیوه خاص خودشان نسبت به نلسون ماندلا ادای احترام کردند. یعنی نسبت به همان زندانی آزادیخواهی که در زمان صدارت مارگارت تاچر، دربار و دولت بریتانیا تروریست خطابش میکردند. خوشبختانه تاچر در سال میلادی جاری زودتر از ماندلا نقاب در خاک کشید اگرنه بعید نبود سیاست فریبکارانه معروف انگلیسي «عفریته آهنین» را هم به وسوسه بیندازد که به سیاق اربابان سلطنتیاش به «اسطوره قاره سیاه» ادای احترام کند. آنوقت لابد رسانههای زنجیرهای سلطه چون سیانان، بیبیسی و اسکای بهصورت مسلسلوار پیام تسلیت دراماتیک تاچر به مناسبت درگذشت رهبر سابق آفریقای جنوبی را پوشش میدادند، درست همانطور که پیام تسلیت اوباما، رئیسجمهوری آمریکا و دیوید کامرون، نخستوزیر محافظهکار را بلافاصله پس از اعلام خبر درگذشت ماندلا، هر نیمساعت یکبار پخش کردند، انگار نه انگار که اوباما میراثدار حکومتی صهیونیست و نژادپرست است که رژیم آپارتاید در دهه 1950، «اصول مقدس تبعیضنژادی» خود را از آن به ارث برد و حزب محافظهکار انگلستان چه در زمان ادوارد هيث و چه دوران تاچر، بزرگترین حامی آپارتاید بود و سیاهان معترض را مشتی کمونیست و تبهکار میخواند. سابقه کاخ باکینگهام نیز در این زمینه خیلی روشنتر از دولتهای تحتامرش نبوده است. ملکه الیزابت دوم که امروز از درگذشت ماندلا «احساس ناراحتی عمیق میکند» و او را مردی بزرگ میخواند که در سراسر زندگیاش در حال مبارزه بود، به این موضوع هیچ اشارهای نمیکند که ماندلاي جوان، مبارزات ضداستعماری و ضدتبعیض خود را پیش از آغاز رسمی دوران آپارتاید در دهه 1940 آغاز کرد یعنی زمانی که آفریقای جنوبی رسما مستعمره بریتانیا و هلند بود.
پس از تشکیل حکومت تبعیض نژادی به نفع سپیدهای اروپایی علیه اکثریت سیاه و رنگینپوست در این کشور بود که الیزابت دوم تاجگذاری کرد واقعا دوران سلطنت او بویژه دهه 70 و 1980، رژیم پروتاریا از بالاترین سطح حمایت سیاسی لندن در قبال جنایتهای گستردهاش علیه سیاهان سود میبرد بیآنکه در دربار انگلیس کسی با ماندلا و بیچارگان ستمدیدهای که او نمایندگیشان میکرد «احساس همدردی عمیق کند»! حتی پس از آنکه با افزایش آگاهی جهانی درباره اطلاعات و شعارهای ضدبشری آپارتاید، رژیم پروتاریا مورد تحریمهای بینالمللی قرار گرفت، دو عفریته کاخ باکینگهام و خیابان داونینگ استریت با این تحریمها بشدت مخالفت میکردند.
کار به جایی رسید که تاچر در 1987 نهتنها از انحلال کنگره ملی آفریقا حمایت کرد بلکه این سازمان تحت هدایت ماندلای دربند را «نوعی سازمان تروریستی» خواند. نشان به آن نشان که 5 سال پس از تاچر، آفریقای جنوبی شاهد نخستین انتخابات آزاد در تاریخ خود بود که رهبر همین کنگره با اکثریت قاطع در آن پیروز شد و اسطوره نلسون ماندلا رسما شکل گرفت. حال اگر همدردی مزورانه ملکه انگلیس را هم به حساب خرفت شدن و فراموشی ناشی از کهولت سن بینگاریم، پس درباره پیام تسلیت دیوید کامرون چه میتوان گفت که در مکتب تاچر بالیده است؟ یا درباره میزان دورویی باراک اوباما چه میتوان گفت که حتی وقتی ماندلا را الگوی ابدی خود معرفی میکند، حاضر نیست به عنوان شخص اول سیاست ایالات متحده و مسوول ارشد سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، به خاطر نقش محوری این سازمان در سال 1962 برای ارسال اطلاعات مربوط به آن وکیل جوان مبارز ضدآپارتاید بویژه درباره ارتباطات، فعالیتهای چریکی و محل جلسات او و دیگر اعضای کنگره ملی آفریقا برای حکومت پروتاریا که در نهایت به دستگیری و حبس ماندلا انجامید، عذرخواهی کند. علاوه بر این رئیسجمهور سیاهپوست آمریکا حاضر نشد هیچ واکنشی به خبر رسواکننده دیگری نشان دهد که توسط ادوارد اسنودن فاش شده بود و نشان میداد دستگاه امنیت ملی آمریکا (NSA) تا سال 2008، مکالمات نلسون ماندلا را شنود میکرده است. آیا اوباما تایید میکند که الگوی ابدی او یک عنصر خطرناک برای ایالات متحده محسوب میشده که باید به خاطر آن شنود میشده است؟ اوباما دستکم میتوانست به مشاورههای رژیم آپارتاید با مقامات بلندپایه آمریکا در مورد نحوه تشکیل حکومت تبعیضنژادی و سپس چگونگی سرکوب قیام سیاهان اشاره کند و به خاطر آن عذرخواهی کند چرا که رژیم آفریقایجنوبی در 1962 از پیشنهاد کاخ سفید برای کمونیست خواندن ماندلا و همرزمانش بهره برد و مستقیما توسط بخش مبارزه با جنبشهای آزادیبخش سیا حمایت میشد.
ماندلا دشمن اسرائيل
در حالی که با درگذشت رهبر جنبش ضدآپارتاید آفریقایجنوبی بسیاری از دوستداران وی در سراسر جهان در حال سوگواری و برگزاری مراسم بزرگداشت برای او بودند، اسرائیل نشنال نیوز نوشت به طور تاریخی رهبران سیاهپوستان آفریقایجنوبی، به اسرائیل به عنوان یکی از پایههای اردوگاه سرمایهداری و در نتیجه بهرهکشی از سیاهپوستان نگاه میکردند. اما مطالعه بیوگرافی ماندلا نشان میدهد او دشمن اسرائیل بود. براساس این گزارش، یکی از میراثهای مشروع نلسون ماندلا، پیوستن آفریقایجنوبی بعد از آپارتاید به تحریم و بایکوت علیه اسرائیل بود. براساس این گزارش، به طور تاریخی رهبران سیاهان در آفریقایجنوبی از جمله «دزموند توتو» به اسرائیل به عنوان یکی از پایههای اردوگاه سرمایه داری و در نتیجه بهرهکشی از سیاهپوستان نگاه میکردند. «نئو امنومزاما» رئیس دفتر نمایندگی حزب ماندلا در سازمان ملل، صهیونیسم را به عنوان متحد آپارتاید و حامی جنایات رژیم سابق آفریقایجنوبی علیه سیاهپوستان خواند. رژیم صهیونیستی شبیهترین حکومت به رژیم آپارتاید و طبیعتا دوست آن بود. اسرائیل تنها رژیمی بود که عملا با تهدیدات مشترکی روبهرو بود و عملا ساختاری همانند این کشور داشت که نژادپرستی نهادینه شده بود. رژیمی که همانند دولت آپارتاید در میان میلیونها نفر از مردمی به حیات خود ادامه میداد که آنها را از خانه و کاشانه خود آواره کرده بود و همین مساله نقطه نظر مشترک این دو رژیم بود که آنها را به سمت یک همکاری استراتژیک سوق داد. جنبه دیگری از همکاری رژیم صهیونیستی و آپارتاید توسعه همکاریهای اطلاعاتی و امنیتی به منظور مقابله با تهدیدات بیشتر بوده است. موساد، سرویس اطلاعات خارجی رژیم صهیونیستی بارها از سرویس اطلاعاتی دولت آپارتاید به منظور نفوذ در رفت و آمدهای احتمالی رزمندگان فلسطینی در کشورهای آفریقایی و رصد تحرکات آنها استفاده کرده است. همچنین دولت آپارتاید به منظور مقابله با حملات مجاهدان سیاهپوست از سوابق و توانمندیهای رژیم صهیونیستی استفاده کرده و برای آموزش، نیروهای خود را به این کشور اعزام میکرده است. فناوری شکنجه و دستیابی به تجهیزات شنود از جمله همکاریهای دیگر رژیم صهیونیستی و رژیم آپارتاید بوده است. در نهایت و فارغ از همه این همکاریها، بارها اظهارنظرهای سران مختلف کشورها بوده است که رژیم صهیونیستی را با رژیم آپارتاید مقایسه کردهاند که از جمله میتوان به رهبران ضدآپارتاید آفریقایجنوبی اشاره کرد. «میشل بن ییر» دادستان کل رژیم صهیونیستی، جیمی کارتر رئیسجمهور اسبق ایالات متحده، برژینسکی مشاور امنیت ملی سابق کاخ سفید و حتی برخی از روزنامهنگاران اسرائیلی از این واژه استفاده کردهاند. واژهای که تنها عملکرد رژیم صهیونیستی و همکاری گسترده آن با رژیم آپارتاید آن را به اثبات میرساند. طبیعتا از نگاه نلسون ماندلا، رژیم وقت آفریقایجنوبی و اسرائیل هر دو رژیم آپارتاید بودند، هر دو دارای سیاستهای خصمانه، استفاده از زور و انکار نقض حقوق بشر بودند و هر دو علیه اکثریت جنگیدند. در سال 2000 یک کمیته یهودی-آمریکایی مراسم تجلیل از نلسون ماندلا را بعد از آنکه گفته بود 13 یهودی که در ایران به جرم جاسوسی بازداشت شده بودند تحت شرایط منصفانه محاکمه شدند را لغو کرد.