۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۷:۴۹
تاریک روشن‌هایی از اوضاع نامساعد یونایتد

مویس و سوءتفاهم‌هایش

چشمان بهت‌زده سرالکس در انتهای دیدار با اورتون به خوبی نمایانگر اوضاع نامساعد یونایتد بود. هرچند افت یونایتد در ابتدای فصل با توجه به شرایط جدید و تازه تیم تا حدی قابل پیش‌بینی بود اما کمتر کسی تصور می‌کرد اندیشه‌های مرد متفکر و امتحان پس داده‌ای همچون مویس تا این حد دچار سوءتفاهم‌های آشکاری باشد. شکست دوباره یونایتد در اولدترافورد بار دیگر ضعف‌های این تیم در بخش‌های مختلف را آشکار کرد. هرچند تیم مویس انصافا قدری هم بدشانس بود اما در هر حال این بدشانسی باعث نمی‌شود که کسی چشمانش را بر مشکلات جدی یونایتد و همچنین تفکرات مورددار مویس ببندد.
وینگر، وینگر، وینگر؛ مسأله این است
در طول تاریخ یونایتد مملو از وینگر‌های کلاسیک و بزرگی بوده است؛ از رایان گیگز و دیوید بکام گرفته تا کریستیانو رونالدو. بر کمتر کسی این مساله پوشیده است که بخش اعظمی از فلسفه تاکتیکی یونایتد در وینگر‌های این تیم خلاصه می‌شود. فلسفه سیستم 2-4-4 مورد علاقه سرالکس هم دقیقا همین بوده است؛ وجود بازیکنانی در کناره‌های زمین که بتوانند نفوذ کنند، سانتر کنند و برای مهاجمان هدف خلق موقعیت کنند. یونایتد هیچگاه شبیه تیمی مثل بارسلونا نبوده است. بازیکنان کناری در طول تاریخ از مهم‌ترین ارکان یونایتد بوده‌اند و مادامی که تیم با سیستم 2-4-4 بازی کند بدون این رکن، کار حقیقتا دشوار می‌شود. دیوید مویس نیز آنچنان دست به این فلسفه و دست به این سیستم نزد. 2-4-4 سیستمی است که در اکثر بازی‌های یونایتد به کار گرفته شده اما به هیچ‌وجه آن کارایی را نداشته و علت آن هم کاملا مشخص است؛ عدم آمادگی بازیکنانی مثل نانی، والنسیا و یانگ عملا منچستر را در کناره‌ها خلع سلاح کرده است. یانگ در این فصل مهم‌ترین کارش «دایو» کردن بوده است! نانی با استاندارد‌های گذشته خودش کیلومتر‌ها فاصله دارد و والنسیا نیز چیزی بیشتر از یک عملکرد متوسط از خود ارائه نکرده است. در این شرایط اما مویس اعتقاد خاصی به استفاده از همین بازیکنان دارد. روزی که ویلفرد زاها به یونایتد پیوست بسیاری خبر از تولد رونالدویی دیگر داده بودند. عملکرد زاها در تور پیش‌فصل نیز بسیار امیدوارکننده بود اما مویس در عین ناباوری هیچگاه به او اعتماد نکرد. قرض دادن او در ژانویه به تیمی دیگر نیز از آن کارهایی است که شاید فقط از مویس بر آید! عدنان یانوزای دیگر پدیده یونایتد نیز که چشمان بسیاری را به خود خیره کرده است به‌رغم درخشش قابل قبول در بازی‌هایی که به او فرصت داده شده، هنوز هم تنها یک «پلن‌بی» برای مویس محسوب می‌شود.
روزهای سخت پس از اسکولز
هر چه می‌گذرد بیش از پیش مشخص می‌شود که چرا سرالکس به هیچوجه حاضر نمی‌شد از بازیکنی همچون اسکولز در میانه میدان دل بکند. دیوید مویس در حالی تمام فصل نقل و انتقالات تابستانی را به دنبال یک «پلی‌میکر» می‌گشت که در نهایت تنها توانست شاگرد قدیمی خود را جذب کند. فلینی به هیچوجه بازیکن بدی نیست اما باید قبول کرد که او در بهترین فرم خود می‌تواند نسخه تکمیل شده مایکل کریک را ارائه دهد و متاسفانه این مساله به تنهایی برای خارج کردن مویس از بحران تاکتیکی کافی به نظر نمی‌رسد. در روزهایی که مویس عملا تیمش را در کناره‌ها خلع سلاح می‌بیند وجود یک رهبر واقعی در میانه میدان می‌توانست گره از مشکلات تیم باز کند اما یونایتد در این پست هم گزینه‌ای بهتر از کلورلی در اختیار ندارد. شاید بگویید در این زمینه نمی‌توان اشکالی به مویس وارد کرد چون ابزار‌هایش را در اختیار ندارد اما وقتی بدانیم که مویس یک تابستان کامل را برای به خدمت‌گرفتن چنین بازیکنی هدر داده و در نهایت به فلینی رسیده است اوضاع کمی متفاوت می‌شود.
مورد عجیب «شین‌جی»
روزی که شین‌جی کاگاوا به یونایتد پیوست بسیاری از طرفداران یونایتد خوشحال بودند که «پارک» دیگری ظهور خواهد کرد. عملکرد فوق‌العاده کاگاوا در دورتموند نیز به خوبی آنها را امیدوار کرده بود اما کاگاوا هیچگاه نتوانست «پارک» شود! آنهایی که اعتقاد داشتند کاگاوا به علت آنچه عدم بازی در پست مناسب عنوان می‌شود، نتوانسته است بازی‌های خوبی از خود ارائه دهد با دیدن بازی‌های اخیر کاگاوا در پست دلخواهش شاید نظرشان عوض شده باشد. کاگاوا در دو بازی اخیر در پشت مهاجم یعنی دقیقا همان پستی که در دورتموند غوغا به پا کرده بود، انجام وظیفه کرد اما به هیچوجه نتوانست آن فرم ایده‌آلش در دورتموند را نمایش دهد. هرچند شاید برای قضاوت کردن او در این پست کمی زود باشد اما باید پذیرفت که کاگاوا با بازگشت فان‌پرسی دیگر نخواهد توانست در این پست به میدان رود و این دقیقا همان مساله‌ای است که بسیاری به آن اعتقاد دارند؛ کاگاوا با فلسفه یونایتد جور نیست. دیدن بازی‌های کاگاوا در نقش بازیکن کناری بسیار خسته‌کننده است و این تصور که او بتواند جای رونی را در پشت فان‌پرسی تصاحب کند نیز بسیار دور از ذهن است. کاگاوا شاید بزرگ‌ترین خدمتی که به منچستر می‌تواند بکند این باشد که به عنوان بخشی از مبلغ قرارداد رویس به دورتموند بازگردد. اوضاع در یونایتد مناسب نیست.
ارسال نظر
captcha
پربیننده