رحلت آيتاللهالعظمي گلپايگاني، زعيم عاليقدر حوزه علميه قم (1372 ش) آيتاللهالعظمي سيدمحمدرضا موسوي گلپايگاني در سال 1277ش (1316ق) در گلپايگان به دنيا آمد. وي پس از طي دروس مقدمات در زادگاه خود، راهي اراك شد و در 21 سالگي وارد درس خارج فقه و اصول آيتالله حائري يزدي شد. ايشان پس از هجرت به قم، در حلقه اصحاب خاص استاد قرار گرفت و پس از تاسيس حوزه علميه قم و رحلت آيتالله حائري يزدي تدريس خارج فقه و اصول خود را آغاز كرد. حاصل تدريس 70 ساله ايشان پرورش دهها شاگرد مجتهد و عالم است كه هر كدام استوانه مهمي در حوزه علميه محسوب ميشوند. بسیاری از علمای معاصر از جمله شاگردان آن مرجع بزرگ ديني هستند. كتاب الحج، كتاب القضاء و حاشيه بر عروه الوثقي و... از جمله تاليفات آن فقيه بزرگوار به شمار ميرود. ايشان همچنين در جريان انقلاب اسلامي و پس از آن، همواره حمايت خود را از قيام و رهبري آن اعلام ميكرد. آيتالله گلپايگاني سرانجام پس از عمري خدمت و تدريس و تأليف، در 18 آذرماه 1372 ش برابر با 24 جماديالثاني 1414 ق در سن 95 سالگي دار فاني را وداع گفت و پس از تشييعي باشكوه، در مسجد بالاسر حرم حضرت معصومه(س) به خاك سپرده شد.
معرفي عراق به عنوان متجاوز از سوي سازمان ملل متحد (1370ش)
يازده سال پس از آغاز جنگ 8 ساله تحميلي رژيم بعث عراق عليه ايران و 3 سال پس از صدور قطعنامه 598 شوراي امنيت و اتمام جنگ و با تلاشهاي پيگير سياسي مسؤولان نظام جمهوري اسلامي، حقانيت ايران در دفاع مشروع به اثبات جامعه جهاني رسيد. خاوير پرز دكوئيار، دبيركل وقت سازمان ملل متحد در 18 آذر 1370 طي يك گزارش رسمي به شوراي امنيت اعلام كرد كه عراق در 31 شهريور 1359 به ايران حمله كرده و متجاوز است. اعلام اينكه در جنگ تحميلي، عراق آغازگر و مسؤول جنگ بوده، يك پيروزي بزرگ سياسي است. متجاوز بودن عراق، گرچه بسيار دير اعلام شد اما از پيروزيهاي مهمي است كه در تاريخ كشورمان به عنوان واقعهاي بزرگ ثبت شده است.
قتل ميرزا آقاخان كرماني از همكاران سيدجمال‌الدين اسدآبادي (1314 ق)
ميرزا عبدالحسين‌خان معروف به ميرزا آقاخان كرماني فرزند ميرزا عبدالرحيم بردسيري در سال 1270 ق در كرمان متولد شد. در ابتدا علوم رياضي و طبيعي و حكمت الهي را فرا گرفت سپس از كرمان به اصفهان رفت و پس از مدتي راهي تهران شد. از آنجا به استانبول عزيمت كرد و در روزنامه اختر به خدمت مشغول شد. ميرزا در آنجا با سيدجمال‌الدين اسدآبادي همكاري ميكرد. او به جرم شركت داشتن در شورش ارامنه مجبور به ترك استانبول شد و در سال 1314 به امر محمدعلي ميرزا به قتل رسيد. وي عقيده داشت فقط به وسيله قوانين اسلامي ميتوان ريشه استبداد را از بيخ و بن درآورد و در زايل كردن رسوم ظالمانه شاهنشاهي به پيش رفت.
اشغال سرزمين فلسطين در جنگ جهاني اول توسط نيروهاي انگليسي (1917م)
در جريان جنگ جهاني اول، نيروهاي انگليس، سربازان عثماني را در فلسطين شكست دادند و در 9 دسامبر 1917م، بيتالمقدس را به تصرف خود درآوردند. اين شهر اگرچه از لحاظ استراتژيك در جريان جنگ، اهميت چنداني نداشت اما سقوط آن، ضربهاي سخت بر عثماني وارد ساخت. انگليسيها تا اكتبر سال بعد كه پيمان متاركه جنگ و سپس قرارداد صلح ميان دو طرف امضا شد، بسياري از سرزمينهاي خاورميانه را نيز تصرف كردند. تصرف فلسطين، توسط نظاميان انگليس، از آن جهت مهم بود كه گام ديگري جهت تحقق مفاد اعلاميه بالفور، وزير خارجه انگليس تلقي ميشد كه يك ماه قبل از آن صادر شده بود. بالفور در اين اعلاميه، وعده ايجاد يك دولت يهودي توسط صهيونيستها در فلسطين را داده بود و تسلط انگليس بر اين سرزمين، زمينه عملي شدن اين وعده را براي صهيونيستها، فراهمتر كرد. از آن پس سيل يهوديان از سراسر جهان به اين منطقه سرازير شدند و طي 30 سال پس از آن، اين امر تحت نظارت انگلستان كه قيموميت فلسطين را برعهده داشت صورت گرفت. با نزديك شدن زمان اعلام موجوديت رژيم صهيونيستي، دولت انگليس تا روز 13 مه 1948م نيروهاي خود را از آن سرزمين خارج كرد و فرداي آن روز، دولت غاصب اسرائيل اعلام موجوديت کرد.