«وحید هاشمیان از زمان انجام نخستین بازی‌اش برای تیم ملی ایران در دسامبر 1998 تاکنون 43 بار برای تیم ملی ایران بازی کرده است. او در این بازی‌ها 13 بار موفق به گلزنی شده. اگر او پس از رقابت‌های جام ملت‌های آسیا در سال 2000 با وقفه‌ای چهار ساله از تیم ملی کنار نمی‌رفت شاید عملکرد او در تیم ملی به مراتب بهتر بود.» این مقدمه مصاحبه وحید هاشمیان با سایت فیفاست. مهاجم تیم ملی ایران در گفت‌وگو با پایگاه اینترنتی فدراسیون جهانی فوتبال درباره رقابت‌های انتخابی جام جهانی، تماشاگران ایرانی و آینده‌اش در آلمان صحبت کرد.
متن این گفت‌وگو در زیر می‌آید:
آقای هاشمیان تساوی یک بر یک در آخرین بازی مقدماتی جام جهانی در خانه برابر کره‌جنوبی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
برای من بازی دشواری بود، چرا که مادرم چند روز قبل از آن درگذشت. در واقع هرگز نمی‌خواستم به میدان بروم. با این حال مربی‌ام از من چنین درخواستی داشت. ما بسیار خوب بازی کردیم.
لطفا برای ما بگویید که بازی در تهران و برابر هزاران هوادار پرشور ایرانی چه احساسی دارد؟
گهگاه تا یکصد هزار نفر حاضر هستند و همیشه می‌خواهند برد ما را ببینند. آنها انگیزه ما هستند و زمانی که ما را یاری می‌کنند، برای ما نوعی برتری و مزیت به شمار می‌آید.
روز 28 مارس یک بازی کاملا دشوار دیگر در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی در برنامه است. درباره عربستان، حریف شما در این بازی چه فکر می‌کنید؟
عربستان سعودی با مربی جدیدش به هر ترتیب می‌خواهد ما را شکست دهد چرا که آنها در جدول در رتبه چهارم جای دارند. سعودی‌ها در دور برگشت رقابت‌های مقدماتی جام جهانی همواره قدرتمندتر بوده‌اند ولی نمی‌دانم علت آن چیست. برای ما فرقی نمی‌کند. ما می‌خواهیم از فرصت‌هایمان بهره برده و پیروزی را به‌دست بیاوریم. به این ترتیب راه آفریقای‌جنوبی هموارتر می‌شود.
ایران هم اکنون در گروه دوم رقابت‌های مقدماتی جام جهانی پس از کره‌جنوبی و کره‌شمالی در مکان سوم جای دارد، این برای رسیدن به آفریقای جنوبی 2010 کافی نیست؛ عملکردتان را چگونه می‌بینید؟
کره‌جنوبی از تیم خوبی برخوردار است، با این حال فکرمی‌کنم که آنها همچون گذشته قدرتمند نیستند. کره‌شمالی هم تیم جنگنده‌ای است و از نظر دوندگی هم بسیار خوب است و بیشترین پیشرفت را هم داشته. ما هم تیم خوبی داریم که می‌تواند به جام جهانی راه پیدا کند. عربستان سعودی تیم خوبی دارد با این حال در خارج از خانه مشکلات زیادی دارد.
چنانچه ایران پس از 1978، 1998 و 2006 برای چهارمین بار راهی جام جهانی فوتبال شود، به نظر شما کدام تیم همگروه‌تان برای به‌دست آوردن بلیت تیم دوم جدی‌ترین به شمارمی‌آید؟
فکر می‌کنم کره جنوبی. به نظر من ما در گروه تیم اول خواهیم بود و کره‌جنوبی دوم می‌شود، با این حال رقابت‌های مقدماتی زمان زیادی طول می‌کشد و هنوز هیچ چیز تعیین نشده است.
تغییر مربیان و آمدن علی دایی به تیم ملی چه اثری در عملکرد تیم داشت؟
او هم اکنون یک سال است که مربی ما شده است. بازیکنان جوان زیادی همراه با او به تیم ملی آمده‌‌اند که برای ما مزیت به شمار می‌آیند. او هم به بازیکنان جوان و هم با تجربه اعتماد زیادی دارد. از این گذشته او «اریش روته‌مولر» یک مربی از آلمان را به خدمت گرفته که او هم برای ما چیزهای زیادی به همراه دارد.
شما در حال حاضر تقریبا 10 سال است که در بوندس‌لیگای آلمان توپ می‌زنید. بازی در بوندس‌لیگا و همچنین ایران در سطوح بین‌المللی چه اندازه به شما کمک کرده است؟
هر تمرین و مسابقه در آلمان برای من آماده‌سازی خوبی است تا در لحظه‌های حساس برای تیم ملی ایران حاضر باشم.
شما از ابتدای فصل جاری دوباره برای بوخوم، باشگاه سابق‌تان توپ می‌زنید. پس از بازی برای بایرن مونیخ و هانوفر دوباره به این تیم بازگشتید ولی تاکنون بازی‌های کمی در فصل جاری بوندس‌لیگا انجام داده‌اید. برای حضور در ترکیب اصلی بوخوم به چه چیز نیاز دارید؟
گفتم که عاشق بوخوم هستم. بوخوم وطن دوم من است. در این فصل با آسیب دیدگی و کمردردی که داشتم، بدشانسی آوردم با این حال فوتبال اکنون دیگر کنسرت آرزوها نیست. من باید صبور باشم و به خوبی تمرین کنم. ما مهاجمان با گل‌هایمان سنجیده می‌شویم و امیدوارم که بزودی دوباره این فرصت را بیابم تا برای بوخوم گلزنی کنم.
آیا می‌ترسید که این موضوع در جایگاه شما در تیم ملی ایران تاثیرگذار باشد؟
می‌کوشم در بوخوم عملکرد خوبی داشته باشم و امیدوارم که دوباره بزودی بتوانم در بوندس‌لیگا به میدان بروم. با این حال ما در آلمان در سطح بسیار بالایی تمرین می‌کنیم و تاکنون همواره از سوی علی دایی دعوت شده‌ام و بازی هم کرده‌ام. در پایان تصمیم‌گیری چه در باشگاه و چه در تیم ملی با مربیان است.
اکنون شما 32 سال سن دارید. آیا به بازگشت به ایران برای پایان دادن فوتبال‌تان در این کشور فکر می‌کنید؟
نه. کاملا برعکس دوست دارم در آلمان فوتبالم را به پایان برسانم و آن وقت شاید به عنوان مربی به ایران بازگردم. تاکنون مدرک درجه B مربیگری‌ام را گرفته‌ام و در آینده می‌خواهم در کلاس‌های A مربیگری هم
شرکت کنم. ایران اول می‌شود، کره جنوبی دوم
«وحید هاشمیان از زمان انجام نخستین بازی‌اش برای تیم ملی ایران در دسامبر 1998 تاکنون 43 بار برای تیم ملی ایران بازی کرده است. او در این بازی‌ها 13 بار موفق به گلزنی شده. اگر او پس از رقابت‌های جام ملت‌های آسیا در سال 2000 با وقفه‌ای چهار ساله از تیم ملی کنار نمی‌رفت شاید عملکرد او در تیم ملی به مراتب بهتر بود.» این مقدمه مصاحبه وحید هاشمیان با سایت فیفاست. مهاجم تیم ملی ایران در گفت‌وگو با پایگاه اینترنتی فدراسیون جهانی فوتبال درباره رقابت‌های انتخابی جام جهانی، تماشاگران ایرانی و آینده‌اش در آلمان صحبت کرد.
متن این گفت‌وگو در زیر می‌آید:
آقای هاشمیان تساوی یک بر یک در آخرین بازی مقدماتی جام جهانی در خانه برابر کره‌جنوبی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
برای من بازی دشواری بود، چرا که مادرم چند روز قبل از آن درگذشت. در واقع هرگز نمی‌خواستم به میدان بروم. با این حال مربی‌ام از من چنین درخواستی داشت. ما بسیار خوب بازی کردیم.
لطفا برای ما بگویید که بازی در تهران و برابر هزاران هوادار پرشور ایرانی چه احساسی دارد؟
گهگاه تا یکصد هزار نفر حاضر هستند و همیشه می‌خواهند برد ما را ببینند. آنها انگیزه ما هستند و زمانی که ما را یاری می‌کنند، برای ما نوعی برتری و مزیت به شمار می‌آید.
روز 28 مارس یک بازی کاملا دشوار دیگر در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی در برنامه است. درباره عربستان، حریف شما در این بازی چه فکر می‌کنید؟
عربستان سعودی با مربی جدیدش به هر ترتیب می‌خواهد ما را شکست دهد چرا که آنها در جدول در رتبه چهارم جای دارند. سعودی‌ها در دور برگشت رقابت‌های مقدماتی جام جهانی همواره قدرتمندتر بوده‌اند ولی نمی‌دانم علت آن چیست. برای ما فرقی نمی‌کند. ما می‌خواهیم از فرصت‌هایمان بهره برده و پیروزی را به‌دست بیاوریم. به این ترتیب راه آفریقای‌جنوبی هموارتر می‌شود.
ایران هم اکنون در گروه دوم رقابت‌های مقدماتی جام جهانی پس از کره‌جنوبی و کره‌شمالی در مکان سوم جای دارد، این برای رسیدن به آفریقای جنوبی 2010 کافی نیست؛ عملکردتان را چگونه می‌بینید؟
کره‌جنوبی از تیم خوبی برخوردار است، با این حال فکرمی‌کنم که آنها همچون گذشته قدرتمند نیستند. کره‌شمالی هم تیم جنگنده‌ای است و از نظر دوندگی هم بسیار خوب است و بیشترین پیشرفت را هم داشته. ما هم تیم خوبی داریم که می‌تواند به جام جهانی راه پیدا کند. عربستان سعودی تیم خوبی دارد با این حال در خارج از خانه مشکلات زیادی دارد.
چنانچه ایران پس از 1978، 1998 و 2006 برای چهارمین بار راهی جام جهانی فوتبال شود، به نظر شما کدام تیم همگروه‌تان برای به‌دست آوردن بلیت تیم دوم جدی‌ترین به شمارمی‌آید؟
فکر می‌کنم کره جنوبی. به نظر من ما در گروه تیم اول خواهیم بود و کره‌جنوبی دوم می‌شود، با این حال رقابت‌های مقدماتی زمان زیادی طول می‌کشد و هنوز هیچ چیز تعیین نشده است.
تغییر مربیان و آمدن علی دایی به تیم ملی چه اثری در عملکرد تیم داشت؟
او هم اکنون یک سال است که مربی ما شده است. بازیکنان جوان زیادی همراه با او به تیم ملی آمده‌‌اند که برای ما مزیت به شمار می‌آیند. او هم به بازیکنان جوان و هم با تجربه اعتماد زیادی دارد. از این گذشته او «اریش روته‌مولر» یک مربی از آلمان را به خدمت گرفته که او هم برای ما چیزهای زیادی به همراه دارد.
شما در حال حاضر تقریبا 10 سال است که در بوندس‌لیگای آلمان توپ می‌زنید. بازی در بوندس‌لیگا و همچنین ایران در سطوح بین‌المللی چه اندازه به شما کمک کرده است؟
هر تمرین و مسابقه در آلمان برای من آماده‌سازی خوبی است تا در لحظه‌های حساس برای تیم ملی ایران حاضر باشم.
شما از ابتدای فصل جاری دوباره برای بوخوم، باشگاه سابق‌تان توپ می‌زنید. پس از بازی برای بایرن مونیخ و هانوفر دوباره به این تیم بازگشتید ولی تاکنون بازی‌های کمی در فصل جاری بوندس‌لیگا انجام داده‌اید. برای حضور در ترکیب اصلی بوخوم به چه چیز نیاز دارید؟
گفتم که عاشق بوخوم هستم. بوخوم وطن دوم من است. در این فصل با آسیب دیدگی و کمردردی که داشتم، بدشانسی آوردم با این حال فوتبال اکنون دیگر کنسرت آرزوها نیست. من باید صبور باشم و به خوبی تمرین کنم. ما مهاجمان با گل‌هایمان سنجیده می‌شویم و امیدوارم که بزودی دوباره این فرصت را بیابم تا برای بوخوم گلزنی کنم.
آیا می‌ترسید که این موضوع در جایگاه شما در تیم ملی ایران تاثیرگذار باشد؟
می‌کوشم در بوخوم عملکرد خوبی داشته باشم و امیدوارم که دوباره بزودی بتوانم در بوندس‌لیگا به میدان بروم. با این حال ما در آلمان در سطح بسیار بالایی تمرین می‌کنیم و تاکنون همواره از سوی علی دایی دعوت شده‌ام و بازی هم کرده‌ام. در پایان تصمیم‌گیری چه در باشگاه و چه در تیم ملی با مربیان است.
اکنون شما 32 سال سن دارید. آیا به بازگشت به ایران برای پایان دادن فوتبال‌تان در این کشور فکر می‌کنید؟
نه. کاملا برعکس دوست دارم در آلمان فوتبالم را به پایان برسانم و آن وقت شاید به عنوان مربی به ایران بازگردم. تاکنون مدرک درجه B مربیگری‌ام را گرفته‌ام و در آینده می‌خواهم در کلاس‌های A مربیگری هم
شرکت کنم. ارسال نظر
پربیننده