قاضی حداد از بازداشت اخاذان دیگری خبر می‌دهد
پاکسازی فوتبال همچنان ادامه دارد
تا دو دهه قبل سفیدی بیشتری در تار و پود فوتبال دیده می‌شد، درست مثل هوای تهران که در این فاصله زمانی با آلاینده‌های بیشتری هم آغوش شد، اینک فوتبال هم سفیدی نابش را به خاکستری مشمئز‌کننده می‌دهد.
بازداشت 6 تن از اهالی قلم که شوربختانه پسوند همکار مطبوعاتی ما را به یدک می‌کشند رنگ سیاهی را بر اتمسفر این حرفه گسیل داشت که شاید تا سالیان سال هیچ حلالی برای زدودنش یافت نشود. فوتبال دیگر چندان پاک نیست چرا که به گفته نایب رئیس فدراسیون، گردش مالی آن در سال به رقم خیره‌کننده صد و بیست میلیارد تومان می‌رسد و همین مبلغ بالا، فضای فسادپذیری را به وجود می‌آورد.
حدود 2 هفته قبل سازمان اطلاعات تهران در طرحی که یک سال و نیم آن را زیر نظر داشت 6تن از به اصطلاح روزنامه‌نگاران را به اتهام اخاذی و دلالی در فوتبال بازداشت کرد که در 2 نوبت قوه قضائیه در این‌باره اطلاع رسانی کرد. در ابتدا جمشیدی، سخنگوی این نهاد در نشست مشترک با خبرنگاران گفت:« این افراد بنا به شکایت تعدادی از افراد اخاذی شده، دستگیر شده‌اند و پرونده آنها در حال پیگیری است.» و به فاصله یک هفته بعد، روز گذشته قاضی حداد در این‌باره با خبرگزاری دانشجویان ایران هم‌کلام شد و اطلاعات بیشتری را بازگو کرد:« با اطلاعاتی که توسط سازمان اطلاعات به دست آمد، جریانی آلوده در مباحث ورزشی کشف شد و گزارشی مفصل در این رابطه مبنی بر اخاذی و دلالی از بازیکنان و مربیان تیم‌های ورزشی، به مرجع قضایی ارسال شد.» معاون امنیت دادسرای عمومی و انقلاب تهران درباره اتهام این افراد توضیح بیشتری می‌دهد:«این افراد با قصد اخاذی، اقداماتی را در مطبوعات ورزشی انجام می‌دادند، از جمله اینکه یک بازیکن را چهره و در صورت همراهی نکردن وی، او را مورد تخریب قرار می‌دادند. با اخاذی‌هایی که انجام می‌دادند، اقدام به جابه‌جایی بازیکنان ورزشی بویژه در حوزه فوتبال کرده و پول‌های بسیار زیادی را از این راه به دست می‌آوردند. در این پرونده بحث خبرنگاری مورد نظر نیست و اتهام این افراد که بعضا خبرنگار بودند، جرم عمومی بوده و ارتباطی با حرفه آنها ندارد.» قاضی حداد که هدف از دنباله‌گیری این پرونده را پاکسازی فوتبال می‌داند اخباری را دال بر بازداشت افراد تازه‌تری مخابره کرد:«تعدادی دیگر در این رابطه شناسایی شدند و ان‌شاءالله با همکاری سازمان اطلاعات استان تهران، پاکسازی خوبی در فضای ورزشی بویژه در فوتبال به وجود خواهد آمد».
آنچه در پایان این گفت و گو استنباط می‌شود حرکت صحیحی است که آغاز شده و با پیگیری درست آن می‌توان به پاک شدن صفحات مطبوعات از مطالب جهت‌دار امیدوار بود. البته نکته مهمی در این بین وجود دارد و آن وجود افراد دیگری در پیکره فوتبال است که با چنین افراد سودجویی سودا می‌کردند و انتظار این است همانطور که جامعه قلم از وجود چنین اشخاصی مبرا می‌شود در جامعه فوتبال هم چنین عملی صورت بپذیرد. گردش مالی صد و بیست میلیاردی مستلزم وجود مدیران امینی است که برای رسیدن به اهداف خود وسیله را توجیه نکنند.
در مذمت شماره 7
جمعی از نویسندگان دنیای فوتبال برای تماشای دیدار ذوب آهن و استقلال به اصفهان رفته بودند، بنابراین قسمت اعظمی از مطالب شماره پنجشنبه آنها موارد تحلیلی درباره وضعیت بغرنج پرسپولیس و شرایط بازیکنانش بود که برای این شماره دپو شده بودند.
در بین این نوشته‌ها، یک یادداشت درباره حسین بادامکی بیشتر از همه جلب توجه می‌کرد. نویسنده دنیای فوتبال که هیچ امضایی پای نوشته‌اش نزده بود اشاره‌ای به شماره هفت پرسپولیس کرد و درباره آن نوشت:« این لباس سال‌ها بر تن مرد بزرگی مثل علی پروین بود و حالا حسین بادامکی که هیچ شباهتی به بازیکن بزرگ ندارد آن را بر تن کرده و با نمایش اسفبارش از اعتبار این شماره می‌کاهد». در ادامه نویسنده، فوتبال حسین بادامکی و رسیدن این شماره محبوب را به او سمبلی از پرسپولیس لیگ هشتم دانست و نوشت:«پرسپولیس بی‌شور و هیجان درست شبیه همان شماره هفتی است که تنها توپ لو می‌دهد و در این بین چه کسی روی این تیم که پر از حسین بادامکی‌ها است، شرط می‌بندد؟» دنیای فوتبال برخلاف خیلی از روزنامه‌های دیگر به این نکته اشاره خوبی داشت و از همین امروز می‌توان در انتظار آن نشست که آقای بادامکی در تمرینات پرسپولیس به دنبال خبرنگار آنها بگردد و بگوید؛ چرا علیه من که حقم بیشتر از این حرف‌هاست مطلب انتقادی نوشتید! به هر حال دنیای فوتبالی‌ها به شعار روز نخست‌شان پایبندند و هنوز هوای فوتبال را دارند. گزارش
قاضی حداد از بازداشت اخاذان دیگری خبر می‌دهد
پاکسازی فوتبال همچنان ادامه دارد
تا دو دهه قبل سفیدی بیشتری در تار و پود فوتبال دیده می‌شد، درست مثل هوای تهران که در این فاصله زمانی با آلاینده‌های بیشتری هم آغوش شد، اینک فوتبال هم سفیدی نابش را به خاکستری مشمئز‌کننده می‌دهد.
بازداشت 6 تن از اهالی قلم که شوربختانه پسوند همکار مطبوعاتی ما را به یدک می‌کشند رنگ سیاهی را بر اتمسفر این حرفه گسیل داشت که شاید تا سالیان سال هیچ حلالی برای زدودنش یافت نشود. فوتبال دیگر چندان پاک نیست چرا که به گفته نایب رئیس فدراسیون، گردش مالی آن در سال به رقم خیره‌کننده صد و بیست میلیارد تومان می‌رسد و همین مبلغ بالا، فضای فسادپذیری را به وجود می‌آورد.
حدود 2 هفته قبل سازمان اطلاعات تهران در طرحی که یک سال و نیم آن را زیر نظر داشت 6تن از به اصطلاح روزنامه‌نگاران را به اتهام اخاذی و دلالی در فوتبال بازداشت کرد که در 2 نوبت قوه قضائیه در این‌باره اطلاع رسانی کرد. در ابتدا جمشیدی، سخنگوی این نهاد در نشست مشترک با خبرنگاران گفت:« این افراد بنا به شکایت تعدادی از افراد اخاذی شده، دستگیر شده‌اند و پرونده آنها در حال پیگیری است.» و به فاصله یک هفته بعد، روز گذشته قاضی حداد در این‌باره با خبرگزاری دانشجویان ایران هم‌کلام شد و اطلاعات بیشتری را بازگو کرد:« با اطلاعاتی که توسط سازمان اطلاعات به دست آمد، جریانی آلوده در مباحث ورزشی کشف شد و گزارشی مفصل در این رابطه مبنی بر اخاذی و دلالی از بازیکنان و مربیان تیم‌های ورزشی، به مرجع قضایی ارسال شد.» معاون امنیت دادسرای عمومی و انقلاب تهران درباره اتهام این افراد توضیح بیشتری می‌دهد:«این افراد با قصد اخاذی، اقداماتی را در مطبوعات ورزشی انجام می‌دادند، از جمله اینکه یک بازیکن را چهره و در صورت همراهی نکردن وی، او را مورد تخریب قرار می‌دادند. با اخاذی‌هایی که انجام می‌دادند، اقدام به جابه‌جایی بازیکنان ورزشی بویژه در حوزه فوتبال کرده و پول‌های بسیار زیادی را از این راه به دست می‌آوردند. در این پرونده بحث خبرنگاری مورد نظر نیست و اتهام این افراد که بعضا خبرنگار بودند، جرم عمومی بوده و ارتباطی با حرفه آنها ندارد.» قاضی حداد که هدف از دنباله‌گیری این پرونده را پاکسازی فوتبال می‌داند اخباری را دال بر بازداشت افراد تازه‌تری مخابره کرد:«تعدادی دیگر در این رابطه شناسایی شدند و ان‌شاءالله با همکاری سازمان اطلاعات استان تهران، پاکسازی خوبی در فضای ورزشی بویژه در فوتبال به وجود خواهد آمد».
آنچه در پایان این گفت و گو استنباط می‌شود حرکت صحیحی است که آغاز شده و با پیگیری درست آن می‌توان به پاک شدن صفحات مطبوعات از مطالب جهت‌دار امیدوار بود. البته نکته مهمی در این بین وجود دارد و آن وجود افراد دیگری در پیکره فوتبال است که با چنین افراد سودجویی سودا می‌کردند و انتظار این است همانطور که جامعه قلم از وجود چنین اشخاصی مبرا می‌شود در جامعه فوتبال هم چنین عملی صورت بپذیرد. گردش مالی صد و بیست میلیاردی مستلزم وجود مدیران امینی است که برای رسیدن به اهداف خود وسیله را توجیه نکنند.
در مذمت شماره 7
جمعی از نویسندگان دنیای فوتبال برای تماشای دیدار ذوب آهن و استقلال به اصفهان رفته بودند، بنابراین قسمت اعظمی از مطالب شماره پنجشنبه آنها موارد تحلیلی درباره وضعیت بغرنج پرسپولیس و شرایط بازیکنانش بود که برای این شماره دپو شده بودند.
در بین این نوشته‌ها، یک یادداشت درباره حسین بادامکی بیشتر از همه جلب توجه می‌کرد. نویسنده دنیای فوتبال که هیچ امضایی پای نوشته‌اش نزده بود اشاره‌ای به شماره هفت پرسپولیس کرد و درباره آن نوشت:« این لباس سال‌ها بر تن مرد بزرگی مثل علی پروین بود و حالا حسین بادامکی که هیچ شباهتی به بازیکن بزرگ ندارد آن را بر تن کرده و با نمایش اسفبارش از اعتبار این شماره می‌کاهد». در ادامه نویسنده، فوتبال حسین بادامکی و رسیدن این شماره محبوب را به او سمبلی از پرسپولیس لیگ هشتم دانست و نوشت:«پرسپولیس بی‌شور و هیجان درست شبیه همان شماره هفتی است که تنها توپ لو می‌دهد و در این بین چه کسی روی این تیم که پر از حسین بادامکی‌ها است، شرط می‌بندد؟» دنیای فوتبال برخلاف خیلی از روزنامه‌های دیگر به این نکته اشاره خوبی داشت و از همین امروز می‌توان در انتظار آن نشست که آقای بادامکی در تمرینات پرسپولیس به دنبال خبرنگار آنها بگردد و بگوید؛ چرا علیه من که حقم بیشتر از این حرف‌هاست مطلب انتقادی نوشتید! به هر حال دنیای فوتبالی‌ها به شعار روز نخست‌شان پایبندند و هنوز هوای فوتبال را دارند. ارسال نظر
پربیننده