گروه فرهنگ و هنر: «زندگی پای» فیلمی است که بر اساس کتاب «یان مارتل» که در۲۰۰۱ در کانادا منتشر شد، ساخته شد. احتمالا شما هم در مورد ستاره این فیلم «سراج شارما» چیزی نمی‌دانید. جوانی که از طریق استعدادیابی در سراسر کشور هند برای بازی در این فیلم انتخاب شد. گفت‌وگوی زیر توسط سایت «نکست مووی» با این جوان خوش‌چهره انجام شده است. درباره خودت بگو.
۱۹ ساله هستم از دهلی هند. آنجا متولد شده و بزرگ شدم. هنوز آنجا درس می‌خوانم. مادرم یک اقتصاد‌دان و پدرم مهندس نرم‌افزار است. یک برادر و یک خواهر دارم که هر دو از من کوچک‌تر هستند و برادرم از خواهرم بزرگ‌تر است. دیگر چه می‌خواهید بدانید؟
خیلی خوب است. قصد داریم بیوگرافی‌ات را همین الان درست کنیم. پروسه بازیگری برای «زندگی پای» چطور بود؟ برای این نقش استعدادیابی وجود داشت؟
فکر کنم آنها دبیرستان‌های زیادی را در هند در تمام شهرهای بزرگ بررسی کردند. با برادرم رفتم، او نمی‌خواست برای تست تنها برود، از من خواست همراهی‌اش کنم. فقط می‌خواستم از نظر روحی حمایتش کنم و آنها در نهایت گفتند: «تو هم باید تست بدهی، سنت به نقش می‌خورد و هندی هم که هستی». من هم گفتم: «کار خاصی ندارم، شاید تست بدهم». تست دادم، از یکی به دیگری و چهار ماه بعد پس از حدود سه دور تست، آنگ‌لی را در بمبئی ملاقات کردم. یک تست دیگر هم آنجا داشتیم که دو قسمت بود. دفعه اول واقعا به هم ریخته و عصبی بودم. او برای اولین بار مرا کارگردانی کرد. دفعه دوم هم انجامش دادیم و من اشکم درآمد... که خوب بود.
برادرت چطور همه این چیز‌ها را تحمل کرد؟
او در این مورد واقعا خوب بود، واقعا خوشحال بود. فقط به من گفت: «تو این شانس را به دست می‌آوری، فقط باید تمرکز کنی و ثابت‌قدم باشی. همه چیز خوب خواهد شد.» آنچه از یک انسان ۱۴ساله برمی‌خاست یک احساس خوب بود و این به تو نیرو می‌داد. او توانست دوبار به تایوان بیاید و کمی کارهای دست دوم انجام داد، اساسا سرگرمی زیادی داشت. حتی در ماه اول که آنجا بود چیزهای زیادی یاد گرفت. توانست به نیویورک برود. اوقات فوق‌العاده‌ای داشت و استفاده خوبی کرد.
طی سکانس‌های خرابی کشتی پای واقعا لاغر شدی. برای وزن کم کردن در طول دوره فیلمبرداری چکار کردی، آیا به خودت گرسنگی دادی؟
به طریقی بله. برای سه ماه رژیم کاهو و تن گرفته بودم. خلاصه بگویم خیلی دردناک بود. برای دو، سه ساعت هر روز تمرینات بدنی سخت داشتیم. هر وقت گروه مشغول صرف نهار بود، ما داشتیم تمرین می‌کردیم، خیلی سخت بود. اما حدس می‌زنم این کار خیلی کمک کرد چون اولا مرا کمی لاغر کرد و دوما مجبور نبودم وقت تصویربرداری اکت زیادی داشته باشم با اینکه گرسنه بودم و داشتم می‌مردم. [خنده]
واقعا کنار یک ببر کار می‌کردید؟
نه، اصلا با ببر کار نکردم، حتی در قایق. هیچ وقت این اتفاق نیفتاد. اما باید آنها را تماشا می‌کردم تا آماده می‌شدم و چیزهایی شبیه به این. باید آنها را تماشا می‌کردم که چگونه به جهان، قایق، حرکت آب و مانند این واکنش نشان می‌دهند. فیلم‌هایی (در مورد ببر‌ها) روی یوتیوب تماشا می‌کردم و بعد گوش می‌دادم. با تعلیم‌دهنده ببر صحبت کردم. با آنگ صحبت کردم. بعد باید از اطلاعات هنگامی که روی قایق بودم استفاده می‌کردم.
این اولین کار بازیگری شما بود؟
بله، اولین بار بود.
این مسیر را به عنوان یک شغل ادامه می‌دهی؟
ایده فیلمسازی را دوست دارم. شاید دوباره بازی کنم اما واقعا می‌خواهم فیلم بسازم. نمی‌دانم چطور اما فقط می‌خواهم در گروه باشم بنابراین ممکن است بخواهم کارگردانی کنم یا کاری با دوربین انجام دهم. فقط می‌خواهم قصه تعریف کنم.
اگر برای زندگی پای کشف نشده بودی، امروز کجا بودی؟
اوه، احتمالا کاری واقعا کسل‌کننده انجام می‌دادم، منظورم این است که قبل از این نمی‌دانستم واقعا چه کاری می‌خواهم انجام دهم. من سال آخر مدرسه بودم، قصد داشتم اقتصاد را دنبال کنم که ایده واقعا بدی بود. چون فهمیده بودم نمی‌توانم یک کار پشت میزی انجام دهم. در آن خیلی خوب نمی‌بودم و احتمالا در وضعیت بدی بودم. می‌دانید زندگی خیلی سریع تغییر می‌کند. وقتی شما در بد‌ترین شرایط هستید، شما را برمی‌دارد و بعضی اوقات در شرایط بهتری قرار می‌دهد.
آیا با اولین چک هالیوود چیز خاصی برای خود خریدی؟
بله، یک دوربین خریدم. نه خیلی خاص، یک
Canon-D650 خریدم. دوربین خوبی است، واقعا خوب است. قابليت تعویض لنز و یک صفحه نمایش بزرگ دارد. من واقعا می‌خواهم فیلم بسازم. پس فقط یک دوربین می‌خواهم، یک حرکت خوب و یک تصویرخوب، به نظر می‌رسد این بهترین کار است.