سارا شكري: طی مراسمی در موسسه رسانه‌های تصویری پوسترهای جشنواره سی و دوم فیلم فجر رونمایی شد. پوستر بخش بین‌الملل فیلم فجر توسط مجید برزگر از فیلمسازان كشور و پوستر بخش سینمای ایران نیز به وسیله مهدی سعیدی طراحی شده است. پوستر جشنواره فیلم فجر و رویدادهایی از این دست، دغدغه همیشگیِ صاحبان هنر گرافیک و دست‌اندرکاران و علاقه‌مندان هنر هفتم بوده است. جشنواره فیلم فجر به جز چند دوره شاید انگشت‌شمار خاطره خوشی از پوسترهایش به یاد ندارد. مهدی سعیدی از هنرمندان حوزه گرافیک به شمار می‌آید. اما در جشنواره فیلم فجر همیشه ایده و تفکر طراح و گرافیک به نتیجه منتج نمی‌شود. در اکثر کارهایی که به صورت سفارشی از سوی مدیران طراحی و آماده می‌شود، طراح باید سلیقه سفارش‌دهندگان را نیز در اتودها و در نهایت پوستر لحاظ کند. امسال نیز مانند سال گذشته پوستر اصلی جشنواره سی‌ودوم به پوستری شاخص بدل نشده است. متاسفانه در پوسترهای دوره‌های مختلف کمتر توجهی به سینما و سرگرمی و رؤیاپردازی شده است. نوری که از یک سالن تاریک و بزرگ از منبع نور و از آپاراتخانه تابیده می‌شود، مفهومی بسیار جذاب برای پوسترهای جشنواره می‌تواند داشته باشد که متاسفانه کمتر به آن توجه شده است. انتخاب رنگ و فضای پوستر در سوق دادن مخاطب به مفهوم سینمایی آن می‌تواند موثر باشد. سیمرغِ جشنواره در پوستر اصلی از میان حروف نگاری برخاسته است و در ابتدا از رنگ فیروزه‌ای و در نهایت به بنفش ختم می‌شود. پوستر اصلی جشنواره به‌دلیل استفاده از خط شکسته نستعلیق برای پس‌زمینه به دلیل خوانش سخت آن امر مطلوبی نیست و استفاده از سیمرغ هم که در تمام دوره‌ها رایج بوده است کار پیچیده و خاصی نیست. در پوستر همانگونه که ذکر شد هیچ المانی از سینما و فضای تاریک آن دیده نمی‌شود و تنها بال‌های سیمرغ که کاملا بنفش است در میان غبار پس‌زمینه خودنمایی می‌کند و سر آن به سمت منبع نوری زرد رنگ که نشان از« امید» است، قرار گرفته است. در دوره‌های گذشته درانتخاب رنگ‌ها بیشتر دقت می‌شد تا فضای تاریک سالن سینما را در رنگ‌ها تداعی کند یا از رنگ‌های فیروزه‌ای، سیز یا زرد بیشتر استفاده می‌شد اما در رنگی که سیمرغ در آن به وضوح دیده شده و از میان حروف‌نگار‌ها سربرآورده است و بال‌هایش به آن تزئین شده هیچ یک از رنگ‌های سنتی ما به صورت پررنگ و نمایانگر استفاده نشده و تنها رنگ بنفش به وضوح خودنمایی می‌کند. گذشته از اینکه پوستر اصلی آنگونه که باید فضای فیلم و سینما را برای مخاطب تداعی نمی‌کند و از سینما و فیلم تنها سیمرغ در آن می‌درخشد. این نکته حائز اهمیت است که باید یادآوری شود در دوره‌های مختلف هریک از طراحان و برگزارکنندگان به زیبایی‌شناختی و القای مفهوم مناسب به مخاطب توجه داشته‌اند اما در این دوره از جشنواره رنگی غالب در پوسترهای مختلف جا خوش کرده و خودنمایی می‌کند که جشنواره فیلم فجر را در سایه دولت می‌برد که برای جشنواره فیلم فجر که ملی و بین‌المللی است، خوشایند نیست. در 2 پوستر جام جهان‌نما و سینمای سعادت که توسط مجید برزگر آماده شده است، عبور از 3 دهه جشنواره و قدم گذشتن به چهارمین دهه نیز به وضوح دیده می‌شود که بسیار مناسب است و سیمرغ در نیم‌تای بالایی پوستر خودنمایی می‌کند. در 3 پوستر جشنواره که رونمایی شده است، تنها عنصر غالب در پوسترها حضور سیمرغ است که همه‌ساله از آن در ابعاد مختلف استفاده می‌شود. در دو پوستر جام جهان‌نما و سینمای سعادت تنها رنگ و سیمرغ در پوستر خودنمایی می‌کند و طراحی خاصی در آن دیده نمی‌شود. به نظر می‌رسد تنها پوستر قابل قبول جشنواره که هر مخاطبی را به فکر وادار می‌کند و شاید نظر هر مخاطبی را برای 2 یا 3 بار دیدن جلب و جذب می‌کند، بخش «نگاه نو» است که با مفهوم این بخش از جشنواره به خوبی همخوانی داشته و به عنصر سینما هم در آن توجه شده است. طراحی با قراردادن کلاکت و چشمی که در آن تعبیه شده است، مفهوم بسیار مناسب و عمیقی را به مخاطب خود القا می‌کند. حروف‌نگاری تعبیه شده در پس‌زمینه پوستر «نگاه نو» به قدری حساب شده و درست استفاده شده است که چیره‌دستی طراح را در القای مفهوم به رخ می‌کشد اما در اجرای پوستر اصلی تنها القای « سیمرغ» که همه‌ساله از آن بهره برده شده به مخاطب بیشتر خودنمایی کرده و عبور از غبار و رسیدن به نور از مفاهیمی است که در این پوستر بدون داشتن المانی از سینما دیده می‌شود. در جهان امروز که سرعت حرف اول را می‌زند، طراحی پوسترها هم به سمتی سوق داده شده که مخاطب درنگاه اول و به سرعت بتواند مفاهیم اولیه از پوستر را به خوبی درک کرده و از آن استفاده کند. پوسترهای اکثر جشنواره‌های معتبر دنیا به سمت سادگی حرکت کرده است و با استفاده از تایپوگرافی به سرعت نظر بیننده و برگزارکنندگان جشنواره را تامین می‌کند. این در حالی است که پوستر جشنواره‌های فیلم فجر در طول سال‌های برگزاری (به جز تعداد معدودی) نه تنها نظر کارشناسان بلکه نظر علاقه‌مندان به هنر هفتم و مردم و رهگذران که مخاطبان اصلی پوسترها هستند را نیز نتوانسته به خود جلب کند. به بهانه رونمایی از 4 پوستر جشنواره فیلم فجر
خودنمایی سیاست در بال‌های سیمرغ
سارا شكري: طی مراسمی در موسسه رسانه‌های تصویری پوسترهای جشنواره سی و دوم فیلم فجر رونمایی شد. پوستر بخش بین‌الملل فیلم فجر توسط مجید برزگر از فیلمسازان كشور و پوستر بخش سینمای ایران نیز به وسیله مهدی سعیدی طراحی شده است. پوستر جشنواره فیلم فجر و رویدادهایی از این دست، دغدغه همیشگیِ صاحبان هنر گرافیک و دست‌اندرکاران و علاقه‌مندان هنر هفتم بوده است. جشنواره فیلم فجر به جز چند دوره شاید انگشت‌شمار خاطره خوشی از پوسترهایش به یاد ندارد. مهدی سعیدی از هنرمندان حوزه گرافیک به شمار می‌آید. اما در جشنواره فیلم فجر همیشه ایده و تفکر طراح و گرافیک به نتیجه منتج نمی‌شود. در اکثر کارهایی که به صورت سفارشی از سوی مدیران طراحی و آماده می‌شود، طراح باید سلیقه سفارش‌دهندگان را نیز در اتودها و در نهایت پوستر لحاظ کند. امسال نیز مانند سال گذشته پوستر اصلی جشنواره سی‌ودوم به پوستری شاخص بدل نشده است. متاسفانه در پوسترهای دوره‌های مختلف کمتر توجهی به سینما و سرگرمی و رؤیاپردازی شده است. نوری که از یک سالن تاریک و بزرگ از منبع نور و از آپاراتخانه تابیده می‌شود، مفهومی بسیار جذاب برای پوسترهای جشنواره می‌تواند داشته باشد که متاسفانه کمتر به آن توجه شده است. انتخاب رنگ و فضای پوستر در سوق دادن مخاطب به مفهوم سینمایی آن می‌تواند موثر باشد. سیمرغِ جشنواره در پوستر اصلی از میان حروف نگاری برخاسته است و در ابتدا از رنگ فیروزه‌ای و در نهایت به بنفش ختم می‌شود. پوستر اصلی جشنواره به‌دلیل استفاده از خط شکسته نستعلیق برای پس‌زمینه به دلیل خوانش سخت آن امر مطلوبی نیست و استفاده از سیمرغ هم که در تمام دوره‌ها رایج بوده است کار پیچیده و خاصی نیست. در پوستر همانگونه که ذکر شد هیچ المانی از سینما و فضای تاریک آن دیده نمی‌شود و تنها بال‌های سیمرغ که کاملا بنفش است در میان غبار پس‌زمینه خودنمایی می‌کند و سر آن به سمت منبع نوری زرد رنگ که نشان از« امید» است، قرار گرفته است. در دوره‌های گذشته درانتخاب رنگ‌ها بیشتر دقت می‌شد تا فضای تاریک سالن سینما را در رنگ‌ها تداعی کند یا از رنگ‌های فیروزه‌ای، سیز یا زرد بیشتر استفاده می‌شد اما در رنگی که سیمرغ در آن به وضوح دیده شده و از میان حروف‌نگار‌ها سربرآورده است و بال‌هایش به آن تزئین شده هیچ یک از رنگ‌های سنتی ما به صورت پررنگ و نمایانگر استفاده نشده و تنها رنگ بنفش به وضوح خودنمایی می‌کند. گذشته از اینکه پوستر اصلی آنگونه که باید فضای فیلم و سینما را برای مخاطب تداعی نمی‌کند و از سینما و فیلم تنها سیمرغ در آن می‌درخشد. این نکته حائز اهمیت است که باید یادآوری شود در دوره‌های مختلف هریک از طراحان و برگزارکنندگان به زیبایی‌شناختی و القای مفهوم مناسب به مخاطب توجه داشته‌اند اما در این دوره از جشنواره رنگی غالب در پوسترهای مختلف جا خوش کرده و خودنمایی می‌کند که جشنواره فیلم فجر را در سایه دولت می‌برد که برای جشنواره فیلم فجر که ملی و بین‌المللی است، خوشایند نیست. در 2 پوستر جام جهان‌نما و سینمای سعادت که توسط مجید برزگر آماده شده است، عبور از 3 دهه جشنواره و قدم گذشتن به چهارمین دهه نیز به وضوح دیده می‌شود که بسیار مناسب است و سیمرغ در نیم‌تای بالایی پوستر خودنمایی می‌کند. در 3 پوستر جشنواره که رونمایی شده است، تنها عنصر غالب در پوسترها حضور سیمرغ است که همه‌ساله از آن در ابعاد مختلف استفاده می‌شود. در دو پوستر جام جهان‌نما و سینمای سعادت تنها رنگ و سیمرغ در پوستر خودنمایی می‌کند و طراحی خاصی در آن دیده نمی‌شود. به نظر می‌رسد تنها پوستر قابل قبول جشنواره که هر مخاطبی را به فکر وادار می‌کند و شاید نظر هر مخاطبی را برای 2 یا 3 بار دیدن جلب و جذب می‌کند، بخش «نگاه نو» است که با مفهوم این بخش از جشنواره به خوبی همخوانی داشته و به عنصر سینما هم در آن توجه شده است. طراحی با قراردادن کلاکت و چشمی که در آن تعبیه شده است، مفهوم بسیار مناسب و عمیقی را به مخاطب خود القا می‌کند. حروف‌نگاری تعبیه شده در پس‌زمینه پوستر «نگاه نو» به قدری حساب شده و درست استفاده شده است که چیره‌دستی طراح را در القای مفهوم به رخ می‌کشد اما در اجرای پوستر اصلی تنها القای « سیمرغ» که همه‌ساله از آن بهره برده شده به مخاطب بیشتر خودنمایی کرده و عبور از غبار و رسیدن به نور از مفاهیمی است که در این پوستر بدون داشتن المانی از سینما دیده می‌شود. در جهان امروز که سرعت حرف اول را می‌زند، طراحی پوسترها هم به سمتی سوق داده شده که مخاطب درنگاه اول و به سرعت بتواند مفاهیم اولیه از پوستر را به خوبی درک کرده و از آن استفاده کند. پوسترهای اکثر جشنواره‌های معتبر دنیا به سمت سادگی حرکت کرده است و با استفاده از تایپوگرافی به سرعت نظر بیننده و برگزارکنندگان جشنواره را تامین می‌کند. این در حالی است که پوستر جشنواره‌های فیلم فجر در طول سال‌های برگزاری (به جز تعداد معدودی) نه تنها نظر کارشناسان بلکه نظر علاقه‌مندان به هنر هفتم و مردم و رهگذران که مخاطبان اصلی پوسترها هستند را نیز نتوانسته به خود جلب کند. ارسال نظر
پربیننده