راهپيمايي ميليوني عاشورا عليه رژيم محمدرضا شاه پهلوي (1357ش) تظاهرات ميليوني مردم در تهران و تمام نقاط كشور، همزمان با بزرگداشت شهادت سرور شهيدان، حضرت اباعبد‌الله‌الحسين(ع) در عاشوراي حسيني، بينظيرتر از تاسوعا (ديروز) برپا گرديد. اين گروههاي عظيم كه در طول مسير خود به سر دادن شعارهاي سياسي ميپرداختند، در ميدان آزادي تهران اجتماع كردند. پس از راهپيمايي روز عيد فطر و تاسوعا، اين تظاهرات، عظيمترين اجتماع ضد دولتي مردم تهران به شمار ميرفت. در پايان راهپيمايي، قطعنامهاي 17 مادهاي قرائت شد كه در آن، بر سقوط و برچيده شدن بساط شاه، برقراري حكومت عدل اسلامي، رهبري حضرت امام خميني(ره)، آزادي واقعي، اجراي عدالت اجتماعي و تامين حقوق مردم و جلوگيري از هرگونه سلطهگري تاكيده شده بود كه به تصويب ميليونها نفر از مردم انقلابي رسيد. اخبار اين راهپيمايي كه در صدر اخبار مهم جهان قرار داشت، جهانيان را متوجه اين مطلب كرد كه مردم ايران، رژيم سلطنتي را نميخواهند و خواهان حكومتي اسلامي ميباشند.
شهادت آيتالله «سيد عبدالحسين دستغيب» سومين شهيد محراب (1360ش)
آيتالله سيدعبدالحسين دستغيب در سال 1292 شمسي (عاشوراي 1332 ق) در شيراز در خانوادهاي كه 800 سال سابقه علم و فضيلت دارند متولد گرديد. وي پس از سپري‌كردن مقدمات علوم اسلامي، در 22 سالگي به نجف اشرف مهاجرت نمود و در آنجا از محضر استاداني چون سيدابوالحسن اصفهاني، شيخ محمد كاظم شيرازي و سيد ميرزا آقا اصطهباناتي استفاده کرد و پس از سالياني اقامت در نجف، از بزرگان حوزه علميه آن سامان، اجازه اجتهاد گرفت. در نجف روح جستجوگر آن شهيد در پي يافتن صاحبدلي بود كه او را به وداي ايمَن برساند تا آنكه سرانجام در محضر پرفيضِ استاد اخلاق، ميرزا محمد علي قاضي تبريزي، آرامش يافت و از خواص استاد شد. آيتالله دستغيب همراه با قيام امام خميني(ره) در سال 1341، مبارزات خويش را آغاز نمود و در 15 خرداد 1342 بازداشت و به تهران تبعيد گرديد. از آن پس چندين بار در مدت حكومت طاغوت بازداشت و تبعيد شد. در طي اين مقطع از مبارزات بود كه ايشان به همراه 4 تن ديگر از علما، اعلاميهاي صادر و شاه را از سلطنت خلع نمودند. آيتالله دستغيب پس از پيروزي انقلاب اسلامي وظايف ارزشمندي را در نظام جمهوري اسلامي از جمله: نمايندگي مردم شيراز در مجلس خبرگان، امامت جمعه شيراز و نمايندگي امام خميني(ره) در استان فارس به عهده گرفت. آيتالله دستغيب علاوه بر خدمات متعددي كه صرف ساخت، تاسيس و بازسازي بناها و آثار خيريه کرد، داراي تاليفات متعددي است كه آدابي از قرآن، معراج، ايمان، گناهان كبيره، قلب سليم، داستانهاي شگفت و... از آن جملهاند. اين عالم وارسته و معلم اخلاق سرانجام در بيستم آذر 1360 ش برابر با چهاردهم صفر 1402ق هنگامي كه براي اداي نماز جمعه عازم محل برگزاري آن بود از سوي منافقين ضدانقلاب در 68 سالگي به شهادت رسيد.
وفات «سلمان فارسي» صحابي بزرگوار پيامبر اسلام (35 ق)
روزبه معروف به سلمان فارسي از اهالي منطقه جِي در اصفهان بود كه در ابتدا آيين زرتشتي و آتشپرستي داشت. وي بر اثر برخورد با دين مسيح به آن گرايش پيدا كرد و در راه عزيمت براي يافتن كيش برتر، راهي شام و سپس حجاز گرديد. او را در اين زمان به عنوان بردهاي خريد و فروش كردند و سالها قبل از هجرت پيامبر اكرم(ص)، در مدينه به كارگري براي يك يهودي مشغول بود. ساليان اوليه حضور پيامبر در مدينه نيز با اين ايام همراه بود و او توفيق حضور در جنگهاي پيامبر(ص) را نيافت. سلمان فارسي سرانجام به دين اسلام مشرف شد و پس از آنكه پيامبر(ص) او را سلمان نام نهاد از نزديكترين ياران رسول خدا گرديد. سلمان فارسي از صحابه بسيار نزديك پيامبر بزرگ اسلام(ص) و داراي علم ظاهر و باطن و بسيار فاضل و پرهيزكار بوده است. از كثرت تقربي كه نسبت به آن حضرت و خانواده عصمت و طهارت داشته، پيامبر(ص) درباره او فرموده است: «السَّلمانُ مِنّا اهل البيت» سلمان از ما اهلبيت است. طرح حفر خندق در جنگ احزاب از جانب اين صحابي بزرگ پيامبراكرم(ص) بود. پس از رحلت پيامبراكرم(ص) در زمان خليفه دوم به حكومت مداين برگزيده شد و تا پايان عمر به مدت 19 سال در اين منصب بود. مرقد شريف اين صحابي بزرگ پيامبر اسلام در مدائن،
در 5 فرسخي بغداد، نزديك طاق كسري قرار دارد.