حسین جوادی: فوتبال ایران از لحاظ فرهنگی فقیر است، در این مورد هیچکس شک و شبهه‌ای به خود راه نمی‌دهد، فوتبال ایران از لحاظ فرهنگ لغوی و بیان مطالب سالیان سال است که مثل نوازنده‌های لاله‌زاری حرف می‌زند، فقط کافی است لغتی از دهان کسی بیرون بیاید تا در هر مورد که می‌خواهند از آن استفاده کنند. این بار هدف لغت «غش» کردن است. فوتبال ایران نتیجه نمی‌گیرد، مدیران جیب‌هایشان خالی است و پزشان فراوان، بازیکنانشان توان دویدن ندارند و هزار مسائل دیگر آن وقت برای هر شکستی به راحتی می‌توان از واژه غش کردن داور به سمت این و آن استفاده کرد. بعد از آن اتفاقاتی که در اصفهان رخ داد و آخر هم معلوم نشد مقصرش کیست، پرونده به کجا کشیده شد و سهم محسن قهرمانی از این اتهامات چه بود، حالا نوبت به کسی رسیده که وقتی انگشت اتهام را به سمتش می‌‌گیرند کمی نگران‌کننده به نظر می‌رسد. نگران‌کننده از این باب که فکر می‌کنند انداختن تقصیر و زدن تهمت درست مثل پرتاب دارت است که به نقطه‌ای از سیب برخورد کند و نمی‌دانند در یک کشور اسلامی اگر نتوانند ادعایشان را ثابت کنند جرمشان برای زدن تهمت چیست؟! کلید این اتفاق باز هم در شب حاشیه‌های فوتبال ایران،یعنی دوشنبه‌شب رخ داد؛ امیر عابدینی، مدیرعامل مستعفی داماش شکست بازیکنان این تیم را به گردن سعید مظفری‌زاده می‌اندازد و او را متهم می‌کند که با همکاری با دو عضو فدراسیون فوتبال سناریوی مورد نظر خود را پیش برده است. عابدینی که بسیار تند و ترمزبریده حرف می‌زد، گفت: متاسفانه سازمان لیگ برای این بازی ناظرینی را انتخاب کرده بود که سابقه زیادی در پلشتی‌ها دارند. من این موضوع را قبل از بازی به اطلاع آقای تاج رساندم و ایشان گفت بعد از مسابقه به این مساله رسیدگی می‌کنیم. عابدینی سپس پای مظفری‌زاده را هم وسط کشید و گفت: برایم مشخص بود با توجه به هماهنگی مظفری‌زاده با آلبرت گریگوریان و صادق صدیقی سر تیم داماش بریده خواهد شد. در برنامه 90 مشخص شد یک پنالتی برای داماش گرفته نشده و البته یک بازیکن ما هم بی‌جهت اخراج شده است. عابدینی در ادامه گفت: من به طور حتم اتفاقات بازی داماش– ملوان را در کمیته اخلاق پیگیری می‌کنم و به همه ثابت می‌کنم که این نتیجه چه پشت پرده‌هایی دارد البته تاکیدم هم بر این است که این بحث‌ها هیچ ربطی به باشگاه ملوان ندارد. حالا بیایید قضاوت کنید از این محکمه یک طرفه‌ای که به هیچ مقصدی نمی‌رسید. کلا سیاست برنامه نود این شده که از اواسط شب سعی دارد مردم را به هر نحوی شده سرگرم کند حالا این اتفاق می‌خواهد تهمت زدن باشد یا یک طرفه به قاضی رفتن و زمانی این مساله دردآور است که این حرف‌ها درباره داوری مطرح می‌شود که اکثر جامعه فوتبال او را به خوبی می‌شناسند. سعید مظفری‌زاده؛ چه کسی از زندگی شخصی و مسائل مالی‌اش خبر دارد؟ چه کسی می‌داند که او به این درآمد داوری یا امثالهم متکی است یا نه؟ در این رابطه نصیرزاده کارشناس داوری در گفت‌وگویی با «وطن‌امروز» بیان می‌کند که مشکلات ایجاد شده به گردن عابدینی نیست که این حرف‌ها را به زبان آورده، اصلا منظور عابدینی مظفری‌زاده نیست، منظور او مسائلی است که ما از آن بی‌خبریم و تنها مشکلی که این وسط قرار دارد این است که اگر اصفهانیان نمی‌تواند و مهارت کلامی ندارد پس بهتر است استعفا دهد. او صراحتا اعلام می‌کند رئیس کمیته داوران توانایی اداره این کمیته را ندارد و تمام مشکلاتی که در این مدت برای جامعه داوری به وجود آمده به خاطر سهل‌انگاری‌های ایشان بوده. نصیرزاده در ادامه می‌گوید: سعید مظفری‌زاده خودش راضی نیست ولی من عنوان می‌کنم تا همه بدانند که او از لحاظ مالی هیچ احتیاجی به پول داوری ندارد؛ او شرکت بزرگ بین‌المللی دارد که به کار تجاری با کشور‌های مختلف مشغول است و شاهدم که درآمد مالی از داوری را صرف خانواده‌های بی‌بضاعت می‌کند پس چه احتیاجی به این حرف‌ها دارد! در ضمن اکثر اعضای خانواده‌اش در کانادا زندگی می‌کنند. پدر او جزو ملاکان بزرگ یزد است و مظفری‌زاده سفرهای آخر هفته خود را به اروپا می‌رود بنابراین بیان چنین اتهامی به مظفری‌زاده دور از ذهن است. این حرف‌ها که از زبان نصیرزاده بیان شد خیلی هم بیگانه نیست چون جدا از مسائل مالی و زندگی مظفری‌زاده، جامعه فوتبال با شخصیت این داور تحصیلکرده نیز غریبه نیستند و خوب می‌دانند هر وصله‌ای را نباید به هر کجا چسباند! حالا با این وضعیت، با این اوضاع که هر روز فوتبال لیگ به سمت یک حاشیه کشیده می‌شود و درست در روزهایی که باید همه دست به دست هم بدهند تا آرامش برای یک وفاق ملی فراهم شود و آسمان لیگ برتر آبی باشد نه ابری، هیچ چیز سر جای خودش نیست و بعد از این نیز باید منتظر جواب «ساختمان سئول»نشین‌ها باشیم؛ شاید آنها باز هم از کنار این مسائل با خنده‌های همیشگی عبور کنند و شاید هم...! البته باید عنوان کرد فدراسیون فوتبال نباید از این اتهام به وجود آمده کوتاه بیاید و از موضع پایین با این مساله برخورد کند چون زمانی که عابدینی روی خط آمد مظفری‌زاده در دوبی بسر می‌برد و نتوانست ارتباط برقرار کند همین مساله سبب شد تا تهیه‌کننده برنامه نود مخاطبانش را با هجمه‌ای از سوال‌های بی‌جواب رها کند. حالا باید طرح مساله را در پایان داستان عنوان کرد که دست آخر جوابگوی این اتهامات، این فکت‌ها (علی دایی عنوان کرده بود فکت دارد و رو خواهد کرد که در جواب مجری که گفت شما گفتید فکت دارید بیان کرد: من کی فکس فرستادم!) و دیوار کوتاه جامعه داوری چه می‌شود و ای‌کاش روزی محتسب را نیز به دادگاه افکار عمومی می‌کشیدند تا... . گزارش « وطن امروز» از موج جديد اتهامات به داوران ليگ
فوتبال لاله‌زاري
هوشنگ نصیرزاده به صراحت اعلام کرد دلیل تمام این مشکلات در جامعه داوری کسی نیست جز اصفهانیان که باید هر چه زودتر استعفا دهد! روزهای تیره و تار جامعه داوری با هجمه‌ای از انتقادات همراه شده و هر کسی که دستش می‌رسد و تریبونی را پیدا می‌کند می‌خواهد به داوران انگ غش کردن بزند.
حسین جوادی: فوتبال ایران از لحاظ فرهنگی فقیر است، در این مورد هیچکس شک و شبهه‌ای به خود راه نمی‌دهد، فوتبال ایران از لحاظ فرهنگ لغوی و بیان مطالب سالیان سال است که مثل نوازنده‌های لاله‌زاری حرف می‌زند، فقط کافی است لغتی از دهان کسی بیرون بیاید تا در هر مورد که می‌خواهند از آن استفاده کنند. این بار هدف لغت «غش» کردن است. فوتبال ایران نتیجه نمی‌گیرد، مدیران جیب‌هایشان خالی است و پزشان فراوان، بازیکنانشان توان دویدن ندارند و هزار مسائل دیگر آن وقت برای هر شکستی به راحتی می‌توان از واژه غش کردن داور به سمت این و آن استفاده کرد. بعد از آن اتفاقاتی که در اصفهان رخ داد و آخر هم معلوم نشد مقصرش کیست، پرونده به کجا کشیده شد و سهم محسن قهرمانی از این اتهامات چه بود، حالا نوبت به کسی رسیده که وقتی انگشت اتهام را به سمتش می‌‌گیرند کمی نگران‌کننده به نظر می‌رسد. نگران‌کننده از این باب که فکر می‌کنند انداختن تقصیر و زدن تهمت درست مثل پرتاب دارت است که به نقطه‌ای از سیب برخورد کند و نمی‌دانند در یک کشور اسلامی اگر نتوانند ادعایشان را ثابت کنند جرمشان برای زدن تهمت چیست؟! کلید این اتفاق باز هم در شب حاشیه‌های فوتبال ایران،یعنی دوشنبه‌شب رخ داد؛ امیر عابدینی، مدیرعامل مستعفی داماش شکست بازیکنان این تیم را به گردن سعید مظفری‌زاده می‌اندازد و او را متهم می‌کند که با همکاری با دو عضو فدراسیون فوتبال سناریوی مورد نظر خود را پیش برده است. عابدینی که بسیار تند و ترمزبریده حرف می‌زد، گفت: متاسفانه سازمان لیگ برای این بازی ناظرینی را انتخاب کرده بود که سابقه زیادی در پلشتی‌ها دارند. من این موضوع را قبل از بازی به اطلاع آقای تاج رساندم و ایشان گفت بعد از مسابقه به این مساله رسیدگی می‌کنیم. عابدینی سپس پای مظفری‌زاده را هم وسط کشید و گفت: برایم مشخص بود با توجه به هماهنگی مظفری‌زاده با آلبرت گریگوریان و صادق صدیقی سر تیم داماش بریده خواهد شد. در برنامه 90 مشخص شد یک پنالتی برای داماش گرفته نشده و البته یک بازیکن ما هم بی‌جهت اخراج شده است. عابدینی در ادامه گفت: من به طور حتم اتفاقات بازی داماش– ملوان را در کمیته اخلاق پیگیری می‌کنم و به همه ثابت می‌کنم که این نتیجه چه پشت پرده‌هایی دارد البته تاکیدم هم بر این است که این بحث‌ها هیچ ربطی به باشگاه ملوان ندارد. حالا بیایید قضاوت کنید از این محکمه یک طرفه‌ای که به هیچ مقصدی نمی‌رسید. کلا سیاست برنامه نود این شده که از اواسط شب سعی دارد مردم را به هر نحوی شده سرگرم کند حالا این اتفاق می‌خواهد تهمت زدن باشد یا یک طرفه به قاضی رفتن و زمانی این مساله دردآور است که این حرف‌ها درباره داوری مطرح می‌شود که اکثر جامعه فوتبال او را به خوبی می‌شناسند. سعید مظفری‌زاده؛ چه کسی از زندگی شخصی و مسائل مالی‌اش خبر دارد؟ چه کسی می‌داند که او به این درآمد داوری یا امثالهم متکی است یا نه؟ در این رابطه نصیرزاده کارشناس داوری در گفت‌وگویی با «وطن‌امروز» بیان می‌کند که مشکلات ایجاد شده به گردن عابدینی نیست که این حرف‌ها را به زبان آورده، اصلا منظور عابدینی مظفری‌زاده نیست، منظور او مسائلی است که ما از آن بی‌خبریم و تنها مشکلی که این وسط قرار دارد این است که اگر اصفهانیان نمی‌تواند و مهارت کلامی ندارد پس بهتر است استعفا دهد. او صراحتا اعلام می‌کند رئیس کمیته داوران توانایی اداره این کمیته را ندارد و تمام مشکلاتی که در این مدت برای جامعه داوری به وجود آمده به خاطر سهل‌انگاری‌های ایشان بوده. نصیرزاده در ادامه می‌گوید: سعید مظفری‌زاده خودش راضی نیست ولی من عنوان می‌کنم تا همه بدانند که او از لحاظ مالی هیچ احتیاجی به پول داوری ندارد؛ او شرکت بزرگ بین‌المللی دارد که به کار تجاری با کشور‌های مختلف مشغول است و شاهدم که درآمد مالی از داوری را صرف خانواده‌های بی‌بضاعت می‌کند پس چه احتیاجی به این حرف‌ها دارد! در ضمن اکثر اعضای خانواده‌اش در کانادا زندگی می‌کنند. پدر او جزو ملاکان بزرگ یزد است و مظفری‌زاده سفرهای آخر هفته خود را به اروپا می‌رود بنابراین بیان چنین اتهامی به مظفری‌زاده دور از ذهن است. این حرف‌ها که از زبان نصیرزاده بیان شد خیلی هم بیگانه نیست چون جدا از مسائل مالی و زندگی مظفری‌زاده، جامعه فوتبال با شخصیت این داور تحصیلکرده نیز غریبه نیستند و خوب می‌دانند هر وصله‌ای را نباید به هر کجا چسباند! حالا با این وضعیت، با این اوضاع که هر روز فوتبال لیگ به سمت یک حاشیه کشیده می‌شود و درست در روزهایی که باید همه دست به دست هم بدهند تا آرامش برای یک وفاق ملی فراهم شود و آسمان لیگ برتر آبی باشد نه ابری، هیچ چیز سر جای خودش نیست و بعد از این نیز باید منتظر جواب «ساختمان سئول»نشین‌ها باشیم؛ شاید آنها باز هم از کنار این مسائل با خنده‌های همیشگی عبور کنند و شاید هم...! البته باید عنوان کرد فدراسیون فوتبال نباید از این اتهام به وجود آمده کوتاه بیاید و از موضع پایین با این مساله برخورد کند چون زمانی که عابدینی روی خط آمد مظفری‌زاده در دوبی بسر می‌برد و نتوانست ارتباط برقرار کند همین مساله سبب شد تا تهیه‌کننده برنامه نود مخاطبانش را با هجمه‌ای از سوال‌های بی‌جواب رها کند. حالا باید طرح مساله را در پایان داستان عنوان کرد که دست آخر جوابگوی این اتهامات، این فکت‌ها (علی دایی عنوان کرده بود فکت دارد و رو خواهد کرد که در جواب مجری که گفت شما گفتید فکت دارید بیان کرد: من کی فکس فرستادم!) و دیوار کوتاه جامعه داوری چه می‌شود و ای‌کاش روزی محتسب را نیز به دادگاه افکار عمومی می‌کشیدند تا... . ارسال نظر
پربیننده