عابدینی: مظفری‌زاده رفاقتی سوت می‌زند!

امیرعابدینی پس از صحبت‌های جنجالی‌اش در برنامه 90، حالا همچنان روی موضع‌اش ایستاده و همان حرف‌ها را تکرار می‌کند. وی از دسیسه‌ای صحبت می‌کند که قصد دارد دودمان داماش را برباد دهد. عابدینی در ابتدا می‌گوید: وقتی پای داماش در میان است، به خودم فکر نمی‌کنم و حفاظت از خودم را کنار می‌گذارم. چیدمان این نوع داوری در کنار هم یک معنا و مفهوم پشت‌پرده داشت. آقایان فکر می‌کنند نمی‌دانم چه خبر است. آنها اشتباه می‌کنند، من همه چیز را می‌دانم که چه اتفاقی در حال روی دادن است. آدم‌ها وقتی کم می‌آورند و در اندیشه هم کم‌می‌آورند از ابرازشان سوءاستفاده می‌کنند در برابر رقیب و کسی که در جایگاه حق ایستاده است و می‌خواهند او را از میان بردارند. عابدینی که در ایهام نوک پیکان انتقاداتش متوجه محمد نبی است در ادامه می‌گوید: دعوای من با فدراسیون شخصی نیست. من با کفاشیان دوست هستم. من درباره بودجه حرف زدم و اعتقاد داشتم آنچه دوستان کفاشیان نوشته‌اند بودجه‌نویسی نیست و فاکتورنویسی و فاکتورسازی است! مدیرعامل داماش درباره چگونگی مرتبط بودن کارهای او با نتایج داماش، می‌گوید: وقتی با آقایان مقابله کردم، دوستان رفتند و سر داماش را بریدند تا من ساکت شوم. یک بازیکن را بی‌جهت اخراج کردند، یک پنالتی نگرفتند و در ارتباط با گل ملوان هم من حرف دارم که دوستان در برنامه 90 به سادگی از آن گذشتند. پنالتی اگر برای ما گرفته می‌شد نتیجه کاملا برعکس می‌شد. آقای داور حق ندارد به بازیکن ما بگوید دهنت را ببند! مظفری‌زاده با عصبانیت با بازیکنان ما حرف می‌زد. از چه چیز عصبانی بودی آقای مظفری‌زاده؟ یک لبخند در طول 94 دقیقه نزد. ایشان با خصومت مطلق برای داماش داوری کرد. عابدینی سپس با اشاره به داوری مظفری‌زاده برای داماش در بازی‌های گذشته هم گفت: خصومت ایشان تکرار مکررات بود و این خصومت خلاف مقررات فیفاست. داماش در گذشته هم از ایشان آسیب دیده بود که به خاطر شخصیت بالای او گذشت کرده بودیم اما وقتی می‌بینیم به خاطر این شخصیت خوب دیگران دارند از او سوءاستفاده می‌کنند دیگر نمی‌توانم سکوت کنم. او تحت تاثیر دوستانش است. ناظر بازی تندتند یادداشت برمی‌داشت و به روابط عمومی ما می‌گوید: من اینجا را به آتش می‌کشم! کجا را می‌خواهی به آتش بکشی آقای صدیقی!؟ دل مردم گیلان را که آتش زدی رفت! عابدینی که لحظه به لحظه عصبانی‌تر می‌شد، می‌گوید: به خاطر رفاقت‌هایی که پشت پرده با هم دارند و در آن رفاقت‌ها برای جلوه شدن دوستی‌شان، چه تیمی بهتر از داماش تا آن را منهدم کنند تا عابدینی منهدم شود! در بازی حساسی که برای مردم رشت وجود دارد در جلوی چشم هواداران مقابل ملوان می‌آیند و داماش را قربانی می‌کنند تا هم دوستی‌شان به آقایان را ثابت کنند و هم مرا ساکت کنند، مانند بازی سال گذشته که آقای صالحی آمد و آن طور تیم داماش را در انزلی نابود کرد. عابدینی درباره استعفایش می‌گوید: من دو ماه است که استعفا کرده‌ام. اصرار دارم کسی را بیاورند تا ببینند من چه می‌کشم. زندگی من نابود شد، هر آنچه داشتم در این باشگاه گذاشتم، کسانی که ادعا دارند چرا پا پیش نمی‌گذارند. من بازی با ملوان نتوانستم به رشت بیایم، چرا آنها که در این مدت مدعی هستند نیامدند کاری بکنند. مدیرعامل داماش درباره بازیکنانش می‌گوید: در نیم‌فصل هم به بچه‌ها گفتم که اوضاع مالی ما خوب نیست، هر که نمی‌تواند بماند برود دست بلند کند، به‌خدا ناراحت نمی‌شوم، به شرطی که منافع باشگاه تامین شود. فقط آبشک دست بلند کرد. شما بگویید بازیکنی که 400 میلیون تومان رقم قراردادش است و به اندازه نصف سال‌های گذشته‌اش کارآیی ندارد و دلش با این تیم نیست، نمی‌توانم پولش را بدهم چرا باید به زور او را در تیم نگه دارم؟