ورود اولين اتومبيل به ايران در زمان مظفرالدين شاه قاجار (1279ش) اولين اتومبيل وارد شده به ايران در سال 1279/1900م بود كه مظفرالدين شاه نخستين جفت اتومبيل رنوي فرانسوي خريداري شده را در پاريس به وسيله راه‌آهن و كشتي و از طريق روسيه و درياي خزر به ايران فرستاد. گويا اين دو رنوی خريداري شده يكي در ميانه راه به علت نقص فني و مشكلات حمل آن براي هميشه می‌ماند و ديگري هنگام ترور نافرجام محمدعلي شاه (كه در دوشان‌تپه براي ديدن باغ‌وحش می‌رود) با نارنجك منفجر می‌شود و در پايان بدون اينكه اين اتفاق خسارت جاني دربر داشته باشد محمدعلي شاه با کالسكه به دربار بازمي‌گردد. بعد از مظفرالدين شاه احمدشاه قاجار دومين شاه ايران است كه اتومبيلي خريداري می‌كند و سومين شاه ايران است كه سوار شدن بر آن را تجربه کرده است. نقل است كه ناصرالملك كه مدت‌ها در انگلستان و فرانسه زندگي كرده بود هنگام انتصاب به مقام نيابت سلطنت براي احمدشاه خردسال يك دستگاه اتومبيل به هزينه دولت ايران از اروپا خريداري كرد. اين اتومبيل‌ها راهي تهران شده و مورد استفاده دربار قرار گرفتند. غير از دربار قاجار سياحان اروپايي نيز اولين اتومبيل‌ها را وارد ايران کردند ليكن بعدها نيز در ميان سياستمداران و ملاكين بزرگ و تجار سرشناس بویژه تجار بوشهري همچون: حاج امين التجار و معين التجار بوشهري و ديگر تجار يزدي، شيرازي و كرماني خريد اتومبيل باب شد و به نوعي نشانه اشرافيت و چشم و همچشمي تجار از هم می‌بود.
تشكيل حكومت خودمختار فرقه دموكرات در آذربايجان با حمايت بيگانه (1324 ش)
در گير و دار حضور نيروهاي بيگانه در ايران در جريان جنگ دوم جهاني و در زمان نخست‌وزيري محسن صدر معروف به صدرالاشراف، در نقاط مختلف كشور اغتشاشاتي بروز كرد كه غائله آذربايجان از مهم‌ترين آنها بود. اين غائله اينگونه آغاز شد كه سيد جعفر پيشهوري، نماينده اول تبريز پس از رد شدن اعتبارنامهاش در مجلس، به آذربايجان رفت و بيانيهاي صادر كرد كه در آن، خودمختاري آذربايجان و زبان تركي جزو اصول مسلم مرام وي در آذربايجان قيد شده بود. سپس در تبريز فرقه دموكرات را تاسيس كرد و به رياست آن برگزيده شد و در همان روز حزب توده آذربايجان، الحاق خود را به فرقه دموكرات اعلام كرد و اين دو با هم اعلان خودمختاري کردند. سرانجام حزب دموكرات آذربايجان، پس از يك سال درگيري با دولت، در آذرماه 1325ش، پس از شكست از قواي دولتي منحل شد.
شهادت عمارياسر، صحابي بزرگ پيامبر در جنگ صفين (37 ق)
رساترين سخن درباره شخصيت معنوي او حديث رسول خداست كه فرمود: عمار، از سر تا پايش آكنده از ايمان است و ايمان با گوشت و خون او عجين گرديده است. همچنين، پيامبر به او فرموده بود: تو را گروه ستمگري خواهد كشت در حالي كه تو آنان را به سوي حق و حقيقت دعوت مينمايي. اين خبر غيبي كه يكي از دلايل نبوت و راستگويي پيامبر(ص) بود آنچنان كه فرموده بود نيز اتفاق افتاد و سرانجام عمار در 90 سالگي در جنگ صفين در ركاب امام علي به دست هواداران معاويه كشته شد. عمار ياسر از مسلمانان راستين بود كه در راه اسلام سختيهاي فراواني را تحمل كرد و پدر و مادر او اولين شهداي راه اسلام بودند.
وقوع جنگ نهروان بين سپاهيان امام علي(ع) و خوارج (38 ق)
پس از پايان جنگ صفين ميان امام علي(ع) و معاويه بن ابيسفيان و تحميل حکميت بر امام، كوفيان كه خود را بازنده اين ماجرا ميدانستند، امام را براي جنگ دوباره با معاويه، تحريك كردند كه با مخالفت آن حضرت مواجه شدند. از آن پس علم ناسازگاري با امام را برداشته و پس از ماجراهاي فراوان، در مقابل آن حضرت صف‌آرايى كردند. امام با نصيحت و هشدار، تعداد زيادي از آنان را از جنگ با آن حضرت منصرف ساخته و به بقيه مادامي كه دست به سلاح نبرده بودند، اجازه حضور در شهر را ميداد ولي از آن زمان كه به جنايت و قتل دست زدند، امام به جنگ آنان شتافت و در جنگ نهروان، جز 9 نفر از سپاه 4 هزار نفري آنان، كسي زنده نماند. اين افراد را كه از دين برگشته و به امام اهانت كردند، خوارج يا خارجي ميگويند.