این روزها لیونل مسی کاملا تحت فشار است، مصدمیت از یک طرف به فوق‌ستاره بارسا فشار وارد کرده و از سوی دیگر تا چند هفته دیگر تکلیف توپ طلای جهان نیز مشخص خواهد شد و بزرگ‌ترین رقیب او، کریس رونالدو تا اینجای کار گوی سبقت را از لئو ربوده است. از سوی دیگر رقابت‌های جام جهانی نیز انتظارات را از مسی بالا برده و کک می‌خواهد برای یک بار هم که شده ثابت کند تنها در رقابت‌های باشگاهی نیست که می‌تواند عناوین مختلف را کسب کند بلکه جام جهانی نیز جولانگاهی است برای اثبات توانایی‌هایش. اما مساله مورد توجه این است که او هنوز تکلیف مشخصی از این همه فشار ندارد و چندی قبل نیز زمزمه‌هایی درباره این موضوع مطرح بود که لئو و مدیربرنامه‌هایش از قرارداد بسته شده میان او و باشگاهش راضی نیستند. به نظر می‌رسد آمدن نیمار و رقم نجومی او به مذاق این ستاره آرژانتینی خوش نیامده و همین مسائل سبب شد حرف‌هایی مبنی بر جدایی او از بارسا شنیده شود. وقتی پونته پلوتا ادعایی مبنی بر طلاق لئو از بارسا را مطرح کرد خیلی هم عجیب به نظر نمی‌رسید، آمدن پسرک لاغراندام برزیلی و سفر او از فرودگاه سائوپائولو به مقصد بارسلونا، پروپاگاندای عظیم برای شکست دادن رقیبی به نام فلورنتینو پرس با محوریت نیمار و بالا بردن اعداد رقم قرارداد او بیش از ستاره‌ای به نام مسی. اینها را وقتی کنار هم می‌گذارید می‌فهمید که حرف‌های پلوتا خیلی هم عجیب نیست اگر فصل بعد «کک» را در پیراهن یکی از تیم‌های انگلیسی ببینید. هنوز هم اشتهای سیری‌ناپذیر اعراب برای بلعیدن ستاره‌های بزرگ در من‌سیتی تمام نشده، آنها با آن لباس‌های سنتی‌شان می‌نشینند و از ظرف پر از انگور یکی یکی ستاره‌های فوتبال را چیده و قورت می‌دهند، به همین راحتی. وقتی روزنامه معتبر آ.اس به سفارش یکی از آقایان هیات‌مدیره رئال تیتر می‌زند ایکر کاسیاس را من‌سیتی می‌خواهد، یعنی چه؟ حالا پذیرفتن کوچ مسی از بارسا و رفتنش به خارج از اسپانیا خیلی هم دور از ذهن نیست. در 24 ژوئن آینده، در بحبوحه جام جهانی لئو باید شمع 26 سالگی را خاموش کند. شاید او در تنهایی خودش به این موضوع فکر می‌کند که آیا حافظه فوتبال آنقدر بی‌رحم و فراموشکار است که خیلی زود دستاوردهای او در 4 سال پیاپی را از دست می‌دهد و خیلی زود آن 4 توپ طلای دست‌ساز جواهرساز فرانسوی که لئو به تنهایی صاحب شده را به فراموشی می‌سپارند؟ آیا صورت زخمی با آن فوتبال ماشینی بایرن جای او را در شب هیجان‌انگیز «گالای» اروپا خواهد گرفت یا رونالدوی مغرور با آن نامزد بدقواره‌اش سوژه همه فلاش دوربین‌ها می‌شود؟ این فکر‌ها تماما قبل از آغاز 27 سالگی لئو رخ خواهد داد و «کک» قبل از جام‌جهانی حس آب پاکی روی دست ریختن را درک می‌کند. لئو خودش می‌داند روزهای افت را می‌گذراند و کاملا منطقی نیست که اگر برای پنجمین بار بتواند صاحب آن توپ طلای وسوسه‌انگیز شود ولی این افکار از ذهن او خطور کرده است (سوار بر ماشین زمان و به بعد از مراسم اهدای توپ طلا می‌رویم). روزهای تلخ که تا قبل از ژانویه رقم خورده‌اند چیزی نیستند که او بتواند برای از میان برداشتنشان کاری انجام دهد. دست و پنجه نرم کردن با یک مصدومیت لعنتی و دور شدن از کورس رقابت از کریس و حتی از دست دادن توپ طلا از عهده لئو خارج است، تنها در یک شرایط می‌تواند امیدوار باشد و آن زمانی است که همه چیز با یک معجزه رو به بهبود پیش برود. یعنی لئو در هر بازی هت‌تریک کند، دریبل بزند، مانور دهد و با بارسا هم در لیگ و هم در اروپا سرخوشانه بتازد ولی اگر این اتفاقات رخ ندهد و همه چیز بر منوال عادی پیش برود یک «نه» بزرگ پیش روی بهترین بازیکن جهان خواهد بود و او مجبور است بعد از سال جدید میلادی همه اتفاقات تراژیک را فراموش کرده و تنها به جام جهانی و فتح آن با اندیشه‌های سابه‌یا باشد. روزهای پرفراز و نشیب لئو را آزار می‌دهد حالا این مساله می‌خواهد فرار مالیاتی و رسانه‌ای شدن آن باشد یا آمدن نیمار یا مصدومیت. واقعا اگر شما جای لئو بودید بیشتر به کدام‌یک از این مسائل فکر می‌کردید؟ شب‌ها موقع خواب کدام یک نقش کابوس را ایفا می‌کند؟ شاید هیچ کدام! ولی بدون شک چیزی هست که ذهن لئو را تحت تاثیر قرار داده و اگر کمی درباره آن دقیق شوید می‌فهمید که بندها و ارقام قرارداد نیمار بیش از بقیه موارد آزاردهنده است البته تمام این حرف‌ها و استدلال‌ها بیشتر شبیه یک پیش‌بینی از قبل تعیین شده است تا تحریک هواداران بارسا و بالا بردن آدرنالین خون آنها از عصبانیت! ولی چیزی که مشخص است از حرف‌های خود «کک» می‌توان استنباط کرد این است که خود او در مصاحبه‌ای عنوان کرده بود بارسا ایستگاه آخر او نیست و روزی روزگاری دوباره به وطن بازمی‌گردد. شاید در گذشته می‌گفتند اگر در زمین‌شناسی عصر «مزوزوئیک» به دلایل خاص شناخته شده‌ترین دوره تلقی می‌شود، ظاهرا دهه آینده به لطف جادوی مسی در تاریخ فوتبال جایگاه ویژه‌ای خواهد داشت. بد نیست تا زمان خاموش نشدن چشمه تکنیک لیونل عصر حاضر را دوره «مسی زوئیک» بنامیم ولی حالا باید به این نتیجه رسید که نسل او نیز مانند دایناسورها در حال انقراض است! این جمله هواداران او را به واکنش وامی‌دارد چون مسی برای آنها همان کودکی است که وقتی عصبی می‌شود ناخن‌هایش را می‌جود، هنوز هم معصومانه بازی می‌کند، هنوز هم مرکز ثقل بدنش مثل زنبورهای «مو»دار به هر طرفی که بخواهد چرخ می‌خورد بدون اینکه تعادلش به هم بریزد و هزار و یک دلیل دیگر که مسی هنوز هم برایشان مرد شماره یک جهان است. پس نمی‌توان گفت لئو تمام شده چون هر لحظه ممکن است مثل یک «مسیا» همه را شگفت‌زده کند. آيا مسی از بارسا جدا خواهد شد؟
این روزها لیونل مسی کاملا تحت فشار است، مصدمیت از یک طرف به فوق‌ستاره بارسا فشار وارد کرده و از سوی دیگر تا چند هفته دیگر تکلیف توپ طلای جهان نیز مشخص خواهد شد و بزرگ‌ترین رقیب او، کریس رونالدو تا اینجای کار گوی سبقت را از لئو ربوده است. از سوی دیگر رقابت‌های جام جهانی نیز انتظارات را از مسی بالا برده و کک می‌خواهد برای یک بار هم که شده ثابت کند تنها در رقابت‌های باشگاهی نیست که می‌تواند عناوین مختلف را کسب کند بلکه جام جهانی نیز جولانگاهی است برای اثبات توانایی‌هایش. اما مساله مورد توجه این است که او هنوز تکلیف مشخصی از این همه فشار ندارد و چندی قبل نیز زمزمه‌هایی درباره این موضوع مطرح بود که لئو و مدیربرنامه‌هایش از قرارداد بسته شده میان او و باشگاهش راضی نیستند. به نظر می‌رسد آمدن نیمار و رقم نجومی او به مذاق این ستاره آرژانتینی خوش نیامده و همین مسائل سبب شد حرف‌هایی مبنی بر جدایی او از بارسا شنیده شود. وقتی پونته پلوتا ادعایی مبنی بر طلاق لئو از بارسا را مطرح کرد خیلی هم عجیب به نظر نمی‌رسید، آمدن پسرک لاغراندام برزیلی و سفر او از فرودگاه سائوپائولو به مقصد بارسلونا، پروپاگاندای عظیم برای شکست دادن رقیبی به نام فلورنتینو پرس با محوریت نیمار و بالا بردن اعداد رقم قرارداد او بیش از ستاره‌ای به نام مسی. اینها را وقتی کنار هم می‌گذارید می‌فهمید که حرف‌های پلوتا خیلی هم عجیب نیست اگر فصل بعد «کک» را در پیراهن یکی از تیم‌های انگلیسی ببینید. هنوز هم اشتهای سیری‌ناپذیر اعراب برای بلعیدن ستاره‌های بزرگ در من‌سیتی تمام نشده، آنها با آن لباس‌های سنتی‌شان می‌نشینند و از ظرف پر از انگور یکی یکی ستاره‌های فوتبال را چیده و قورت می‌دهند، به همین راحتی. وقتی روزنامه معتبر آ.اس به سفارش یکی از آقایان هیات‌مدیره رئال تیتر می‌زند ایکر کاسیاس را من‌سیتی می‌خواهد، یعنی چه؟ حالا پذیرفتن کوچ مسی از بارسا و رفتنش به خارج از اسپانیا خیلی هم دور از ذهن نیست. در 24 ژوئن آینده، در بحبوحه جام جهانی لئو باید شمع 26 سالگی را خاموش کند. شاید او در تنهایی خودش به این موضوع فکر می‌کند که آیا حافظه فوتبال آنقدر بی‌رحم و فراموشکار است که خیلی زود دستاوردهای او در 4 سال پیاپی را از دست می‌دهد و خیلی زود آن 4 توپ طلای دست‌ساز جواهرساز فرانسوی که لئو به تنهایی صاحب شده را به فراموشی می‌سپارند؟ آیا صورت زخمی با آن فوتبال ماشینی بایرن جای او را در شب هیجان‌انگیز «گالای» اروپا خواهد گرفت یا رونالدوی مغرور با آن نامزد بدقواره‌اش سوژه همه فلاش دوربین‌ها می‌شود؟ این فکر‌ها تماما قبل از آغاز 27 سالگی لئو رخ خواهد داد و «کک» قبل از جام‌جهانی حس آب پاکی روی دست ریختن را درک می‌کند. لئو خودش می‌داند روزهای افت را می‌گذراند و کاملا منطقی نیست که اگر برای پنجمین بار بتواند صاحب آن توپ طلای وسوسه‌انگیز شود ولی این افکار از ذهن او خطور کرده است (سوار بر ماشین زمان و به بعد از مراسم اهدای توپ طلا می‌رویم). روزهای تلخ که تا قبل از ژانویه رقم خورده‌اند چیزی نیستند که او بتواند برای از میان برداشتنشان کاری انجام دهد. دست و پنجه نرم کردن با یک مصدومیت لعنتی و دور شدن از کورس رقابت از کریس و حتی از دست دادن توپ طلا از عهده لئو خارج است، تنها در یک شرایط می‌تواند امیدوار باشد و آن زمانی است که همه چیز با یک معجزه رو به بهبود پیش برود. یعنی لئو در هر بازی هت‌تریک کند، دریبل بزند، مانور دهد و با بارسا هم در لیگ و هم در اروپا سرخوشانه بتازد ولی اگر این اتفاقات رخ ندهد و همه چیز بر منوال عادی پیش برود یک «نه» بزرگ پیش روی بهترین بازیکن جهان خواهد بود و او مجبور است بعد از سال جدید میلادی همه اتفاقات تراژیک را فراموش کرده و تنها به جام جهانی و فتح آن با اندیشه‌های سابه‌یا باشد. روزهای پرفراز و نشیب لئو را آزار می‌دهد حالا این مساله می‌خواهد فرار مالیاتی و رسانه‌ای شدن آن باشد یا آمدن نیمار یا مصدومیت. واقعا اگر شما جای لئو بودید بیشتر به کدام‌یک از این مسائل فکر می‌کردید؟ شب‌ها موقع خواب کدام یک نقش کابوس را ایفا می‌کند؟ شاید هیچ کدام! ولی بدون شک چیزی هست که ذهن لئو را تحت تاثیر قرار داده و اگر کمی درباره آن دقیق شوید می‌فهمید که بندها و ارقام قرارداد نیمار بیش از بقیه موارد آزاردهنده است البته تمام این حرف‌ها و استدلال‌ها بیشتر شبیه یک پیش‌بینی از قبل تعیین شده است تا تحریک هواداران بارسا و بالا بردن آدرنالین خون آنها از عصبانیت! ولی چیزی که مشخص است از حرف‌های خود «کک» می‌توان استنباط کرد این است که خود او در مصاحبه‌ای عنوان کرده بود بارسا ایستگاه آخر او نیست و روزی روزگاری دوباره به وطن بازمی‌گردد. شاید در گذشته می‌گفتند اگر در زمین‌شناسی عصر «مزوزوئیک» به دلایل خاص شناخته شده‌ترین دوره تلقی می‌شود، ظاهرا دهه آینده به لطف جادوی مسی در تاریخ فوتبال جایگاه ویژه‌ای خواهد داشت. بد نیست تا زمان خاموش نشدن چشمه تکنیک لیونل عصر حاضر را دوره «مسی زوئیک» بنامیم ولی حالا باید به این نتیجه رسید که نسل او نیز مانند دایناسورها در حال انقراض است! این جمله هواداران او را به واکنش وامی‌دارد چون مسی برای آنها همان کودکی است که وقتی عصبی می‌شود ناخن‌هایش را می‌جود، هنوز هم معصومانه بازی می‌کند، هنوز هم مرکز ثقل بدنش مثل زنبورهای «مو»دار به هر طرفی که بخواهد چرخ می‌خورد بدون اینکه تعادلش به هم بریزد و هزار و یک دلیل دیگر که مسی هنوز هم برایشان مرد شماره یک جهان است. پس نمی‌توان گفت لئو تمام شده چون هر لحظه ممکن است مثل یک «مسیا» همه را شگفت‌زده کند. ارسال نظر
پربیننده