چمکه‌ها و کلاه کابویی، چشم‌های رنگی و موهای خاکستری «ری آلن» متفاوت از دیگر ساکنان کوه‌های از برف پوشیده شده «سلیمانیه» در کردستان عراق کرده است. خودش می‌گوید: کسی در عراق باور نمی‌کند که من یک مسلمان هستم. فرحنا قاضی، نویسنده سایت theislamicmonthly.com می‌گوید: او یک کابوی تازه مسلمان از شهر تگزاس است که برای حفظ دین تازه خود مجبور شده به سلیمانیه مهاجرت کند. آلن سوره فاتحه را حفظ کرده تا وقتی عراقی‌ها از او می‌خواهند مسلمان بودنش را ثابت کند این سوره را برای آنها قرائت کند. کابوی آمریکایی مدت‌ها پس از اینکه به دین اسلام روی آورد در دهکده‌ای در خارج از «دالاس» زندگی می‌کرد و تنها همدم او در این تنهایی قرآن کریم بود. اولین برخورد او با اسلام به دوران جنگ اول خلیجی بازمی‌گردد که او در نیروی نظامی آمریکا در عربستان خدمت می‌کرد. آلن در این باره می‌گوید: من در آن زمان سربازی 19 ساله در «طائف» بودم که برای اولین بار صدای اذان را از یک مسجد شنیدم؛ این صدا حس ویژه‌ای را در درون من به وجود آورد و باعث شد که به طرف مسجد حرکت کنم.
تازه مسلمان اهل تگزاس در ادامه داستان مسلمان شدنش می‌گوید: با اینکه سلاح در دست داشتم به چای دعوت شدم و مورد مهمان‌نوازی مسلمانان قرار گرفتم؛ این اتفاق را هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم.
این ماجرا موجب شد تا آلن شروع به تحقیق درباره اسلام و قرآن کریم کند اما تا زمانی که پدر و مادرش زنده بودند، مسلمان بودنش را اعلام نکرد.
خودش در این باره می‌گوید: تا وقتی پدر و مادرم که هر دو کاتولیک بودند در قید حیات بودند نمی‌توانستم بگویم که مسلمان هستم چون فکر می‌کردم که این مساله آنها را بشدت ناراحت می‌کند.
کابوی آمریکایی که از پدر و مادرش مودب بودن، احترام به بزرگ‌ترها، انجام آنچه درست است و هرگز دروغ نگفتن را آموخته، می‌گوید: من همه اینها را در اسلام یافتم ضمن اینکه فهمیدم زیبایی‌های بیشتری هم در این دین وجود دارد که انسان را به خدا نزدیک‌تر می‌کند. «ری آلن» می‌گوید: من نمی‌توانستم در دالاس آنطور که می‌خواهم مسلمان باشم چون مشکلات زیادی داشتم بنابراین به عراق آمدم؛ حالادر اینجا هر گاه صدای اذان را می‌شنوم احساس می‌کنم دری از بهشت به سوی من باز شده است.
اذان عاملی بود که مرا با دین اسلام آشنا کرد و حالا خوشحالم که اگر هیچ چیزی در دنیای مادی ندارم آرامشی دارم که آن را مرهون اسلام و قرآن کریم هستم. با همه اینها ری هنوز خود را یک کابوی (گاوچران) تگزاسی می‌داند البته یک کابوی مسلمان. او آمریکا را سرزمین اصلی خود به شمار می‌آورد و آرزویش این است که سرانجام روزی به دالاس بازگردد و خانه‌ای بخرد که دورتا دورش تا چشم کار می‌کند مرتع باشد و هنگام اذان صدای اذان تا بی‌نهایت برود.