جواد نوائیان رودسری: مجری برنامه «دین و زندگی»، این روزها حال خوشی ندارد. پس از سقوط حکومت اخوانی‌ها در مصر، قرضاوی که روزگاری آرزوی سیادت بر الازهر، قدیمی‌ترین و مشهورترین دانشگاه و مرکز دینی اهل‌سنت را در سر می‌پروراند، حالا باید با بحران‌های متعددی روبه‌رو شود که ظاهرا از حد تحمل و توانایی این پیرمرد 88 ساله خارج است. خبر اخراج رسمی او از هیات علمای بزرگ الازهر، هفته گذشته در رسانه‌های جهان منتشر شد تا چالشی تازه را برای مدعی هدایت معنوی اخوانی‌ها فراهم کند. امید به صعود با اخوان‌المسلمین
ماجرای فراز و فرود قرضاوی ارتباطی تنگاتنگ با اخوانی‌ها دارد. پیش از آنکه مرسی و اخوانی‌های مصر بتوانند قدرت را در این کشور از آن خود کنند؛ قرضاوی یک کارشناس مذهبی در شبکه الجزیره بود که برنامه‌ای پرطرفدار به نام «دین و زندگی» را اداره می‌کرد. او از همان زمان به داشتن تغییرات ناگهانی در رفتارهایش که تطبیق شگفتی با سیاست‌های قطری‌ها داشت، معروف بود. قرضاوی که گاهی به تمجید از جمهوری اسلامی می‌پرداخت و گاهی آن را تکفیر می‌کرد در 20 آبان 1384، به ریاست سازمانی رسید که به «اتحادیه جهانی علمای اسلام» موسوم شده؛ جایی که در حقیقت نقطه شروع ماجرای قرضاوی است. او از تریبون همین سازمان شروع به رشد کرد و در خلال کمتر از 5 سال به چهره‌ای رسانه‌ای در جهان اسلام مبدل شد که حمایتی گسترده را از فلسطین آغاز کرده‌بود.
قرضاوی و جبهه‌ای به نام الازهر!
حقیقت آن است که دانشگاه الازهر یک دانشگاه و نهاد دولتی در مصر است که مسؤولان آن از سوی مقامات دولتی تعیین می‌شوند. پس از تغییرات جمال‌عبدالناصر در مصر و تغییر قانون اوقاف، الازهر به یک جزء مشخص از دولت مصر تبدیل شد و استقلال خود را به طور کامل از دست داد. این بود که شیوخ الازهر در جریان‌های اخیر و همپا با دولت جدید مصر به مخالفت با خشونت‌های ناشی از تحرکات اخوانی‌ها پرداختند و این چیزی نبود که برای قرضاوی قابل‌تحمل باشد. جنگ لفظی میان قرضاوی و شیوخ الازهر از ابتدای تابستان امسال بالا گرفت، به طوری که برخی علمای الازهر در مرداد ماه سال جاری خواستار لغو عضویت وی در هیات علمای بزرگ الازهر شدند. قرضاوی که حالا نفوذ و آرزوی خود را یکجا بر باد رفته می‌دید، به سیم آخر زد! و در اواخر مردادماه سربازان رژیم‌صهیونیستی را شریف‌تر از ارتش مصر دانست که با اخوانی‌ها مبارزه می‌کنند! او نوک پیکان حملاتش را به سمت الازهر گرفت و علنا به فحاشی و توهین به علمای آن پرداخت. این رفتارها واکنش‌های بسیاری را برانگیخت. در 20 شهریور درخواست سلب تابعیت مصری از او به دادگاه امور اداری مصر داده شد و در 31 همین ماه دستور بازداشت وی به محض ورود به مصر صادر شد، تا او را چنان عصبانی کند که در برنامه «دین و زندگی» علنا فتوای قتل وزیر دفاع مصر را صادر کند! به این ترتیب حذف او از هیأت علما در دستور کار اعضای این هیأت قرار گرفت تا او با یک پیشدستی ناشیانه متن استعفای خود را در سایت رسمی اتحادیه جهانی علمای اسلام منتشر کند. انتشاری که به دلیل شتابزدگی با تناقض تاریخ امضا روبه‌رو بوده! و ظاهرا تنها به زبان فارسی در سایت مذکور قرار داده شده‌است. با این حال قرائن نشان می‌دهد که قرضاوی درحقیقت از این هیات معتبر در الازهر اخراج شده‌است. آیا این آغازی بر یک پایان است؟ آیا تاریخ مصرف قرضاوی به پایان رسیده و او باید با آرزوهای خود وداع کند؟ با پیشروی نیروهای ارتش سوریه و افول قدرت اخوانی‌ها در مصر، قرضاوی در هر دوسر ماجرا بد آورده و بعید است بتواند اوج‌گیری پیشین را تکرار کند.
منبع: رصد