کری به دنبال حقوق بشر در ویتنام!

پس از 45 سال کهنه‌سرباز یانکی جنگ ویتنام بار دیگر پا به دلتای مکونگ گذاشت البته این بار فارغ از وحشتی که وقتی در 1969 این دلتا را ترک می‌کرد از ویت‌کنگ‌ها در دل داشت. حال جنگ به پایان رسیده و جان کری با سر و وضع تازه‌ای که به عنوان یک دیپلمات ضدجنگ برای خود ساخته با دشمنان سابق دست دوستی می‌دهد. به قول ژیسکاردستن، رئیس‌جمهور فرانسوی سال‌های پس از جنگ ویتنام «تراکتورهای غرب جای تانک‌های آمریکایی و فرانسوی را در هندوچین گرفته‌اند». وزیر خارجه آمریکا حالا بازگشته تا بدون یادآوری جنایت‌های 4 دهه پیش آمریکا در ویتنام، نگرانی خود را از تغیرات آب و هوایی و حقوق بشر در این کشور اعلام کند اما آیا می‌توان فراموش کرد که کری و همرزمانش در هنگامه جنگ با افتخار از قتل‌عام فله‌ای مردم ویتنام و سوزاندن جنگل‌ها و کشتزارهای این کشور با بمب ناپالم داد سخن می‌دادند؟ بعید است! بویژه وقتی جان کری که روز یکشنبه در بدو ورود به هوشی‌مینه با قایق رودخانه‌اي در استان کامو(Ca Mau) را که در زمان جنگ ویتنام در سال‌های 1960 در چارچوب یک واحد گشتزنی به آن اعزام شده بود، پیمود. افسر دیروز نیروی دریایی آمریکا که دو بار در جریان جنگی نابرابر مجروح شد و مدال گرفت حالا با همان مدال‌ها بازگشته. جان کری می‌گوید: «من در زمان جنگ مسیر این رودخانه را می‌پیمودم». او در فاصله سال‌های 1966 تا 1970 خدمت نظام وظیفه خود را در یو اس نیوی انجام می‌داد. وزیر خارجه آمریکا در همین باره گفت این دلتا محلی است که گذشته وآینده روابط آمریکا و ویتنام را به هم وصل می‌کند. با وجود ژست ضدجنگی که کری پس از شکست در ویتنام گرفت اما دست کم در این سفر همه به یاد فجایعی افتادند که سربازان ارتش ایالات متحده به خاطر آن مدال افتخار می‌گرفتند. دیروز هدف اصلی کری کشتن ویت‌کنگ‌ها یا آنطور که یانکی‌ها به تمسخر می‌گفتند خوک‌های کمونیست به هر قیمت ممکن بود و امروز هدف اصلی سفر وزیر خارجه آمریکا به ویتنام گسترش همکاری‌ها و روابط امنیتی و تجاری بین دو کشور. او مدعی است عازم دلتای مکونگ ویتنام، محل خدمت نظامی خود در 45 سال پیش شده تا با مقامات این کشور کمونیستی درباره تغییرات آب و هوایی و آشتی بین دو کشور رایزنی کند اما اینها بهانه است. حقیقت این است که ویتنام به سرعت در حال طی کردن دوران گذار اقتصادی است و آمریکا قصد دارد از این فرصت استفاده کند. سفر جان کری به ویتنام در شرایطی است که آمریکا قصد دارد با 11 کشور آسیاـ اقیانوسیه قرارداد تجاری امضا کند. مساله این است که پیمان اقیانوسیه آخرین راه نجات اقتصاد در حال سقوط آمریکاست. جالب اینجاست که مقام‌های آمریکایی در این شرایط هم دست از تمسخر حقوق بشر برنمی‌دارند و بر این باورند که از زمان پایان یافتن جنگ در ویتنام وضع حقوق بشر بهتر شده است! شاید منظورشان این بوده که دیگر آمریکایی‌ها در هندوچین نیستند تا مردم را بکشند. با این حال طنز تلخی است وقتی که کری از مقام‌های سیاسی ویتنام می‌خواهد تا پایبندی به حقوق بشر و آزادی بیان را نشان دهند. او ضمن استقبال از دوره گذار اقتصادی در ویتنام تاکید کرده، ادامه رشد اقتصادی ویتنام بستگی به ارتقای وضعیت حقوق بشر و آزادی‌های اساسی مردم دارد.