عبدالرضا مصری*: موضوعی که به نظر میرسد باید مورد توجه بیشتری قرار گیرد بحث ازدواج جوانان است. در حال حاضر آمار و ارقام این حوزه حاکی از بالا رفتن سن ازدواج در جوانان است و این موضوع تاکنون از جانب کارشناسان اجتماعی هشدار داده شده است و لازم است با دقت و با نگاهی دغدغهمند آن را دنبال کنیم تا هم از بروز معضلات اجتماعی و مفاسد به دنبال آن جلوگیری کرده باشیم و هم اینکه به نحوی زمینه را برای افزایش جمعیت و جلوگیری از پیرشدن جمعیت جامعه فراهم آورده باشیم. در واکاوی این موضوع اولین پرسشی که به ذهن میرسد این است که چرا در گذشته امر ازدواج اینقدر مشکل نبود و چرا بیشتر جوانان در سنین پایینتر از سن ازدواج فعلی به خانه بخت میرفتند؟ پاسخ این پرسش در دو نکته نهفته است؛ اول اینکه سطح توقعات خانوادهها و جوانان در زمان گذشته یعنی در دهه 60 بسیار پایینتر از توقعات کنونی بود، بهطوری که جوانان و خانوادههای آنان به دنبال حواشی ازدواج و سطح مهریه و جهیزیه و خانه و خودروی مانند آن نبودند و تنها به جوانشان و به تشکیل زندگی برای فرزندشان فکر میکردند و انجام وصلت را در اولویت میدانستند و به هر طریقی زمینه به خانه بخت رفتن فرزندشان را فراهم میآوردند اما در این زمان اصل ماجرا به حاشیه رفته و حواشی آن یعنی جهیزیه و خانه و مانند آن به متن آمده است. از طرف دیگر هم جوانان با در نظر گرفتن شرایط خودساخته برای ازدواج خودشان مشکلتراشی میکنند و با در نظر گرفتن شروط فانتزی به دنبال موردی هستند که بهطور کامل ایدهآل باشد. به نظر میرسد اگر خانوادهها سطح توقعاتشان را کم کرده و جوانان هم از گذاشتن شروط غیر واقعی و رویایی پرهیز کنند هنوز هم میتوان با اندک داشتهای تشکیل زندگی داد. میشود دختر و پسر به عقد هم درآیند و تا فراهم آمدن مقدمات در منزل پدری خود زندگی کنند. برخی از خانوادهها هم هستند که فرزندان بزرگتر را روانه خانه بخت کردهاند و تنها یک جوان در خانه دارند چه اشکالی دارد که این جوان با همسر خود در همین منزل پدری زندگی را آغاز کند؟ جنبههای مثبت آن را در نظر بگیرید؛ هر دو طرف میتوانند برای هم مفید باشند، هم پدر و مادر تنها نیستند و هم شخصی در منزل هست که از نوزاد این زوج مراقبت کند. اگر نیت ما سر و سامان دادن به فرزندمان باشد باید به هر طریقی این کار را برای او انجام دهیم و نباید با شرایطی که خود برای سختترکردن ازدواج میگذاریم انجام وصلت را با مشکل مواجه کنیم. بهتر است اینگونه به موضوع نگاه کنیم که جوان ما با نیازی روبهرو است که ما باید آن را برای او برطرف کنیم و نه اینکه شرایطی را بگذاریم که کارش بیشتر گره بخورد. * عضو هیاترئیسه مجلس