گروه ورزشی: بوی خوشی از حرفهای سیدمناف هاشمی به مشام نمیرسد، وقتی معاون پشتیبانی و منابع انسانی وزارت ورزش و جوانان به صراحت اعلام میکند که وزارت ورزش هیچ پولی به دو باشگاه پرسپولیس و استقلال نخواهد داد از دل این مساله تنها میتوان یک موضوع را استنباط کرد و آن با «پنبه سر بریدن» است. وزارتخانههایی رویشان نمیشود مستقیم خبر برکناری رویانیان و فتحاللهزاده را رسانهای کنند با این ترفند میخواهند عرصه را بر مدیران سرخ آبیها تنگ کنند. مدیرانی که در این چند سال کارنامه موفقیتشان پررنگتر از نقطه ضعفهایشان است آنقدر با مسائل مالی دست و پنجه نرم میکنند که به خودی خود استعفایشان روی میز است حالا وقتی یک مقام ارشد در وزارت ورزش چنین صریح عدم تزریق مالی به این دو باشگاه را رسانهای میکند دیگر جای هیچ حرف و حدیثی را باقی نمیگذارد. این درست که دولت با داس نیامده ولی از سوی دیگر به جای داس از پنبه استفاده میکند! خیلی معادله پیچیدهای نیست وقتی نسخهها را کنار هم میگذارید و به یک پازل سهل دست پیدا میکنید، چیدمان این پازل نشان میدهد درب خروج برای مدیران استقلال و پرسپولیس باز شده و فقط آنها باید زحمت بیرون رفتن را محترمانه با پای خودشان بکشند. این مساله بار را از روی دوش وزارت و وزیر برمیدارد آنها را در معرض اتهام اخراج مدیران کاربلد قرار نمیدهد و از سوی دیگر نیز کنار گذاشتن سیاسیها از ورزش در این دولت کلید میخورد، بدون هیچ سر و صدایی. انگار داروی بیهوشی تزریق کردهاند و دیگر هیچ. حتی هواداران هم میدانند که این دو باشگاه که به هیچ وجه سودده نیستند نمیتوانند بهراحتی وارد بخش خصوصی شوند و این کار وزارت ورش تنها یک تعبیر دارد و آن قرار دادن مهرههایی است که خودشان میخواهند و البته این حق هر دولتی است که افراد مورد تایید خود را بر مسند این باشگاههای پرهوادار ایران قرار دهد اما وقتی بودجه ورزش توسط دولت نسبت به سال گذشته با 26 درصد کسری همراه میشود این مساله به وضح روشن میشود که بهرغم تمام مشکلات مالی که فدراسیونهای مختلف ورزشی با آن دست و پنجه نرم میکنند دغدغه دولت محترم و وزارتخانه مرتبطش به هیچ عنوان ورزش نیست. در روزهایی که خزان فدراسیونها و باشگاههای مختلف به اوج خود رسیده حرفهای هاشمی آب سردی است بر پیکره فوتبال. مناف هاشمی در پاسخ به این پرسش که آیا در بودجه سال 93 ردیف جداگانهای برای دو باشگاه استقلال و پرسپولیس تعریف شده است و آیا حمایت قانونی از این دو باشگاه صورت خواهد گرفت؟ تاکید کرد: ما دو ردیف بودجه داریم؛ یک ردیف مربوط به کمیته المپیک است که حدود 23 میلیارد تومان اعتبار دارد. ردیف دوم هم مرتبط با بحث کمک به آمادهسازی تیمها در مسابقههاست که مبلغی بالغ بر 25 میلیارد تومان به آن اختصاص یافته است. ما در طول دو سال گذشته با توجه به ممنوعیت کمک به تیمهای حرفهای سابقه جدی برای پرداختن پول به دو باشگاه استقلال و پرسپولیس نداشتیم. اگر فدراسیونها خودشان کمک کردهاند بحثش جداست. این ممنوعیت مربوط به همه تیمهای حرفهای میشود. اینکه در آینده چه مسیری در پیش گرفته شود، بستگی به سیاست گودرزی دارد. یک تیم از مسیر سازمان خصوصیسازی با مدیریت گودرزی شرایط خصوصیسازی را دنبال میکند. وزارت ورزش و جوانان پولی به این دو تیم نمیدهد. واکنش تند حاجی فتحالله
علی فتحاللهزاده انگار خودش فهمیده که دیگر عمر مدیریتی او در باشگاه استقلال به پایان رسیده مگر اینکه بازهم از طرق مختلف او در مسند خود باقی بماند! او طبق معمول با واکنشهای جنجالی خود خبرساز شده و این بار در واکنش به اظهارنظر سیدمناف هاشمی مبنی بر اینکه دیگر هیچ پولی به استقلال و پرسپولیس پرداخت نمیشود، عنوان میکند: «وزارتخانه تکلیف ما را هرچه زودتر روشن کند. آنها باید به ما پول بدهند، وگرنه فرد دیگری را بر سر باشگاه بگذارند. نمیشود که مدیریت باشگاه دست آنها باشد و پولش را ما بدهیم. حرف من عین منطق است. وزارتخانه باید هرچه زودتر تکلیف ما را روشن کند. آنها حتما باید به ما پول بدهند و اگر نمیخواهند این کار را بکنند، باشگاه را به ما بدهند یا یک مدیر دیگر برایش انتخاب کنند. وزارتخانه تعهد کرده بود که تا پایان فصل سیزدهم 10 میلیارد تومان به استقلال بدهد اما فعلا فقط یک و نیم میلیارد پول داده است. وزارت ورزش تعهد کرده بود که 50 درصد هزینههای باشگاه را پرداخت کند تا باقی هزینهها را باشگاه از محل درآمدزایی خودش تامین کند. اگر وزارت ورزش سهم خود را ندهد ما از باشگاه میرویم.
حمله رویانیان به وزارت ورزش
محمد رویانیان حسابی توپش پر است و واکنش او نسبت به فتحاللهزاده تندتر است. او جملاتش را اینگونه آغاز میکند: «در جلسه آتی هیات مدیره سوالهایی خواهم داشت که همه آنها را باید شفاف به من جواب دهند. میگویم وزارت ورزش، شما که 2 الی 3 ماه هیچ کاری برای باشگاه پرسپولیس نکردهاید اگر با من مشکل دارید من را بردارید تا پرسپولیس ضربه نخورد. در 2 ماه گذشته در بحرانیترین شرایط ممکن بودیم. هجمه زیادی به سرمربی، باشگاه و بچههای ما وارد شد اما نه هیات مدیره و نه وزارت ورزش از ما حمایت نکرد و فدراسیون هم حق ما را نمیدهد. بر عکس این موارد برخی در خود هیات مدیره 6 ماه تلاش کردند تا چهره ما را خراب کنند. یعنی از خودمان ضربه خوردیم. این کار را در دوران احمدینژاد انجام دادند و تا زمان روحانی هم دستبردار نیستند. آقایان هر روز خود را دوست ما اعلام کردند اما هر وزیری که آمد علیه ما مقابل او زدند. یک ماه تقاضا کردیم از سوی هیات مدیره آقای وزیر را ببینیم اما در اتاق ایشان باز نشد. بعد متوجه شدیم که از دوستان خودمان کارهایی کردند که به ما ضربه بزنند. باز هم هر کاری لازم بود تا در اتاق باز شود را انجام دادیم اما هیچ اتفاقی نیفتاد و حتی رئیس هیات مدیره (اکبری) نیز با وجود درخواست راه به جایی نبرد. مگر ما زیرمجموعه وزارت ورزش نیستیم؟ پس چرا نباید به ما کمک شود؟ به نظرم این روند خوب نیست. البته من به گودرزی حق میدهم چون جریاناتی به او اطلاعات اشتباه دادند اما اگر ما مدیرعاملیم باید به ما اعتماد شود در غیر این صورت چند بار گفتم بگذارید من بروم تا دست از سر پرسپولیس بردارند. من چند بار استعفا کردم و پاسخی نشنیدم فقط به من گفتند بمان. حالا که ماندهام این بلاها را سر پرسپولیس میآورند. به خدا تحمل این مشکلات را ندارم. اگر با من مشکل دارید من را زودتر بردارید و اگر ندارید چرا این طور به ما حمله میکنید؟ نه فدراسیون و نه وزارت ورزش پول ما را نمیدهند که هیچ در کارهای ما نیز مشکل ایجاد میکنند. 2 ماه است علیه سرمربی و باشگاه همه کارها را تعطیل کردهاند و هجمه درست کردهاند. چرا از هیات مدیره کسی در این باره حرفی نمیزند. هر جا میروم کار اقتصادی کنم میگویند تو زیرمجموعه وزارت ورزش هستی و باید وزارت و هیات دولت کارهای تو را تصویب و تایید کنند پس من چطور باید برای این باشگاه درآمدزایی کنم؟ نه حمایت میکنند نه پول میدهند و نه میگذارند کارمان را انجام دهیم. تازه تا آنجا که بتوانند ما را میزنند.