گروه بين‌الملل: خانم میشل باشله با کسب 62 درصد آرا همان طور که پیش‌بینی می‌شد رقیب راستگرای خود اولین ماتئی را در دومین دور انتخابات شبیلی شکست داد و به خانه ریاست‌جمهوری بازگشت. باشله نامزد ائتلاف احزاب چپ‍گرا یا ضدراست شیلی برای دومین بار است که رئیس‌جمهور شیلی می‌شود. به این ترتیب او که دشمن آشکار ژنرال آگوستو پینوشه دیکتاور شیلی طی 16 سال سیاه حکومت نظامی به دنبال کودتا علیه سالوادور آلنده محسوب می‌شود پس از ژنرال درگذشته اولین کسی است که بیش از یک دوره به ریاست‌جمهوری شیلی می‌رسد.
با پيروزي باشله در شيلي دولت هاي سوسياليست اتحاديه اوناسور(اتحاديه آمريكاي جنوبي)با گرايش مخالف دخالت آمريكا در حياط خلوت سابقش به 8 كشور رسيد.باشله اگرچه سوسياليست محافظه كارتري نسبت به كساني مثل چاوز و مورالس است اما نبايد حمايت هاي او از آنان در دوره اول رياست جمهوري اش را فراموش كرد. خانم باشله که ۶۲ سال دارد متخصص بیماری‌های کودکان است. او نامزد حزب سوسیالیست بود و در این انتخابات رهبری ائتلاف چپ، همراه با احزاب دمکرات مسیحی و کمونیست را برعهده داشت. میشل باشله پیش از این در سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ رئیس‌جمهور شیلی بود اما براساس قوانین انتخاباتی نمی‌توانست بلافاصله برای دور دوم رئیس‌جمهور شود؛ او زمانی که از قدرت کنار رفت بسیار محبوب بود. خانم باشله و خانم ماتئی ماه پیش در انخابات ریاست‌جمهوری شیلی با هم رقابت کردند اما خانم باشله ۴۷ درصد آرا را به دست آورد، در حالی که به 50 درصد آرا برای پیروزی نیاز داشت. سهم خانم ماتئی ۲۵ درصد آرا بود. خانم باشله پس از پیروزی در انتخابات گفت: «من از این نتیجه و این پیروزی خوشحالم و حال باید رئیس‌جمهور همه مردم شیلی باشم». «من افتخار می‌کنم که امروز رئیس‌جمهور منتخب شما هستم. من به کشوری که با هم ساخته‌ایم افتخار می‌کنم و به کشوری هم که با هم خواهیم ساخت افتخار می‌کنم.» با اعلام پیروزی خانم باشله، طرفداران او به خیابان‌ها ریختند و مشغولی شادی و پایکوبی شدند. به گزارش رویترز، سباستین پینیه‌را، رئیس‌جمهور فعلی شیلی تلفنی پیروزی خام باشله را به او تبریک گفته است. رقیب خانم باشله، اِوِلین ماتئی نامزد ۶۰ ساله احزاب میانه روی راست که در دولت آقای پینیه‌را وزیر کار بود، پس از روشن شدن نتایج گفت «نتیجه دیگر معلوم است. او برنده شد و ما به او تبریک می‌گوییم.» خانم ماتئی بعد از آن به‌عنوان نامزد احزاب میانه‌روی راست برگزیده شد که دو نامزد دیگر این ائتلاف از دور مبارزات کنار رفتند؛ یکی به علت ابتلا به افسردگی و دیگری به علت تخلف‌های مالی. خانم ماتئی سیاست خود را ادامه سیاست‌های سباستین پینیه‌را اعلام کرد چرا که به عقیده او وضع مردم از چهار سال پیش که آقای پینیه‌را به قدرت رسید «بهتر» شده است. با اینکه شیلی یکی از ثروتنمدترین کشورهای آمریکای لاتین است اما در چند سال گذشته میلیون‌ها نفر بویژه دانشجویان برای توزیع عادلانه‌تر ثروت و آموزش بهتر تظاهرات کرده‌اند. سیاست خانم باشله در این دوره، افزایش مالیات‌ها برای رایگان کردن تحصیلات دانشگاهی و اصلاح ساختارهای اقتصادی و سیاسی به جا مانده از زمان دیکتاتوری ژنرال آگوستو پینوشه است.
2 همسایه؛ 2 رقيب
میشل باشله و رقيب انتخاباتي‌اش اِوِلین ماتئی در دهه پنجاه میلادی همسایه و همبازی بودند، در یک پایگاه هوایی. پدران هر دوی آنها ژنرال‌های نیروی هوایی شیلی بودند. فرناندو پدر ماتئی به ریاست دانشکده نظامی رسید و آلبرتو پدر خانم باشله در دولت سوسیالیست سالوادور آلنده صاحب سمت بود. با کودتای نظامی ژنرال پینوشه در سال ۱۹۷۳ و سقوط دولت آلنده، پدران دو دختر همبازی در دو طرف مرز سیاسی قرار گرفتند. آلبرتو باشله سال بعد به علت حمله قلبی در بازداشت درگذشت. تحقیقاتی که بعدها به عمل آمد نشان داد ژنرال ۵۱ ساله، احتمالا به علت مشکلات قلبی که پس از شکنجه شدن در دانشکده نظامی تشدید شده بود درگذشته است. اوایل امسال دادگاهی در شیلی به این نتیجه رسید که ژنرال ماتئی از شکنجه ژنرال باشله بی‌اطلاع بوده و در آن نقشی نداشته است. باشله به همراه مادرش در سال ۱۹۷۵ بازداشت و به استرالیا و سپس به آلمان شرقی تبعید شد. او در سال ۱۹۷۹ به شیلی بازگشت و به یکی از چهره‌های شاخص حزب سوسیالیست بدل شد. او در سال ۱۹۷۹ به شیلی بازگشت و به یکی از چهره‌های شاخص حزب سوسیالیست بدل شد.
چالش باشله
مهم‌ترین پرسش این است که آیا دست‌های میشل باشله برای پیشبرد اصلاحات گسترده در این کشور باز خواهد بود؟ وی وعده تغییر قانون اساسی را داده است. قانون اساسی کنونی به زمان دیکتاتوری پینوشه بازمی‌گردد. او همچنین وعده اصلاح عمیق بخش آموزش و پرورش و نیز اصلاح نظام مالیاتی کشور را داده است. نه تنها این اصلاحات باید به دقت مشخص شوند(چرا که صرفا خطوط کلی آنها مطرح شده است) بلکه آنها باید به تایید پارلمان نیز برسند. رئیس‌جمهور منتخب در پارلمان اکثریت را در دست دارد اما ائتلاف وی بسیار گسترده است چرا که گروه‌هایی چون حزب کمونیست و نیز حزب دموکرات- مسیحی را دربرمی‌گیرد. میشل باشله مشکلات زیادی برای ایجاد اتحاد بین این گروه‌ها برای تصویب اصلاحات در پیش رو خواهد داشت و او برای جلب رضایت همه طرف‌ها مجبور خواهد شد از میزان بلندپروازی‌های مطرح شده در این اصلاحات بکاهد. برای تغییر قانون اساسی، داشتن صرف اکثریت در پارلمان کافی نخواهد بود. او به متقاعد کردن بخشی از نمایندگان راستگرا نیاز خواهد داشت. این راستگرایان وارثان سیاسی دوران دیکتاتوری پینوشه هستند و نمی‌توان در چنین وضعی تصور کرد جناح راست تمایلی به تغییر قانون اساسی داشته باشد که حتی نام این جناح را یدک می‌کشد. شبکه فرانس 24 که به وضوح از بازگشت باشله سوسیالیست به قدرت عصبانی بود چنین توجیهی برای کم اهمیت نشان دادن پیروزی سوسیالیست‌ها داشت: «این نخستین انتخابات پس از غیراجباری بودن شرکت در انتخابات در شیلی بود. همین مساله موجب شد شمار بسیار زیادی از رای‌دهندگان پای صندوق‌های رای حضور نیابند. میزان عدم مشارکت در انتخابات به حدود 60 درصد می‌رسد. این به معنای سرخوردگی عمیق مردم شیلی از نمایندگان‌شان است. درحالی که دفاتر اخذ رای بسیار خلوت بودند، در آستانه عید کریسمس، فروشگاه‌ها مملو از جمعیت و مشتری بودند. عدم مشارکت گسترده مردمی از میزان مشروعیت میشل باشله می‌کاهد».