گروه بين‌الملل: استقرار موشک‌های روسیه در کالینگراد، آمریکا را به هراس و نگرانی واداشته است. آمریکا روز دوشنبه درباره خطر بی‌ثبات شدن منطقه کالینگراد در پی انتشار اخباری مبنی بر استقرار موشک‌های کوتاه‌برد روسیه در این منطقه ابراز نگرانی کرد. وزارت دفاع روسیه نيز تایید کرد که چند موشک بالستیک اسکندر قادر به حمل کلاهک‌های اتمی در کالینینگراد مستقر شده است. ماری هارف، دستیار سخنگوی وزارت خارجه آمریکا با اشاره به اینکه واشنگتن در این زمینه به صورت مستقیم با مسکو گفت‌وگو کرده است، گفت: ما از روسیه خواستیم از اتخاذ تدابیر بی‌ثبات‌کننده در منطقه خودداری کند.
روسیه این تصمیم را در واکنش به استقرار سامانه موشکی آمریکا در اروپا اتخاذ کرده است. مسکو استقرار موشک‌های ناتو را تهدیدی برای امنیت ملی خود می‌داند و می‌گوید خواستار تضمینی است که هدف از استقرار این سامانه موشکی روسیه نخواهد بود. با این حال، کاخ سفید از متقاعد کردن و دادن تضمین به کرملین درباره این موضوع خودداری کرده است. ولادمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه روز پنجشنبه مخالفت خود را با طرح‌های قدرت‌های خارجی برای توسعه سلاح‌های بسیار دقیق با هدف استفاده در سامانه‌های دفاع موشکی اعلام کرد. پوتین گفت: «ما به خوبی از این واقعیت آگاه هستیم که سپر موشکی تنها در نام دفاعی است».
وی افزود: «اقدام کشورهای خارجی برای افزایش سامانه‌های راهبردی، بسیار دقیق و غیر هسته‌ای خود و افزایش امکان دفاع موشکی می‌تواند توافقنامه‌هایی پیشین در حوزه کنترل و کاهش تسلیحات هسته‌ای را از بین ببرد و به اختلال در توازن به اصطلاح راهبردی منجر شود». رئیس‌جمهور روسیه تاکید کرد: «هیچ کس نباید توهم امکان بهره‌برداری نظامی از روسیه را در سر داشته باشد. ما هرگز چنین اجازه‌ای نخواهیم داد».
کرملین سال 2011 درباره استقرار سامانه موشکی اسکندر در کالینگراد با هدف پاسخ به تهدیدهای طرح سپر ضدموشکی ناتو در اروپا هشدار داده بود. در این طرح ناتو استقرار 24 موشک در لهستان و بویژه همین تعداد در رومانی تا سال 2018 پیش‌بینی شده است.
وسوسه جنگ هسته‌اي
دکتر پل کريگ رابرتس که در دوران ريگان معاون وزير خزانه‌داري آمريکا بود و سردبير سابق نشرياتي چون وال استريت ژورنال، در يادداشتي نوشت: «خاندان‌های تاریک گرداننده کاخ سفید با شروع هزاره سوم آمریکا را در وضع جنگی مداوم نگاه داشته‌اند؛ افغانستان، عراق، سومالی، لیبی، پاکستان، یمن و تقریبا سوریه. این جنگ‌ها از لحاظ پول، حیثیت و کشته و زخمی شدن هم سربازان آمریکا و هم جمعیت غیرنظامی هدف، برای آمریکا و جهان گران تمام شده است. به نظر نمی‌رسد که هیچ کدام از این جنگ‌ها توضیحی موجه و علتی مهم و ضروری داشته‌اند. این جنگ‌ها برای سودآوری مجموعه نظامی- امنیتی اهمیت بسزایی دارند و به عنوان دستاویزی جهت ایجاد پلیس استاسی (اشاره به آژانس امنیتی مخوف آلمان شرقی) در آمریکا مورد استفاده قرار گرفتند و همچنین بواسطه برداشتن تمام موانع پیشروی اسرائیل برای اشغال کل کرانه باختری، خدمت رسان تل آویو بوده‌اند. به همان اندازه که این جنگ‌ها ویران‌کننده و پرهزینه بودند، در عین حال سطح بسیار پایین‌تری از یک جنگ جهانی داشتند و به طور ویژه از یک جنگ جهانی علیه دشمنان مسلح به بمب اتمی فاصله‌ای بسیار داشته و دارند. جنگ مرگبار و ویرانگر برای بشریت جنگ با روسیه و چین است که واشنگتن در حال هدایت کشورهای ناتو و دست‌نشاندگان آسیایی خود به آن سمت است. شماری از عوامل که مشوق آمریکا در این رابطه است، وجود دارد اما مهم‌ترین و اساسی‌ترین عامل آن، دکترین استثناگرایی آمریکایی است.
براساس این دکترین و رویه فکری حق به جانب و طلبکارانه، آمریکا کشوری اساسی و حیاتی محسوب می‌شود. این بدان معناست که تاریخ، آمریکا را به منظور تثبیت و برقراری نظام «سرمایه داری دموکراتیک» سکولار در سراسر جهان برگزیده است. این الگو و هدف، آمریکا را بالاتر از اخلاقیات سنتی و تمام قوانین چه در عرصه داخلی و چه در عرصه بین‌المللی قرار می‌دهد.
به استثنای اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا، گروه‌های حامی حقوق اساسی و همچنین گروه‌های مستقل اینترنتی، مردم آمریکا از جمله کلیساهای مسیحی، جنایتکاری و بی‌اخلاقی دولت خود را با کمترین اعتراضی پذیرفته‌اند. عدم محکومیت اخلاقی اقدامات آمریکا، واشنگتن را گستاخ‌تر کرده است؛ واشنگتنی که اکنون به سمت تقابل و جنگ با روسیه و چین که دولت‌های آنها در مقابل سلطه جهانی واشنگتن ایستاده‌اند، پیش می‌رود. علت اینکه واشنگتن در مرزهای روسیه پایگاه‌های نظامی و موشکی بر پا می‌کند این است که توانایی روسیه جهت مقابله با سلطه واشنگتن را از بین ببرد. روسیه در قبال همسایگان خود دست به هیچ اقدام تهدیدآمیزی نزده است و جدا از واکنش این کشور به حمله گرجستان به اوستیای جنوبی، مسکو همواره بشدت در قبال اقدامات تحریک‌آمیز آمریکا منفعل و بی‌اعتنا بوده است.
این وضع اکنون در حال تغییر است. تغییر دکترین جنگی آمریکا توسط رژیم بوش که به‌واسطه آن کاربرد تسلیحات اتمی به عنوان ابزاری دفاعی و تلافی‌جویانه به ابرازی برای حمله پیشگیرانه تغییر پیدا کرد و همچنین ساخت پایگاه‌های موشکی ضدبالستیک توسط آمریکا در مرزهای روسیه و مسلح شدن واشنگتن به جنگ افزارهای پیشرفته، برای مسکو تردیدی باقی نگذاشته است که واشنگتن در حال آماده شدن برای انجام حمله‌ای شدید و تمام کننده به روسیه است.
ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه در جریان سخنرانی خود برای شورای ملی این کشور به خطر نظامی که واشنگتن برای روسیه در بر دارد، پرداخت. وی گفت، واشنگتن سیستم موشکی ضدبالستیک خود را دفاعی می‌خواند اما «در حقیقت، این سیستم موشکی بخشی عمده از پتانسیل تهاجمی و راهبردی این کشور است» و هدف از آن تغییر توازن قدرت به نفع واشنگتن است. پوتین با پذیرش و اذعان به این خطر، اینگونه به آن پاسخ داد: «اجازه نمی‌دهیم هیچ کس این توهم را داشته باشد که می‌تواند نسبت به روسیه برتری نظامی پیدا کند. ما هرگز اجازه چنین چیزی را نخواهیم داد.»
پوتین در رابطه با بی‌اعتنایی رژیم اوباما به پیمان کاهش تسلیحات اتمی گفت «از همه اینها آگاهیم و می‌دانیم که چه کاری باید انجام دهیم.»
اگر کسی زنده بماند که تاریخ را بنویسد، رژیم اوباما به عنوان رژیمی در یاد خواهد ماند که جنگ سرد را دوباره زنده و آن را تبدیل به جنگی گرم و اساسی کرد؛ جنگی که ریگان رئیس‌جمهور وقت آمریکا برای پایان دادن به آن بشدت تلاش کرده بود.
رژیم اوباما که گویی دشمن سازی از روسیه آن راضی‌اش نکرده، چین را نیز تبدیل به دشمن خود کرده است. رژیم اوباما دریای چین جنوبی را منطقه‌ای مربوط به «منافع امنیت ملی آمریکا» اعلام کرده است. چنین کاری مانند این است که چین خلیج مکزیک را منطقه‌ای مربوط به امنیت ملی خود اعلام کند.
رژیم اوباما برای روشن ساختن اینکه ادعایش درباره دریای چین شرقی صرفا یک لفاظی نیست، از راهبرد خود مبنی بر «محور آسیا» خبر داد که به موجب آن باید ۶۶ درصد ناوگان دریایی آمریکا در منطقه نفوذ چین مستقر شوند. واشنگتن بشدت مشغول است تا در کشورهای فیلیپین، کره جنوبی، ویتنام، استرالیا و تایلند پایگاه‌های دریایی و هوایی تشکیل دهد. واشنگتن به‌واسطه دفاع از همسایگان چین درباره مناطق مورد مناقشه با این کشور مانند جزایر مختلف و منطقه دفاع هوایی، اقدامات تحریک‌آمیز خود را افزایش داده است.
با این حال، چین مرعوب نشده است. این کشور خواستار «آمریکازدایی جهان» شده است. ماه گذشته، دولت چین اعلام کرد اکنون تسلیحات اتمی و سامانه‌های پرتاب موشک کافی برای محو آمریکا از کره خاکی را در اختیار دارد. چند روز پیش، پکن برای یک کشتی جنگی آمریکا در دریای چین شرقی مزاحمت ایجاد کرد. موضع خصومت جویانه نظامی واشنگتن در قبال روسیه و چین حاکی از اطمینان فزاینده به خود است که معمولا به جنگ منتهی می‌شود. در عین حال، در گوش سیاستمداران آمریکایی خوانده می‌شود «خطر بالقوه دستیابی ایران به سلاح اتمی» آنچنان زیاد است که در حال حاضر انجام یک حمله پیشگیرانه از سوی آمریکا ضروری است و همچنین وزارت امنیت داخلی آمریکا توجیه شده است که گروهی شبه‌نظامی غیردولتی ممکن است به سلاح اتمی دست پیدا کنند. این یک سناريوي غیرعادی است که طی آن پاسخ تلافی‌جویانه روسیه و چین به تجاوزگری آمریکا امری بی‌اهمیت جلوه داده می‌شود اما تهدید هسته‌ای ایران و شبه‌نظامیان بدون تابعیت بشدت خطرناک و مهم جلوه داده می‌شود.
واشنگتن که به نظر می‌رسد فرستادن پیام‌های جنگی به روسیه و چین راضی‌اش نکرده، ظاهرا تصمیم گرفته است که با اعلام تحریم‌های جدید علیه شرکت‌هایی که با ایران تجارت دارند، توافق هسته‌ای با این کشور را از بین ببرد. در نهايت اين آمريكاي ديوانه هيچ فرصتي را براي تهديد هسته‌اي از دست نمي‌دهد.