بنیامین اثباتی: اینبار در بخش کاسبی در طهران قدیم، ميخواهیم براتون يه داستان بگیم. يه داستان واقعي از کسب و کار قدیمیها. ميگن يه رستوراندار بود كه هميشه جلوی در مغازش صف ميبستن، خيلي كسب و كارش خوب بود و به قول معروف پولش از پارو بالا ميرفت. يه روز توي مغازه يه فقير، مياد جلو تا دَمِ دخل، ميگه: اوستا يه ظرف غذام به من بده، اوستا ميگه چي ميخوري؟ ميگه فرقي نداره هر چي شد ميخورم، اوستا ميگه پول داري؟ فقير يه نگاه ميكنه تو صورت اوستا ميگه نه به خدا اوستا! تو اون شلوغي و جلوی همه مشتریها با صدای بلند بهش ميگه: اگه پول نداري وقت مارو نگير برو بيرون بذار به كار و كاسبيمون برسيم. بعد هم زیر لب میگه: عجب مشتريهایی پيدا ميشن، فقیر هم با ناراحتی از مغازه میره بیرون. اما از اون روز به بعد ورق 180 درجه متفاوت شد و رونق از مغازه اون بابا رفت كه رفت، هر روز مغازش خاليتر از ديروز شد، خيلي دلش گرفت، رو كرد به خدا گفت: آخه من چيكار در حق تو كردم كه كار و كسب من اينطوري شد؟ شب خواب ديد، همون فقير دوباره اومده در مغازه ميگه اوستا يه ظرف غذا داري بدي به من، از خواب ميپره خيس عرق، يه رو ميكنه به خدا، ميره يه وضو ميگيره دو ركعت نماز ميخونه و طلب استغفار ميكنه. آره دوست من! ميگن فرداش كه مياد در مغازه يه تابلوي بزرگ ميزنه رو دیوار مغازش با این عنوان: «نسيه داده ميشود،حتي به شمادوست عزيز» یادمون باشه هميشه بايد با خدا معامله كرد وگرنه کلاهمون پس معرکست.
***
اين شيطون گاهي وقتها خوب بازيشو بلده، خوب بلده از كجا واردذهناي ما بشه، نكنه بعضي وقتها كاري بشه كه نبايد بشه. راستش بعضي خطاها راه برگشت نداره، اون وقت تو ميموني و آه و افسوس كه خدايا چرا من اين كارو كردم، چرا پولي رفت تو جيب من كه توش شك دارم، اگه مشتري اومد تو مغازت، اگه ديدي اطلاعي از اون چيزي كه ميخواد بخره نداره چه ميكني؟ خداپيغمبري چيكار ميكني؟ نكنه از اين كماطلاعيش سوءاستفاده كني و عدد و رقميو بهش بگي كه!
ولش كن دلم نميآد با مخاطبان عزیز روزنامه «وطنامروز» اينطوري حرف بزنم. اما ميخوام يه چيز بگم ختم كلام باشه، هر وقت خواستي با كسي يه معامله داشته باشی، يه كسبي راه بندازي، فكر كن اوني كه داري باهاش معامله ميكني عزيزته، پدر، مادر، خواهر يا برادرت، هر جا هم که ديدي داري تو معامله يه جور ديگه كه خدا پيغمبر خوششون نمياد فكر ميكني، فقط با صداي بلند مثل اون قدیمیها بگو «لعنت خدا بر شيطون».