پنجره ات را انتخاب کن
فوتبال کرایوفی،فوتبال کانتونايی
« ... پدرم از ايتاليا آمده بود و مادرم اهل بارسلونا بود. به همين دليل بعدازاين‌كه از منچستر‌يونايتد جدا شدم، 3سال در بارسلونا زندگي مي‌كردم. من بارسلونا را خيلي دوست دارم.» بله كانتونا عاشق بارسلونا و فوتبال شناور كرايف بوده و هست و اين را بارها اعتراف كرده است. او حتي پيراهن بارسلونا را هم در بازي خداحافظي كرايف (عكس بالا) برتن كرده، اما فرزاد حبيب‌اللهي نظر ديگري دارد كه در زير مي‌خوانيم:
1- درباره یادداشت «فوتبال بدون حیوانیت؟» بحث‌های زیادی داشتیم. آرش حقیقی هم در این شماره روی همان سوژه‌‌ریز شده است. همین اول اما یادآوری کنم که ته ته همه این بحث‌ها یک چیز مهم نفس می‌کشد؛ میل غریزی. فیلسوف بدبین به این نتیجه رسیده بود که حتی منطق هم تا حدود زیادی برده احساس و میل غریزی انسان است، یعنی شما اول از یک چیزی خوشت می‌آید و بعد دنبال دلایلی می‌گردی برای اینکه چرا از آن چیز خوشت آمده و چطور باید ازش دفاع کنی. فرمولیزه شده این تئوری این است:«منطق بیشتر وسيله رسیدن به هدف است نه آیت برهان.» درباره سلیقه فوتبالی، سینمایی و غذایی هم «غالبا» همین حالت پیش می‌آید، یعنی شما اول از قرمه‌سبزی خوشت می‌آید، بعد دنبال چراهایش می‌گردی. نوشتم «غالبا این‌طور است»، چون هیچ چیزی در زندگی یک فرمول واحد ندارد. شاید بعضی مواقع هم اول یک موضوع را عمیق بررسی کنی و بعد بهش علاقه‌مند شوی، یا از یک آدم اول بدت بیاید و بعد از چند جلسه نشستن و حرف زدن و بیرون رفتن، همه چیز معکوس شود. در یادداشت 2هفته قبل هم نویسنده می‌خواست چیزی که مدت‌ها درباره‌اش فکر کرده بود را به تو بگوید اما فکر نکن هدف، تخریب یک سبک و سلیقه بود. من فکر می‌کنم فلسفه وجودی فوتبال که برتری‌جویی است، به بخش حیوانی انسان بیشتر پهلو می‌زند تا بخش انسانیِ انسان. به همین دلیل فوتبال بارسلونا جذبم نمی‌کند. حالا قرار نیست همه از این زاویه به فوتبال نگاه کنند. مهم این است که اگر یک پنجره را برای تماشا و بررسی یک منظره انتخاب می‌کنیم، همان چیزی را ببینیم که از آن پنجره قابل مشاهده است. پنجره رو به دریا را باز نکنیم و منتظر تماشای کوه باشیم.
2- افلاطون آدم‌ها را به سه دسته تقسیم کرد:«مغزی،قلبی و شکمی.» آدم‌های مغزی غرق اندیشه می‌شوند و از جامعه فاصله می‌گیرند. آدم‌های قلبی عاشق جنگ و هیجان و هیجان جنگیدن هستند. آدم‌های شکمی هم تنها به فکر پول و پرکردن شکم گرسنه‌شان. در این تقسیم‌بندی آدم‌های فوتبالی و به تعبیر مارچلو لیپی «حیوانات فوتبال»، شخصیت‌های دو قطبی قلبی- مغزی هستند و حتما یک وجه پررنگ‌شان میل به پیروزی است؛ همان چیزی که در آدم‌های قلبی، مهم‌ترین شاخصه است. حیوانات جنگل هم موجودات شکمی- قلبی هستند، یعنی برای تامین غذا مجبورند قلبی عمل کنند و به فکر جنگ و جنگیدن باشند؛ غریزه برتری جویی‌شان را آزاد کنند. من فوتبال را از این پنجره نگاه می‌کنم و بیشتر از تیم‌هایی که رگه‌هایی از حیوانیت و میل شدید به پیروزی در فوتبالشان مشخص باشد، خوشم می‌آید. یوهان کرایف در اوج فوتبال بارسا در دهه 90 می‌گفت:«فوتبال یک ورزش فکری است که باید با مغز بازی شود.» و اریک کانتونا در اظهارنظری تاریخی درباره فینال جام جهانی 2006 می‌گوید:«همه دارند از این حرف می‌زنند که چقدر حرکت زیدان در صحنه زدن ماتراتزی وحشیانه بود اما به نظر من وحشیانه‌ترین حرکت زیدان سر پنالتی بازی فینال بود که در آن شرایط حساس، توپ را با ضربه چیپ به تور دروازه ایتالیا رساند.» کرایف تنها وجه مغزی فوتبال را پررنگ می‌بیند و کانتونا بخش حیوانی‌اش را بیشتر دوست دارد. پس نماد بارسلونا، فوتبال مغزی را به این تیم تزریق می‌کند و کانتونا هم به کمک فرگوسن، بخش حیوانی را به فوتبال مغزی منچستریونایتد اضافه می‌کند. همانطور که فوتبال مغزی تیم‌های مورینیو به کمک رفتارها و حرف‌های وحشی خود او، تلفیقی از دو ژانر می‌شود؛«قلبی- مغزی». در واقع فرگوسن و مورینیو فلسفه زندگی بدوی در جنگل را هم وارد خون فوتبالشان می‌کنند؛ جنگلی که البته حساب و کتاب دارد و شکار در آن، مغزی ورزیده می‌خواهد.
جام حذفي انگلستان، مرحله يك‌هشتم نهايي
آرسنال - بارنلي 17:00
مرحله يك چهارم نهايي
اورتون - ميدلزبورو 19:30
سری A، هفته بیست و هفتم
ميلان – آتالانتا 17:30
ناپولي - لاتزيو 17:30
لاليگا، هفته بیست و ششم
اوساسونا - اسپورتينگ‌گيخون 19:30
نومانسيا - والنسيا 19:30
بوندس‌ليگا، هفته بيست و سوم
آرمينيابيله‌فلد - آينتراخت‌فرانكفورت 19:30 پنجره ات را انتخاب کن
پنجره ات را انتخاب کن
فوتبال کرایوفی،فوتبال کانتونايی
« ... پدرم از ايتاليا آمده بود و مادرم اهل بارسلونا بود. به همين دليل بعدازاين‌كه از منچستر‌يونايتد جدا شدم، 3سال در بارسلونا زندگي مي‌كردم. من بارسلونا را خيلي دوست دارم.» بله كانتونا عاشق بارسلونا و فوتبال شناور كرايف بوده و هست و اين را بارها اعتراف كرده است. او حتي پيراهن بارسلونا را هم در بازي خداحافظي كرايف (عكس بالا) برتن كرده، اما فرزاد حبيب‌اللهي نظر ديگري دارد كه در زير مي‌خوانيم:
1- درباره یادداشت «فوتبال بدون حیوانیت؟» بحث‌های زیادی داشتیم. آرش حقیقی هم در این شماره روی همان سوژه‌‌ریز شده است. همین اول اما یادآوری کنم که ته ته همه این بحث‌ها یک چیز مهم نفس می‌کشد؛ میل غریزی. فیلسوف بدبین به این نتیجه رسیده بود که حتی منطق هم تا حدود زیادی برده احساس و میل غریزی انسان است، یعنی شما اول از یک چیزی خوشت می‌آید و بعد دنبال دلایلی می‌گردی برای اینکه چرا از آن چیز خوشت آمده و چطور باید ازش دفاع کنی. فرمولیزه شده این تئوری این است:«منطق بیشتر وسيله رسیدن به هدف است نه آیت برهان.» درباره سلیقه فوتبالی، سینمایی و غذایی هم «غالبا» همین حالت پیش می‌آید، یعنی شما اول از قرمه‌سبزی خوشت می‌آید، بعد دنبال چراهایش می‌گردی. نوشتم «غالبا این‌طور است»، چون هیچ چیزی در زندگی یک فرمول واحد ندارد. شاید بعضی مواقع هم اول یک موضوع را عمیق بررسی کنی و بعد بهش علاقه‌مند شوی، یا از یک آدم اول بدت بیاید و بعد از چند جلسه نشستن و حرف زدن و بیرون رفتن، همه چیز معکوس شود. در یادداشت 2هفته قبل هم نویسنده می‌خواست چیزی که مدت‌ها درباره‌اش فکر کرده بود را به تو بگوید اما فکر نکن هدف، تخریب یک سبک و سلیقه بود. من فکر می‌کنم فلسفه وجودی فوتبال که برتری‌جویی است، به بخش حیوانی انسان بیشتر پهلو می‌زند تا بخش انسانیِ انسان. به همین دلیل فوتبال بارسلونا جذبم نمی‌کند. حالا قرار نیست همه از این زاویه به فوتبال نگاه کنند. مهم این است که اگر یک پنجره را برای تماشا و بررسی یک منظره انتخاب می‌کنیم، همان چیزی را ببینیم که از آن پنجره قابل مشاهده است. پنجره رو به دریا را باز نکنیم و منتظر تماشای کوه باشیم.
2- افلاطون آدم‌ها را به سه دسته تقسیم کرد:«مغزی،قلبی و شکمی.» آدم‌های مغزی غرق اندیشه می‌شوند و از جامعه فاصله می‌گیرند. آدم‌های قلبی عاشق جنگ و هیجان و هیجان جنگیدن هستند. آدم‌های شکمی هم تنها به فکر پول و پرکردن شکم گرسنه‌شان. در این تقسیم‌بندی آدم‌های فوتبالی و به تعبیر مارچلو لیپی «حیوانات فوتبال»، شخصیت‌های دو قطبی قلبی- مغزی هستند و حتما یک وجه پررنگ‌شان میل به پیروزی است؛ همان چیزی که در آدم‌های قلبی، مهم‌ترین شاخصه است. حیوانات جنگل هم موجودات شکمی- قلبی هستند، یعنی برای تامین غذا مجبورند قلبی عمل کنند و به فکر جنگ و جنگیدن باشند؛ غریزه برتری جویی‌شان را آزاد کنند. من فوتبال را از این پنجره نگاه می‌کنم و بیشتر از تیم‌هایی که رگه‌هایی از حیوانیت و میل شدید به پیروزی در فوتبالشان مشخص باشد، خوشم می‌آید. یوهان کرایف در اوج فوتبال بارسا در دهه 90 می‌گفت:«فوتبال یک ورزش فکری است که باید با مغز بازی شود.» و اریک کانتونا در اظهارنظری تاریخی درباره فینال جام جهانی 2006 می‌گوید:«همه دارند از این حرف می‌زنند که چقدر حرکت زیدان در صحنه زدن ماتراتزی وحشیانه بود اما به نظر من وحشیانه‌ترین حرکت زیدان سر پنالتی بازی فینال بود که در آن شرایط حساس، توپ را با ضربه چیپ به تور دروازه ایتالیا رساند.» کرایف تنها وجه مغزی فوتبال را پررنگ می‌بیند و کانتونا بخش حیوانی‌اش را بیشتر دوست دارد. پس نماد بارسلونا، فوتبال مغزی را به این تیم تزریق می‌کند و کانتونا هم به کمک فرگوسن، بخش حیوانی را به فوتبال مغزی منچستریونایتد اضافه می‌کند. همانطور که فوتبال مغزی تیم‌های مورینیو به کمک رفتارها و حرف‌های وحشی خود او، تلفیقی از دو ژانر می‌شود؛«قلبی- مغزی». در واقع فرگوسن و مورینیو فلسفه زندگی بدوی در جنگل را هم وارد خون فوتبالشان می‌کنند؛ جنگلی که البته حساب و کتاب دارد و شکار در آن، مغزی ورزیده می‌خواهد.
جام حذفي انگلستان، مرحله يك‌هشتم نهايي
آرسنال - بارنلي 17:00
مرحله يك چهارم نهايي
اورتون - ميدلزبورو 19:30
سری A، هفته بیست و هفتم
ميلان – آتالانتا 17:30
ناپولي - لاتزيو 17:30
لاليگا، هفته بیست و ششم
اوساسونا - اسپورتينگ‌گيخون 19:30
نومانسيا - والنسيا 19:30
بوندس‌ليگا، هفته بيست و سوم
آرمينيابيله‌فلد - آينتراخت‌فرانكفورت 19:30 ارسال نظر
پربیننده