گری سیک استاد اعظم و مدیر پروژه براندازی جمهوری اسلامی ایران سال 79 در مصاحبه‌ای گفته بود: «من چگونه خوشحالی خودم را نشان ندهم از اينكه در ایران موج تازه‌ای به پا شده که مصمم است طومار حکومت اسلامی را در هم بپیچد و حکومتی شبیه حکومت ایران در زمان شاه و عربستان سعودی را روی کار بیاورد! حکومتی بر دو پایه که هر کس خواست آزاد باشد و هر کس خواست آنقدر نماز بخواند و تسبیح بیندازد که پوست انگشت و پیشانی‌اش ضخیم شود. من در ایران روشنفکرانی را دیدم که اشارات ما را دنبال می‌کنند. آنها ششلولی بالا برده‌اند تا هر کس را و هرچه را که با ما سازگار نیست، هدف قرار دهند...» خبرنگار با تعجب می‌پرسد مثلا چه چیزی را؟ سیک می‌گوید: «مثلا حتی ولایت فقیه را که من فکر می‌کنم در صحرای طبس تکنولوژی برتر ما را در اراده خود دفن کرد!» گل بحث امروز ما در «وطن امروز» تکیه بر دو بخش از این جملات مهم و تاریخی سیک پیش از تغییر رویه ناگهانی از نئوکانی جنگ‌طلب؛ به تئوریسینی روشنفکر، صلح‌طلب و خواستار رفع کدورت‌های «بی پایه»(!) میان ایران و آمریکا دارد!
الف- ششلول‌بندان مورد علاقه گری سیک امروز بعد از گذشت 13 سال کجای این مملکت لانه گزیده‌اند؟ مدیریت جریان سازشکار وطنی نوچه‌هاي نفتی خود را در کدام گلوگاه‌های حساس جاگیر کرده که در رسانه مکتوب رسمی کشور مقاله‌ها نوشته می‌شود در تبیین ضرورت کوتاه آمدن از ایدئولوژی اسلام سیاسی؟ پروژه تبدیل ایران اسلامی به عنوان الگویی جهانی به حاکمیت سلطنتی ورژن عربستان اسلامی از جانب کدام اقلیت تمامیت‌خواه تئوریزه می‌شود؟ چه کسانی خط سازش با اسرائیل را در کنار طرح مصالحه اجباری با آمریکا به شرط عهدشکنی حتمی ارباب در ذیل امضای صیغه‌نامه بی‌مواجب، آشکارا ترویج می‌کنند؟ این پتیاره‌های سیاسی را کجا باید جست‌وجو کنیم؟ جامعه روشنفکران ایرانی از پیش از شکل گرفتن مشروطه بر سر سفره حرام‌خواران فراماسون پرورش یافتند به امید نقش‌آفرینی در بزنگاه‌های تاریخی! صحبت از زمانی است که هفت نفر از کمیته هشت نفره روشنفکری ایرانی که حکم به اعدام شیخ فضل الله نوری دادند، عضو «لژ فراماسونری» وابسته به فرانسه و انگلیس بودند تا امروز که هزینه قمپزهای اپوزیسیونی این فرزندان سر راهی استعمار توسط مجموعه شرکت‌های نفتی و غیرنفتی برادران راکفلر تامین می‌شود. در چند روز گذشته به ملت شریف جمهوری اسلامی ایران بارها توهین شد. یکی از مسؤولان مطرح کشور در قامت یک نخبه فراملی تربیت شده در سیستم جهانی، تحت تاثیر همین عقبه تئوریک روشنفکری فرزندان وطن‌پرست و خداترس ایرانی را که با رویه غیر‌عقلانی و غیرمنطقی حاکم بر توافق یکطرفه ژنو مخالفت مدنی در چارچوب قانون می‌ورزند در مصاحبه با رسانه دشمن در کنار صهیونیست‌های بچه‌کش و آدم‌خوار دسته‌بندی کرد!
اوضاع آنجا وخامت یافت که وی ناباورانه حامیان توافق در دو کشور را به تلاش و همکاری مشترک حداکثری فراخواند. امروز موافقان جهانی توافق ژنو چه کسانی هستند آقای مدیر؟ این اتحاد عجیب میان چه کسانی شکل گرفته است؟ ما به جای شما برای ملت می‌شماریم: 1- نئوکان‌های جنگ‌طلبی که از سر هوشمندی به واسطه افول قدرت آمریکا در جهان به دنبال اجرای تزهای جدید نهاده‌های شکل گرفته حکومت جهانی افتاده‌اند و از ادای غلیظ واژه «صلح» با دستان آغشته به خون بیگناهان دچار عذاب وجدان نمی‌شوند. 2- استعمارگرانی که با هدف دریدن منابع تنها کشور نفتی فتح نشده در جهان سال‌ها خرج گنددماغ‌هایی همچون برخی از همین منورالفکرهای وطنی را پرداخت کرده‌اند و اکنون در روزگار افول اقتصاد جهانی سهم‌شان را با بی‌صبری طلب می‌کنند. 3- صهیونیست‌هایی که به جهت انزوای جهانی دست‌شان از بابت گزینه‌های روی میز پس از به راه انداختن سه جنگ منطقه‌ای ناموفق خالی شده و این بار اجبارا به نقشه‌های مدرن اوباما با لقب قابل تامل«آخرین ناجی یهود» تن داده‌اند.4- اروپایی‌های گرسنه از افول اقتصاد جهانی که دیگر تاب مقاومت در برابر تحریم‌های اقتصادی را ندارند و آمریکا به جهت حفظ دیسیپلین جهانی هم که شده در اسرع وقت ناچار است از سیاست‌های سفت و سخت گذشته در برابر آنها چشم‌پوشی کند. در چنین شرایطی طبیعی‌ترین شکل قضیه چنین است که همکاری همگانی از تل‌آویو تا پاریس برای بهبود اوضاع آشفته جهان بر سر پرونده ایران شکل گیرد. پس آنچه «جامعه نه‌چندان جهانی» را وادار به صلح با ایران در اسرع وقت کرده فراگیر شدن رویکرد «کودنیسم سیاسی» در میان زورمندان جهان نیست. آنکه می‌تواند با یک بمب کل یک نظام را فشل کند یا به قول حضرت آیت‌الله با تصویب یک دور دیگر از تحریم‌های کنگره، ملت ایران را وادار به تسلیم کند، این همه هزینه بابت «صلح» را به چه جهت به جان می‌خرد؟ شکی نیست که انگ همراهی با ضدانقلاب به مدیری که در خط مقدم مبارزه با تحریم‌های استعمارگران ایستاده نمی‌چسبد اما همراهی با خاستگاه روشنفکری بیمار ایرانی در خط به خط چنین اظهارنظر‌های قابل‌تاملی متاسفانه موج می‌زند. خصوصا که پراکنش نظریه من‌درآوردی و بی‌پایه و اساس «اختلاف قدرت میان آمریکا و اسرائیل» توسط رسانه‌های زنجیره‌ای که تحت مدیریت همین آقای «سیک» فعالیت می‌کنند، صورت گرفته است. این سازه مهندسی شده استوار بر تحلیل‌های جهانی غلط اگر به دست خود چنین مدیرانی ویران نشود مقابله حتمی با نظام و ملت از نتایج آن است. کما اینکه مدیر مربوط هم از جانب نمایندگان مجلس تاکنون چندین نوبت اخطار رسمی دریافت کرده و هم از طریق مبادی قانونی نظام با کاهش رسمی اختیارات در حد اجرای مصوبات شورایعالی امنیت ملی مواجه گردیده است.
ب- آمریکا کماکان به دنبال روی کار آوردن یک حکومت سلطنتی غیرمدرن در ایران است اما در قالب شعارهای قرن بیست و یکمی تلاش می‌کند پوششی مدرن به این خواست قدیمی بپوشاند. اتفاق وخیم دیگری که در همین هفته در عرصه سیاست داخلی رخ داد در راستای همین تلاش اپوزیسیون برای زنده کردن پایه‌های اصلی حکومت سلطانی در ایران است. یک زمانی – کمتر از صد سال پیش!- شعار اپوزیسیون چنین بود: «توسعه سیاسی با هاشمی نمی‌شه!» اما امروز همان روشنفکران که عبای دیکتاتوری برای حاج‌آقا از آمریکا و انگلیس سفارش می‌گرفتند زیر سایه خلف ظل‌الله مشاورت می‌دهند و دم از «انحلال مجلس» می‌زنند. عجبا از مردمسالاری و جامعه مدنی که یک سر توسعه سیاسی‌اش به لایحه «حقوق شهروندی» می‌رسد و سر دیگرش به خلع ید اجباری راننده تاکسی و لبوفروش و در یک کلمه «مردم» از منافع ملی‌شان ختم می‌شود! این دایره گشاد را با توسل به هیکل فربه خود ملک عبدالله سعودی به اضافه اجداد لویی شانزدهم و ملکه انگلیس و پهلوی هم نمی‌توان پوشش داد. سریع‌القلم و خاتمی و مابقی که روی هم یک در قابلمه هم حساب نمی‌شوند! گیریم مجلس را هم منحل کردید! یا اصلا کل لبوفروشان، رانندگان تاکسی، دانشجویان ناراضی از توافق ژنو، کشاورزانی که فهم روابط بین‌الملل دارند یا السابقون انقلابی و مابقی از جمله خود حسین شریعتمداری را به رگبار بستید... آخرش می‌شود پهلوی دیگر! البته قاجاریه به حقیقت نزدیک‌تر است! با صحیفه امام خمینی و قرآن مجید و اولیای حی خدا و فقها و روحانیون چه می‌کنید؟ آیا می‌توانید سنت‌های الهی را به مباهله دعوت کنید؟ اصلا به ما خرده رعیت‌های بی‌مقدار بفرمایید عاقبت حکومت‌های توتالیتر در مکاتب سیاسی روز چطور پیش‌بینی شده است؟ عزیزان دیرفهم! اپوزیسیونی که به پوزیسیون خود هنگام نظریه‌پردازی بی‌توجهی کند، شخصیت‌اش در اندازه ملی تضییع می‌شود! امروز کارتر به اوباما پیام می‌دهد «طبس یادت نره!» گری سیک هم ابراز نگرانی می‌کند بابت ارتباط جدی ولی‌فقیه و خطرتکرار «دوران تحقیر ملی آمریکا»! بعد اپوزیسیون سرراهی ما با تاخیر صد و پنجاه ساله دربه‌در یافتن «ملک عبدالله وطنی» و تشکیل حکومت توتالیتر شاهنشاهی با برتری ذاتی «امر ملوکانه» برای نقض قانون برابری رای لبوفروش و منورالفکر متمول بالاشهرنشین است! همین‌هاست که عاقبت توافق ژنو را برای لبوفروشان و راننده تاکسی‌های روابط بین‌الملل نخوانده این مملکت آشکار می‌کند اما باند نیویورکی‌ها را با آن همه سابقه مغازله حضوری با طبقه الیت آمریکایی،در تحلیل رفتارهای کدخدا متحیر می‌گذارد. امروز تنها یک مصرع است که از فروپاشی روحی – روانی جبهه دلدادگان آمریکا و اسرائیل در ایران جلوگیری می‌کند: «اگر با من نبودش هیچ میلی...چرا ظرف مرا بشکسته لیلی»؟! حقیقتا برای مرگ زودرس تو نوگل نشکفته چه غزل‌ها که باید سرود!