درگذشت «عباس یمینی شریف» (1368 ش) استاد عباس یمینی شریف، متخلص به یمینی در سال 1298 ش در تهران به دنیا آمد. وی در سال 1319 به دانشسرای عالی راه یافت و از این زمان علاقه به شعر گفتن و داستان‌نویسی برای كودكان در او بیشتر شد. در سالهای بعد، شعرهای یمینی در مجلههای مختلف چاپ شد و به سردبیری مجله بازی كودكان انتخاب گردید. از 1324 ش برخی اشعار وی وارد كتب درسی دبستان شدند و از سال 1335 به عنوان مدیر مجله تازه تاسیس كیهان بچهها فعالیت نمود و تا سال 1358 با آن همكاری مینمود. در سال 1350 به همت وی جایزه نقدی یمینی شریف تاسیس شد و از آن تاریخ به بعد، هرساله، این جایزه به بهترین اثر چاپ شده در حوزه ادبیات كودكان، تعلق میگرفت. استاد یمینی در 1357 نیز انجمن پژوهشهای آموزشی را بنیان نهاد. یمینی شریف در زمینه ادبیات كودكان، صاحب آثار گوناگونی است كه از این میان میتوان به كتابهای: قصههای شیرین، داستان عروسك، سیامك و سفیدك و پلنگ یكهتاز اشاره كرد. عباس یمینی شریف پیش از این در سال 1346ش به دریافت جایزه بینالمللی یونسكو به مناسبت تألیف بهترین كتاب سال در ایران نائل شده بود. استاد یمینی سرانجام در 28 آذر 1368 در هفتاد سالگی درگذشت.
ترور رایزن فرهنگی ایران در لاهور (1369 ش)
صادق گنجی، مسؤول خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران در لاهور پاكستان نزدیك به چهار سال، ماموریت فرهنگی خویش را در راه معرفی ارزشهای والای اسلام و گسترش روابط فرهنگی میان مردم ایران و پاكستان سپری كرده بود. وی در آستانه بازگشت به ایران و پس از مراسم تودیع كه از سوی فرهنگیان و شخصیتهای علمی و ادبی لاهور برایش برگزار شده بود، توسط عوامل فرقهگرای همسو با استكبار جهانی، مورد حمله مسلحانه قرار گرفت و به شهادت رسید.
درگذشت آیت‌الله «مجتهد تبریزی» عالم بزرگ اسلام (1337 ق)
حاج میرزامصطفی مجتهد‌تبریزی، از افاضل علمای تبریز است كه بسیار كریم النفس و خوش‌خلق و دارای ذكاوت و هوش سرشار بود. میرزا مجتهد تبریزی در خاندانی فاضل و عالم‌پرور به دنیا آمد. وی در فقه، اصول، نجوم، ریاضیات، شعر و ادب تبحر داشت و كمال او بر همگان آشكار بود. در ابتدا به تحصیل مقدمات پرداخت و سپس در نجف اشرف از درس آخوند خراسانی، شیخ الشریعه اصفهانی، سیدمحمدكاظم یزدی و دیگر بزرگان استفاده كرد. العَروض، حاشیه كفایهًْ‌الاصول و اللباس المشكوك از جمله تالیفات ایشان است.
كودتای «ادیب شیشكلی» در سوریه و به‌دست گرفتن قدرت (1949م)
كشور سوریه پس از جنگ جهانی دوم دچار تحولات سیاسی فراوانی شد كه مهم‌ترین آنها، طرح مساله اتحاد با اردن و سپس با عراق بود. درسال 1946م پادشاه اردن، سوریه را به اتحاد با این كشور فراخواند كه قتل وی به این طرح پایان داد. در سالهای بعد، احزاب سوری همچون حزب وطنی و حزب بعث سوریه خواهان اتحاد این كشور با عراق بودند و طرح این اتحاد تحت عنوان اتحاد فدرالی مطرح گردید اما كشمكشها و اختلافات داخلی در سوریه ادامه داشت و موافقان و مخالفان در هیات دولت نیز حضور داشتند. در این اوضاع، ادیب شیشكلی، سرهنگ 45 ساله ارتش سوریه، با یك كودتای نظامی در 19 دسامبر 1949م، ضمن به دستگیری قدرت وظایف ریاست دولت را برعهده هاشم‌الاتاسی، نخست‌وزیر پیشین سوریه قرار داد. با این حال ادیب شیشكلی دو سال بعد در 29 نوامبر 1951م در یك جنگ قدرت، سایر دولتمردان كشور را دستگیر كرد و با به دست گیری قدرت و كسب اختیارات تام، فرمانروایى خود را بر سوریه استحكام بخشید. شیشكلی از یك سو با مصر و عربستان سعودی روابط ویژهای داشت و از طرف دیگر، مساله وحدت عراق و سوریه را به فراموشی سپرد. وی در سال 1953م پست ریاست‌جمهوری را به صورت رسمی اشغال كرد و سپس اجازه تشكیل احزاب را صادر نمود. در این میان حزب بعث سوریه با ایدئولوژی ناسیونالیسم عربی و ملیگرایى و نیز احزاب طرفدار كمونیسم و سوسیالیست در سوریه قدرت مییافتند. از سوی دیگر فعالیتهای تبلیغاتی علیه شیشكلی، باعث شد تا در سراسر كشور تظاهرات ضد دولتی برگزار شود تا این كه حكومت شیشكلی طی كودتایی در فوریه 1954م، پس از 5 سال سقوط كرد و رهبران كودتا شیشكلی را به برزیل تبعید نمودند. سرهنگ ادیب شیشكلی سرانجام 10 سال بعد در 28 سپتامبر 1964م در برزیل ترور شد و به قتل رسید.