اگر مسؤولان محترم هم گاهی متروسواری کنند، بد نیست، چه‌بسا سرگرم‌کننده هم هست. از مسواک و لباس و لوازم آرایشی و دستمال سفره گرفته تا لواشک و ساندویچ‌های خانگی و غیره در این وسیله نقلیه زیرزمینی عرضه می‌شود. وقتی فارغ از کار روزانه، خود را به زور در یکی از واگن‌های شلوغ مترو جا می‌دهیم، تازه با سر و صدای فروشنده‌ها روبه‌رو می‌شویم که خستگی‌مان را تشدید می‌کند. واقعا چاره‌ای نیست؟! یک کارمند
سرطان، پیش از آنکه جسم را از بین ببرد، روح را آزرده می‌کند. افرادی که با این نوع بیماری‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند و خانواده‌های آنها از نظر روحی بسیار آسیب‌دیده هستند. حال به این معضل، هزینه دارو و درمان را هم اضافه کنید که بسیار سرسام‌آور است. چرا دولت فکری به حال آنها نمی‌کند؟
یک شهروند
با تشکر از روزنامه خوب «وطن‌امروز»، لطفا سرویس اجتماعی روزنامه‌تان راجع به کودکان کار هم مطلب بنویسد. اینقدر تعداد این کودکان زیاد شده که سر هر چهارراه می‌توان آنها را دید.
میرزایی
لطفا به پدر و مادرها بگویید از دادن چیپس و پفک به کودکان خردسالشان پرهیز کنند و آنها را به خوراکی‌ها و ساندویچ‌های خانگی عادت بدهند.
باقرپور