گروه سیاسی: حسن روحانی، رئیس‌جمهور هیچگونه یادداشتی در نشریه آلمانی «زود دویچه زایتونگ» و نیز نشریه کویتی «الجریده» ننوشته است؛ این را دیروز محمدرضا صادق، مشاور رسانه‌ای حسن روحانی گفت. او تصریح کرد: «آقای رئیس‌جمهور هیچگونه یادداشت یا مقاله‌ای در اختیار این نشریات قرار نداده‌اند؛ هرچند ممکن است برخی از مطالب مطرح شده، به نظرات آقای دکتر روحانی نزدیک هم باشد». وی با بیان اینکه «اخبار و دیدگاه‌های دکتر روحانی از طریق دفتر و پایگاه اطلاع‌رسانی ریاست‌جمهوری اطلاع‌رسانی می‌شود»، به ایسنا گفت: انتساب هرگونه خبر، یادداشت و مقاله تحت نام ایشان در رسانه‌های داخلی و خارجی - حتی اگر محتوای آنها منطبق با نظریات و تحلیل‌های رئیس‌جمهور کشورمان باشد - تنها در صورتی قابل تایید است که از طریق پایگاه اطلاع‌رسانی ریاست‌جمهوری منتشر شود. به گزارش «وطن امروز»، در یادداشت‌هایی که محمدرضا صادق آنها را تکذیب می‌کند؛ به نقل از حسن روحانی به موضوعات مختلف دیپلماسی از جمله مناسبات ایران با اروپا و آمریکا اشاره شده است. در یادداشتی که به اسم رئیس‌جمهور ایران در «زود دویچه زایتونگ» منتشر شده، آمده است: «ما می‌خواهیم روابط خود را با کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی براساس احترام متقابل، بازسازی کرده و ارتقا دهیم. ما سعی داریم از سنگینی بیشتر بر روابط بین ایران و آمریکا اجتناب ورزیده و نیز تنش‌هایی را که به ارث برده‌ایم از بین ببریم». در این یادداشت همچنین با اعلام اینکه ایران نمی‌تواند تمام چیزهایی که بر روابط بین 2 کشور در ۶۰ سال گذشته تأثیر گذاشته است را فراموش کند، افزوده شده است: «ما باید اکنون بر زمان حال تمرکز کرده و خود را آینده محور سازیم.» البته تکذیبیه‌های صادق درحالی است که صفحه توئیتر حسن روحانی این یادداشت را توئیت کرده است. تریبون در همین رابطه نوشته است: «اکانت توئیتر دکتر حسن روحانی قسمت‌هایی از مقاله منتسب به وی را منتشر کرد. اکانت توئیتر روحانی در حالی غیررسمی معرفی می‌شود که توسط دکتر ظریف فالو شده است. دکتر ظریف در توئیتر تنها ۴ اکانت را فالو کرده است». به هر حال فارغ از هرگونه اظهارنظر، می‌توان گفت درصورتی که این 2 نشریه آلمانی و کویتی خلاف واقع یادداشت‌هایی را به رئیس‌جمهور منتسب کرده‌اند؛ ساده‌ترین اقدام ممکن پیگیری‌های قضایی علیه آنهاست. انتساب یادداشت‌های دروغ به رئیس‌جمهور یک کشور موضوعی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت. شاید در مسیر پیگیری‌های قضایی بتوان به منشأ انتشار این یادداشت‌ها نیز پی برد.