۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۹:۱۷

عوامل مؤثر بر پاسخ ایران به دعوت واشنگتن

گروه سیاسی: یک روز پس از اینکه هیلاری کلینتون از اقدام بی‌سابقه واشنگتن برای دعوت از ایران به منظور حضور در کنفرانس بین‌المللی سطح بالا پیرامون اوضاع عراق در راستای تدوین راهبردی برای حل بحران این کشور سخن گفت و از دیگر سو منوچهر متکی صرفا به بیان اینکه «هنوز تصمیم قطعی درباره حضور یا عدم حضور در این کنفرانس اتخاذ نکرده‌ایم»،‌ بسنده کرد، هفته‌نامه تایم در گزارشی به عوامل تاثیرگذار در پاسخ دولتمردان ایرانی به این دعوت پرداخت. به نوشته این نشریه آمریکایی، تهران برای پاسخگویی به این دعوت بی‌شک سایر «ژست‌ها»ی مقام‌های آمریکایی در طول هفته گذشته را نیز مدنظر قرار می‌دهد که از آن جمله می‌توان از افشای نامه باراک اوباما به همتای روسی‌اش نام برد که در آن عدم استقرار سپر دفاع موشکی در لهستان و جمهوری چک را به همکاری مسکو در زمینه مهار برنامه هسته‌ای ایران مشروط کرده بود. در این میان، گفته‌های هیلاری در سفرش به خاورمیانه که ایران را «تهدیدی اولیه» برای منطقه خوانده بود و همزمان اقدام وی در اعزام نماینده به متحد کلیدی ایران یعنی سوریه که در تهران آن را تلاشی برای انزوای خود ارزیابی می‌کند، همگی پاسخ ایران را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. در کنار همه این عوامل، نباید از یاد برد که ایرانی‌ها پس از همکاری با واشنگتن در زمینه افغانستان، تنها دستمزدشان از پذیرش این دردسر، قرار گرفتن در محور شرارت بود. تایم در ادامه تحلیل خود، چرایی تلاش دولت اوباما برای بازبینی سیاست آمریکا در قبال تهران را سیاست شکست‌‌خورده‌ای می‌داند که میراث به‌جا مانده از دولت بوش است، یعنی به کارگیری «چماق» تحریم‌های اقتصادی و تهدید نظامی همزمان با ارائه «هویج» امتیازات اقتصادی که در مهار پیشرفت هسته‌ای ایران ناکام ماند. البته به نوشته این نشریه آمریکایی، در راستای تدوین سیاست جدید آمریکا در قبال ایران برخی در تیم اوباما بر مذاکره با ایران همزمان با تداوم استراتژی پیشین مصر هستند، نظیر دنیس راس، مشاور ارشد کلینتون که «اعمال مجازات بیشتر از ارائه امتیاز» را کلید تغییر موضع تهران قلمداد می‌کند چراکه وی بر این باور است فشار اقتصادی در ایران و کاهش قیمت نفت، ایران را در مقابل فشارهای بیرونی آسیب‌پذیر کرده است. اما در مقابل این ایده، برخی دیگر صبوری بیشتر در گفت‌وگوها را آن هم بر مبنای دیدگاهی پیشنهاد می‌کنند که در آن قیل و قال کمتری بر سر پیشرفت هسته‌ای ایران به راه انداخته شود. به زعم آنها اعتقاد به استراتژی دیپلماتیک برای حل بن بست هسته ای باید به رفع طیف گسترده ای از مسائل میان دو طرف منجر شود. تایم پس از تشریح این دو دیدگاه متفاوت در دولت اوباما، پاسخ تهران به «شروع بازی شطرنج» پیشنهادی از سوی کلینتون را به نتیجه مباحث داخلی دولت اوباما درباره نحوه تعامل با ایران مشروط دانسته است.
ارسال نظر
captcha
پربیننده