پيام صادق‌نژاد: چندین و چند ماه از افشای پروژه مشترک اوباماـ نتانیاهو با هدف امتیازگیری از ایران بر سر میز مذاکرات با 1+5 در رسانه‌های وطنی گذشت. ده‌ها شاهد و مثال و سند از آن طرف و این طرف آب با هدف کمک به تیم مذاکره‌کننده کشورمان افشا شد و صادقانه تحلیل‌های دست اول را در اسرع وقت به‌روزرسانی کردیم. هرگز انتظار تشکر و تقدیر از جانب دولت یا دستگاه سیاست خارجی کشور را نداشتیم چرا که معتقدیم حب‌‌‌وطن طبیعی‌ترین شکل بروز ایمان است و بناست همگی چنین باشیم اما از این موضوع هم نباید گذشت که حقیقتا به‌رغم فعالیت بی‌چشمداشت رسانه‌ای، انتظار دریافت انگ و برچسب «همراهی با صهیونیست‌ها» را نداشتیم! در نهایت گمان می‌بردیم مثلا اصلاح‌طلبان در برابر جریان واحد ماسوني که پایه‌های آن بر دوش صهیونیست‌های یک‌‌درصدی استوار است، رو به دشمن در کنار رقبای سیاسی وطنی بایستند! ظاهرا دوره این گمان‌ها گذشته است! بگذریم! آخرین پرده فروپاشی تحلیل غلط دوگانگی قدرت میان آمریکا و اسرائیل به واسطه ورود خانم هیلاری کلینتون به گود شلوغ سیاست خارجی آمریکا را همین هفته به تماشا نشستیم. کلینتون در مجمعی نه‌چندان خصوصی در واشنگتن که اخبار آن از مهم‌ترین رسانه‌های دنیا به صفحات فیس‌بوک بانیان پروژه صلح خاورمیانه هم سرایت کرد، گفته است: «اسرائیل با هماهنگی آمریکا علیه توافق ژنو ساز مخالف می‌زند... موضع تل‌آویو علیه «توافق ژنو» دست کاخ سفید را برای فشار به ایران باز‌گذاشته است». همین اظهارات کلینتون کافی بود تا مجموعه‌ای از دست‌اندرکاران آمریکایی - اسرائیلی دلال در پرونده صلح ایران و آمریکا فریاد آه و فغان سر دهند که هیلاری با این افشاگری رسما و با سر و صدای بسیار زیاد ورود خود را به دور مقدماتی رقابت‌های انتخاباتی 2016 آمریکا اعلام کرد! ظاهرا قدرت‌طلبی در همه جای دنیا مقابل وطن‌پرستی قرار دارد و این موضوع اختصاص به ایران ندارد! از هر دری که این صفت رذیله وارد می‌شود از در دیگر منافع ملی شره می‌کند و سرازیر می‌شود در چاه‌ویل خودخواهی! البته چون از سر بی‌دردی قلم نمی‌زنیم وقت و حوصله پیگیری پرونده‌های مرتبط با امنیت ملی آمریکا را نداریم. آنچه اینجا بسیار بسیار مهم می‌نماید علت سکوت مطلق دستگاه سیاست خارجی کشورمان و مجموعه‌ای از رسانه‌های همسو با دشمن در داخل در برابر چنین خبر تکان‌دهنده‌ای است. نه هیلاری کلینتون آدم بیکاره و بی‌مسؤولیتی در سیستم سیاسی آمریکا محسوب می‌شود و نه بازتاب این سخنان حداقلی بوده که فرض را بر این بگذاریم که فاصله چنین خبری با گوش دستگاه سیاست خارجی‌مان ـ دست‌کم تا صفحه فیس‌بوک دکتر ظریف ـ هنوز پیموده نشده است!
بالاخره ما با اسرائیل و آمریکا چند‌ـ چندیم دوستان! ملت که به وضوح مشخص کرد حاضر به تن دادن به پروژه‌های مشاور عالی بیلدربرگی با شعار «سیاست خارجی غیرایدئولوژیک» نیست؛ که اگر بودند الان شعار رسمی نماز جمعه «نه غزه نه لبنان...» سال 88 شده بود و اصلا حماسه 9 دی رخ نمی‌داد! زوری هم که نمی‌شود چون دوره قجر و پهلوی به سر آمده است!
عدم تمایل‌شان به پروژه «بازتعریف منافع ملی» براساس کاهش قدرت ملی در اندازه طرح «خزانه خالی» و «قدرت دفاعی نابود شونده با یک بمب!» را هم که در همان فیس‌بوک با دعوت از وزیر امور خارجه به «کمپین یادآوری قدرت دفاعی ایران» نشان دادند. کارت زرد دوم را هم از مجلسی دریافت کردید که براساس رای مردم هنوز «منحل» نشده و به لطف انقلاب اسلامی 57 کسی وجودش را نخواهد یافت که حکم به تعطیلی‌اش بدهد. براساس اخبار واصله پرونده مذاکرات هم مجددا از وزارت امور خارجه به شورایعالی امنیت ملی بازگردانده شده است. این هم از اظهارنظر‌های صریح مقامات آمریکایی و اسرائیلی... آن هم از وضعیت عزت ملی! نه گزینه «حمله نظامی» که به قول بعضی از آقایان خیلی «جدی» مطرح بود(!) از روی میز اوباما حذف شد و نه ساختار تحریم‌ها فروپاشید!
اشتباه برداشت نشود... ملت وطن‌پرست و دیندار ایران نه منتظر عذرخواهی هستند و نه حتی از غلط از آب درآمدن تحلیل تئوریسین‌های دستگاه سیاست خارجی شاد شده‌اند. این بازی بر سر «منافع یک ملت» شکل گرفته است. نه اصولگرایان در صورت عملکرد غلط، از پس ناله مادر پیر و دردکشیده وطن از زخم صدها ساله استعمار و استبداد برمی‌آیند و نه اصلاح‌طلبان!
حال ما نمی‌دانیم آنها که توتال و شل و انی ایتالیا و شورون و اگزون موبیل راکفلرها را مقدم بر صنعت نفت ملی می‌دانند چطور سال‌ها سینه‌زنی هواداران روشنفکرشان زیر پرچم «لبیک یا مصدق» را پاسخ خواهند داد!
این کوری و کری اپوزیسیون وطنی هم برای خودش عالمی دارد! اگر همین چند حوزه نفتی مشترک با قطر نبود حقیقتا نمی‌دانیم چه توجیهی برای لغو یکطرفه قرارداد همه شرکت‌های زحمتکش وطنی علم می‌کردند! بحث اصلی ما بر سر لجاجت بر تحلیل غلط است که ابزار باخت یک ملت در مناسبات جهانی را فراهم می‌آورد. این سواری بر خر شیطان را پایان دهید به نفع همه است، از چپی گرفته تا کارگزارانی! از راست موتلفه تا حزب‌الله! درد آنجاست که توجیه‌تراشی را بر رفع و رجوع بی‌سر و صدای اشتباهی بزرگ ترجیح می‌دهید. اشکال این است که برای اخم دروغین نتانیاهو بیش از ساعت‌ها تحلیل مستند و واقع‌گرایانه جبهه خودی ارزش قائل می‌شوید. کاش می‌گفتید این بصیرت خدشه‌ناپذیر برآمده از تحلیل‌های کدام اندیشکده است؟ نایاک؟ بلفر؟ آتلانتیک گروپ یا خدای ناکرده بیلدربرگ! وقت برای ملت ایران به سرعت در حال سپری‌شدن است. ما از فریز 6 ماهه فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان نمی‌هراسیم... نه بیشتر از تعویض گفتمان سیاست خارجی مبتنی بر اندیشه واقع‌گرایانه امام خمینی با شعرهای صهیونیستی برآمده از دانشکده روابط بین‌الملل کلمبیا یونیورسیتی و مدرسه فراملی جوزف کلبر! ما نگرانیم از روی کارآمدن پنهانی تزهایی که امنیت رژیم صهیونیستی را شرط برقراری منافع و امنیت ملی ایرانیان می‌دانند و ناباورانه دم از فرارسیدن هنگامه کلید انداختن به قفل پروژه ماسونی «صلح خاورمیانه» می‌زنند! عذرخواهی به چه کار می‌آید آقایان؟! اجازه بدهید ما رسانه‌ها هم یک سطل آب در کنار شما دیپلمات‌های انقلابی خرج نابودی رژیم غاصب صهیونیستی کنیم. هم‌هدفی از این بیشتر... اصلا ما با شما اتحاد استراتژیک تشکیل می‌دهیم برای نابودی صهیونیسم جهانی! از کجا شروع کنیم؟ خانه تحلیل کدام خانه‌خراب‌کن جهانی را روی سرش خراب کنیم؟ از «آخرین منجی صهیونیست‌ها» در آمریکا شروع کنیم یا خود نتانیاهو؟ از سوریه وارد شویم یا غزه؟ مرز لبنان را برای آغاز دیپلماسی فعال ترجیح می‌دهید یا بلندی‌های جولان؟ فراموش نکنید ما نه‌تنها جنگ‌طلب نیستیم بلکه عمیقا پای کار اجرای طرح نابودی قطعی و انزوای بیش از پیش صهیونیست‌های بچه‌کش با سلاح دیپلماسی هستیم... بسم‌الله! هزینه‌اش هم بسیار کمتر است... مرد نیستیم اگر پشت دولت جمهوری اسلامی را در چنین هدف مقدسی خالی کنیم... کجا را باید امضا کنیم؟