شهادت آيت‌الله غفاري در زندان رژيم پهلوي (1353ش) آيت‌الله شيخ حسين غفاري در سال 1295 ش برابر با 1335 ق در آذرشهر تبريز متولد گرديد. وي در ابتدا در كنار تحصيل، كار ميكرد و زندگي فقيرانهاي داشت. ايشان پس از مدتي تصميم گرفت براي بهرهگيري از استادان حوزه علميه قم راهي اين شهر گردد. از اين رو، وارد حوزه علميه قم شد و از محضر استاداني چون محمدفيض قمي، سيدمحمدتقي خوانساري، سيد شهاب‌الدين مرعشي نجفي، علامه طباطبايي، سيد احمد خوانساري، سيدحسين بروجردي و امام خميني(ره) بهرههاي وافر يافت و به درجات بالاي علمي رسيد. اين روحاني والامقام كه در كمال سادگي و قناعت زندگي ميكرد، به خاطر ظلم و ستم رژيم وابسته پهلوي، با انتشار مجله و تأليف كتب متعدد، به مبارزه با رژيم شاه پرداخت. آيت‌الله غفاري در جريان نهضت مقدس امام خميني(ره) بارها به زندان افتاد و شكنجههاي سختي را متحمل شد. مزدوران پهلوي براي در هم شكستن اراده اين عالم مجاهد، فرزندان، برادر و همسرش را نيز دستگير كردند اما آيت‌الله غفاري، چونان كوه استوار و پرصلابت ايستادگي ميكرد و اين رنج و درد را در راه هدف والا و مقدمش به جان خريد. به طور كلي حبسهاي ايشان از سال 1340 آغاز و تا پايان عمر به مدت سيزده سال ادامه يافت. آيت‌الله غفاري در طول سالهاي سياه زندان در برابر انواع شكنجههاي روحي و جسمي مقاومت ميکرد و وقتي در زندان، نظر ايشان را درباره امام خميني(ره) سوال كردند، گفت: من فكر ميكنم تنها كسي كه ميتواند ايران را نجات دهد، آيت‌الله خميني است و نيز جمله شجاعانه و قهرمانانه او كه فرمود: «دشمن خميني كافر است» كمر استبداد شاهي را شكست. در نهايت، رژيم كه از به زانو درآوردن اين اسوه پايداري نااميد شده بود تصميم به شهادت ايشان گرفت. سرانجام اين مجاهد سختكوش و روحاني مبارز، پس از تحمل شكنجههاي وحشتناك عوامل مزدور پهلوي، در هفتم دي ماه 1353 ش در 58 سالگي به شهادت رسيد و در قم به خاك سپرده شد.
فرمان امام خميني براي تشكيل نهضت سوادآموزي (1358ش)
در هفتم دي ماه 1358، حضرت امام، فرمان بسيج عمومي براي مبارزه با بيسوادي در كشور و تشكيل نهضت سوادآموزي را صادر كردند. در اين فرمان، به همه مردم ايران، توصيه شده بود كه در اين نهضت مردمي شركت كنند و در باسواد كردن افراد بيسواد بكوشند.
به نمايش درآمدن اولين فيلم جهان در پاريس و سالگرد ايجاد سينما (1895م)
نيمه دوم قرن نوزدهم، يكي از پربارترين دورانها براي اختراعات و اكتشافاتي است كه آثار و نتايج آن در قرن بيستم هم برجاي ماند به طوري كه بسياري از پيشرفتهاي علمي و صنعتي و پزشكي در قرن بعد كه چهره جهان را تغيير داد در واقع ادامه و تكميل اختراعات و اكتشافات نيمه دوم قرن نوزدهم است. اختراع سينما نيز مربوط به اواخر قرن نوزدهم بود. اولين نمونه فيلم يا تصاوير متحرك به وسيله اديسون، مبتكر معروف آمريكايى ساخته شد و او در سال 1888م اين اختراع خود را در آمريكا ثبت كرد ولي آن را تعقيب نکرد و به كارهای علمي ديگر پرداخت. در اين زمان يك مخترع فرانسوي به نام لويى لومير اين فكر را دنبال كرد و در سال 1895م چند صحنه از وقايع روزمره و نمايشهاي كوتاه كمدي را فيلمبرداري کرد. او در روز 28 دسامبر آن سال اين فيلم را در يك سالن كوچك زيرزميني در پاريس به معرض نمايش گذاشت. اين نمايش با استقبال فراواني روبه‌رو شد و طي چند سال، نخستين سالنهاي سينما در پاريس و لندن و نيويورك شروع به كار كردند.