ماههاست که واشنگتن به دنبال ایجاد یک بلوک اقتصادی جدید با همراهی اتحادیه اروپا و کشورهای شرق آسیایی و اقیانوسیه است تا از رشد روزافزون قدرت اقتصادی چین جلوگیری کند. روزنامه آمریکایی «هیل» این هفته در گزارشی به تلاش آمریکا برای امضای پیمان موسوم به «اقیانوسیه» اشاره کرد و فاش کرد که برنامهریزی برای حصول این توافق به این علت صورت میگیرد که واشنگتن از احتمال از دست دادن نفوذ خود در برابر چین نگران است. طبق این گزارش «کنگره و کاخ سفید برای حصول توافقات تجاری گسترده اعمال فشار میکنند که خطر دامن زدن به یک نزاع اقتصادی با چین را دربردارد.» سخنگوی دفتر نماینده تجاری آمریکا در مصاحبه با این روزنامه گفت: «اتحادیه اروپا و آمریکا در رابطه با استفاده از این توافق برای پیشگام شدن در زمینه اتخاذ رویکردهای موثرتر نسبت به مسائل مشترک مورد نظر در کشورهای ثالث و نظام تجارت جهانی نظیر شرکتهای دولتی و تدابیری که به نفع صنایع داخلی است هدف مشترکی را دنبال میکنند». با این وجود چین میگوید این توافقنامه اقدامی از سوی آمریکا در تلاش برای ایجاد تغییرات اجباری در قوانین داخلی پکن است. هواو جیانگو، رئیس «آکادمی تجارت بینالمللی و همکاری اقتصادی چین» در این باره گفت: «هماکنون آنها درباره سیاستها صحبت میکنند و بیش از همه از تصمیم داخلی و مستقل نگران هستند. این به معنای تصمیمگیریها در پشت مرزها و داخل کشورهای خود شماست». وی افزود: «قوانین جدید زیادی وجود دارد که ما باید معنا و مفهوم آن را بفهمیم و درک کنیم که آیا تمامی آنها قابل تعمیم دادن به کل جهان هست یا نه. این مشکلترین کار است، اینکه چگونه سیاستهای کشورهای مختلف را با یکدیگر متحد و مرتبط و آن را منصفانه و علنی کنیم». کاخ سفید هنگامی که گفتوگوها را با اتحادیه اروپا درباره حصول این توافق در تابستان آغاز کرد یک برگه جزئیات اطلاعات را در این باره منتشر کرد. طبق این برگه، ۲ طرف «ایجاد قوانین، اصول و شیوههای جدید همکاری درباره مسائل مهم جهانی از جمله مالکیت معنوی و اصول منطبق بر بازار در شرکتهای دولتی و موانع تبعیضآمیز بومیسازی تجارت» را بررسی خواهند کرد. طبق یک مطالعه جدید که «مرکز تحقیقات اقتصادی و تجاری» برگزار کرد روز پنجشنبه (۵ دی) پیشبینی شد که چین تا سال ۲۰۲۸ اقتصاد آمریکا را تحتالشعاع قرار نخواهد داد. در این بررسی آمده است: «توسعه اقتصادی جذاب چین ادامه یافته و هرچند بلوغ و پختگی روزافزون اقتصاد این کشور و جمعیتشناسی نسبتا نامطلوب آن به این معناست که رشد اقتصادی به طور اجتناب ناپذیری آرام و کند خواهد بود ما پیشبینی میکنیم که چین برای نخستین بار از سال ۱۸۹۰ تاکنون با تصاحب جایگاه آمریکا در سال ۲۰۲۸ به بزرگترین اقتصاد جهان مبدل شود... این مساله از زمانهای پیشنهادی برخی از تحلیلگران دیرتر خواهد بود».