هري‌جي. بنتام*: با آنکه آمریکا همچنان آتش درگیری و ناآرامی را در کشور سوریه زنده نگاه داشته، در سال ۲۰۱۳ شاهد رویدادهای مهمی خلاف جریان تجاوزگری و یکجانبهگرایی آمریکا بوده‌ایم. در آستانه سال 2014 میلادی می‌توان انتظار پیشرفت بیشتری در زمینه توازن و تعادل روابط بین‌المللی داشت. اگر کسی حامی سیاست‌های تجاوزگرانه و سلطه‌گری دولت آمریکا باشد، سال ۲۰۱۳ بدون تردید سالی بسیار ناخوشایند برای وی بوده است. به عنوان مثال، در ماه ژوئن افشاگری‌های ادوارد اسنودن افشاگر آغاز شد؛ کسی که دست به افشای فعالیت‌های گسترده جاسوسی زد که پیش از آن اگر کسی درباره اینگونه فعالیت‌ها گمانه‌زنی می‌کرد به پیروی از «تئوری توطئه» متهم می‌شد. افشاگری‌های اسنودن در ابتدا مباحثی را درباره برقراری تعادل بین حریم خصوصی و «امنیت» مطرح کرد و سپس مسائل دیگری از جمله سوءاستفاده از قدرت و اقدامات آژانس امنیت ملی آمریکا فراتر از حدود اختیارات آن افشا شد.
افشاگری‌های اسنودن بنیان‌های اساسی همکاری بین کشورهای غربی را لرزانده است زیرا کشورهای اروپایی پی بردند که رهبران آنان توسط پلیس خودخوانده جهان در واشنگتن تحت جاسوسی قرار دارند. ضربه غیرقابل‌انکار دیگری که در سال ۲۰۱۳ به سلطه آمریکا وارد شد، در سپتامبر این سال رخ داد یعنی زمانی که هجمه شریرانه دروغگویی، لفاظی و جنگ‌طلبی کاخ سفید با شکستی تحقیرآمیز روبه‌رو شد. واشنگتن آماده می‌شد به تنهایی مردم سوریه را به گودال بردگی و مرگی بکشاند که توسط پادشاهان منطقه و رسانه‌های دروغگوی آنان حفر شده بود. با وجود این هجمه تجاوزگری علیه سوریه در سال ۲۰۱۳ عمدتا در پی واکنش سنجیده دولت سوریه و متحدان روس بی‌اثر ماند. زمانی که جان کری، وزیر خارجه آمریکا «لفاظانه» اشاره کرد که نابودی تسلیحات شیمیایی سوریه ممکن است آمریکا را به صرفنظر از بمباران امور زیربنایی و غیرنظامی آن کشور عربی بی‌دفاع متقاعد بکند، دولت سوریه در اقدامی که ناامیدی و یاس جنگ‌طلب بزرگ را در پی داشت، شرایط کری را پذیرفت. تصمیم برای انهدام زرادخانه سلاح‌های شیمیایی سوریه صرفا باعث بی‌اعتباری و از جلوه افتادن طرح آمریکا برای حمله به آن کشور عربی نشد، این تصمیم همچنین از دروغ دشمنان سوریه پرده برداشت. در ماه نوامبر سال ۲۰۱۳ مردم در پاکستان روش جدیدی را برای ابراز خشم خود علیه تروریسم پهپادی ایالات متحده آمریکا پیدا کردند. در حالی که اجماعی سیاسی علیه حملات غیرقانونی پهپادهای آمریکایی در پاکستان شکل گرفته است، معترضان پاکستانی یک مسیر تجهیزرسانی به نیروهای ناتو را مسدود کردند.
احتمال این وجود دارد که در سال ۲۰۱۴ شاهد پایان بحران سوریه باشیم. در سراسر سال ۲۰۱۳ برگزاری مذاکرات صلح جهت پایان دادن به خشونت‌ها در این کشور به طور مکرر اعلام شد اما متاسفانه هر بار توسط گروهی از جنگ‌سالارانی که به شکلی بیهوده خود را جانشینان بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه می‌خوانند با شکست روبه‌رو شد. این جنگ‌سالاران هیچ نقشی در آینده سوریه ایفا نخواهند کرد و این همان باوری است که جامعه جهانی نیز به طور فزاینده‌ای در حال رسیدن به آن است.
با وجود اینکه تحلیلگران وابسته به خشونت‌ها و ترور خود-ویرانگر «مخالفان دولت سوریه» همواره مذاکرات صلح را به سخره می‌گیرند، کشورهایی مانند ایران و روسیه نشان داده‌اند که می‌توانند نقشی سازنده در این مذاکرات ایفا کنند.
نتیجه کنفرانس صلح درباره بحران سوریه هر چه باشد، به عقب انداختن آن به ائتلاف ضدسوری بیش از هر گروه دیگری صدمه وارد می‌کند. نیروهای جعلی مخالف دولت در سوریه در حال سوختن در آتشی هستند که خود برافروخته‌اند. بیشتر این شبه‌نظامیان نه از سوی جامعه بین‌الملل به رسمیت شناخته شده‌اند و نه قادرند به عنوان نمایندگانی مشروع در مذاکرات صلح نقش‌آفرینی کنند. تنها می‌توان انتظار داشت که بیشتر این به‌اصطلاح مخالفان هرگونه نتیجه مذاکرات صلح را که با حمایت جامعه جهانی برگزار می‌شود، نادیده بگیرند و از همین رو این نه بشار اسد بلکه رهبران دروغین مخالف دمشق هستند که با درخواست‌هایی مبنی بر کنار کشیدن از فرآیند سیاسی روبه‌رو خواهند شد. مخالفت بیشتر جهت شرکت در مذاکرات در نهایت باعث خواهد شد که مخالفان دروغین از هرگونه ایفای نقش در آینده سوریه محروم شوند. با ادامه این جریان، سال ۲۰۱۴ شاهد دستاوردهای بیشتری در شماری از جبهه‌های مقاومت در برابر تجاوز خواهد بود بویژه در جبهه جهانی مبارزه با رفتار جنایتکارانه و خودسرانه دولت آمریکا.
شکست و سقوط چشمگیر دروغ‌های آمریکا درباره سوریه در کنار افشاگری‌های ادامه‌دار ادوارد اسنودن، حاکی از حصول پیشرفتی عمده علیه سلطه آمریکاست و این روند به همین صورت در سال آینده نیز ادامه داشته و شدت خواهد گرفت.
*نویسنده و تحلیلگر انگلیسی نشريه صداي مخالف