نیکپژوه*: آموزش زبان برای کودکان امری مهم است از آن باب كه وسیلهای برای بیان اندیشه و احساس ابزاری برای انتقال میراث فرهنگی است. شك نیست چنین وسیلهای هر قدر كاملتر و غنیتر باشد مهمتر است. كودك به آسانی نمیآموزد كه چگونه سخن گوید بلكه باید جریانی پیچیده و طولانی را طی كند و برای طی کردن این روند نیاز به کمک مادر دارد.كودك پیش از تكلم از سه شیوه برای فهماندن غرض و منظور خود استفاده میكند. این شیوهها عبارتند از گریه و فریاد، ادای صداهای نامشخص و اشارات.
گریه و فریاد
در روزهای نخست زندگی بیشتر صداهایی كه از كودك شنیده میشود به صورت گریه و فریاد است. در هفته اول گریه در فواصل نامنظمی ظاهر میشود و نوزاد بدون هیچگونه علت ظاهری گریه میكند. در ماههای اول زندگی علاوه بر گریه، صداهای نامشخص دیگری شنیده میشود. این صداها را کودک نیاموخته بلكه به خودی خود آنها را نشان میدهد، چه خوب است بدانیم كه این صداها عمومیت دارند و در تمام اقوام، ملل و نژادها دیده میشود.
ادای صداهای نامشخص و اشارات
در ابتدا كودك به موازات اشاره، صداهایی نیز ایجاد میكند و میخواهد با كمك این دو منظور خود را برای دیگران آشكار سازد ولی رفته رفته پی میبرد كه تنها با اشاره نیز میتوان منظور خود را آشكار ساخت. بسیاری از كودكان بهطور طبیعی بین 12 و 18 ماهگی برای تكلم آماده میشوند و چنانچه كودك در این دوره آمادگی زبان باز نكند ممكن است از نظر عاطفی برای وی اختلالاتی دست دهد زیرا نمیتواند خواستهها و احساسات خود را بیان كند. مادران برای آموزش زبان باید از روشهایی همچون بازی با حروف، آموزش شعر، تشویق کودک به زبانآموزی، خودداری از عیب جوییهای خشن و ایجاد انگیزه برای صحبت كردن كودك استفاده کنند.
* روانشناس و متخصص پیشگیری و امور اجتماعی اهمیت آموزش به کودک
نیکپژوه*: آموزش زبان برای کودکان امری مهم است از آن باب كه وسیلهای برای بیان اندیشه و احساس ابزاری برای انتقال میراث فرهنگی است. شك نیست چنین وسیلهای هر قدر كاملتر و غنیتر باشد مهمتر است. كودك به آسانی نمیآموزد كه چگونه سخن گوید بلكه باید جریانی پیچیده و طولانی را طی كند و برای طی کردن این روند نیاز به کمک مادر دارد.كودك پیش از تكلم از سه شیوه برای فهماندن غرض و منظور خود استفاده میكند. این شیوهها عبارتند از گریه و فریاد، ادای صداهای نامشخص و اشارات.
گریه و فریاد
در روزهای نخست زندگی بیشتر صداهایی كه از كودك شنیده میشود به صورت گریه و فریاد است. در هفته اول گریه در فواصل نامنظمی ظاهر میشود و نوزاد بدون هیچگونه علت ظاهری گریه میكند. در ماههای اول زندگی علاوه بر گریه، صداهای نامشخص دیگری شنیده میشود. این صداها را کودک نیاموخته بلكه به خودی خود آنها را نشان میدهد، چه خوب است بدانیم كه این صداها عمومیت دارند و در تمام اقوام، ملل و نژادها دیده میشود.
ادای صداهای نامشخص و اشارات
در ابتدا كودك به موازات اشاره، صداهایی نیز ایجاد میكند و میخواهد با كمك این دو منظور خود را برای دیگران آشكار سازد ولی رفته رفته پی میبرد كه تنها با اشاره نیز میتوان منظور خود را آشكار ساخت. بسیاری از كودكان بهطور طبیعی بین 12 و 18 ماهگی برای تكلم آماده میشوند و چنانچه كودك در این دوره آمادگی زبان باز نكند ممكن است از نظر عاطفی برای وی اختلالاتی دست دهد زیرا نمیتواند خواستهها و احساسات خود را بیان كند. مادران برای آموزش زبان باید از روشهایی همچون بازی با حروف، آموزش شعر، تشویق کودک به زبانآموزی، خودداری از عیب جوییهای خشن و ایجاد انگیزه برای صحبت كردن كودك استفاده کنند.
* روانشناس و متخصص پیشگیری و امور اجتماعی ارسال نظر
پربیننده