فاطمه رسولي: در جهان، راهپیمایی و تجمع کم نیست. به قول قدیمی‌ها پیچ تلویزیون را که بازکنی هر روز عده‌ای را می‌بینی که خسته از بیکاری، بی‌عدالتی، گرسنگی یا در حمایت از این حزب و آن حزب یک یا دو ساعتی را گرد هم می‌آیند و ساعتی بعد احتمالا در منزل می‌آسایند. خلاصه صحبتم این است که تجمع به شرط کفن‌پوشی آن هم برای رستگاری که در دنیا نصیبت نمی‌شود؛ خصوصا در اندازه چند میلیونی به نام «حسین (ع)» در حمایت از ولی حسینی زمان بی‌نظیر است! بی‌نظیر! راهپیمایی بزرگ 9 دی به فاصله 3 روز از وقوع فاجعه جسارت به مجلس عزای حسینی در کشور رخ داد. میلیون‌ها نفر با چشم اشک‌بار، با دل غمدیده همه دارایی‌شان را ترک گفتند و «کفن‌پوش» به موضع‌گیری رسمی در برابر آنها پرداختند که حاضر نبودند میان حسین(ع) و یزید، اسلام و کفر، حق و باطل یکی را برگزینند. درس‌های تاریخ را که خوب مطالعه کنی اینطور می‌شود... تماشای یک منظر از آنچه در عاشورای 88 رخ داد کافی بود تا زود کلام امیرالمومنین در گوش‌ها بپیچد...«کسی که وقت یاری رهبرش در خواب باشد، زیر لگد دشمن بیدار خواهد شد!» ملت بیدار بیدار بود! دشمن را به خوبی شناخته بود و از سگ‌توله‌های منافق آدمکش اندکی ترس نداشت اما انتظار می‌کشید برای بیداری خواص! سرانجام حمل 9 ماهه خواص بی‌بصیرت اسیر وحدت‌کلمه یک ملت شد و جنین فتنه به حول و قوه الهی سقط شد! بگذریم از لاطائلات بعضی افراد منفعت‌طلب که هنوز اصرار دارند حرف مردم را یک جا بلند بشنوند و جایی دیگر خود را به کری مصلحتی بزنند. دروغ می‌گویند البته... پیام 9 دی را خوب شنیده‌اند. دردشان این است که «حب‌الدنیا راس کل خطیئه» را باور ندارند! از کسانی می‌نویسم که مصلحت تنها کشور اسلامی شیعی در جهان را پیش پای علایق حزبی خود قربانی می‌کنند و گمان‌شان این است که ملت نیز چنین است!
امام مظلوم ما تاریخ را از پیش می‌دید، به گمانم از ظهور جنبش‌های مردمی ضد یک‌درصدی‌های پول‌پرست در آینده تاریخ جهان هم مطلع بود که در منشور روحانیت چنین نوشت: «روحانيت متعهد، به خون سرمايه‌داران زالو‌صفت تشنه است و هرگز با آنان سر آشتى نداشته و نخواهد داشت.» نکته را ملت خوب گرفتند! حتی اگر شعارنوشته‌های مقوایی دست مردم در 9 دی را امروز نشود در صدا و سیما نمایش داد ولی اینقدر همگی عکس از تاریخ 9 دی در خانه‌ها داریم که نسل بعد را از بانیان حقیقی فتنه مطلع کنیم. درد مشترک ملت و رهبری با برخی خواص در همان صفت سنگین «بی بصیرتی» جمع می‌شود اما حساب ما با همه سران فتنه در همان یک صفت نیست! برخی بی‌صفتی را به جایی رسانده‌اند که از انتشار سیاهه اموالشان معذورند! از تن به محاکمه دادن بیزارند. اولویت اصلی‌شان بلند کردن پرچم حقیر قبیله‌گرایی میان دعوای حق و باطل است. حتی از حَکم شدن میان «ایران و رژیم غاصب بچه‌کش صهیونیستی» نیز باک‌شان نیست. یا خدا! این چه منفعت لامذهبی است که حتی در دعوای آخرالزمانی میان اسلام و کفر نیز به دنبال سرمایه‌داری دوان دوان می‌گردد؟! ملت تربیت شده به دست الهی امام‌خمینی(ره) آنقدر بصیر است که 9 دی تحلیل می‌کند امروز وقت کینه توزی با انقلاب بابت دلگیری‌های دیروزی نیست اما آنکه از درک حق به واسطه خاموش شدن نور هدایت الهی در دلش عاجز مانده می‌نشیند و تفسیر «راهپیمایی حکومتی» را از خود منتشر می‌سازد. دیگری چون نمی‌فهمد حسین(ع) حتی برای اقلیت‌های دینی، حتی برای لامذهبان نیز در ایران «مردی صاحب کرامت و ستودنی» است حضور «بدحجابان» در حمایت از وطن ایرانی و امام حسین اسلامی را شاخصه غیرمردمی بودن یوم‌الله شورش حق علیه باطل معرفی می‌کند. اشکال همه این تحلیلگران در یک گره است. اینها مفهوم «جمهوری اسلامی ایران» را درک نمی‌کنند. نمی‌فهمند که وقتی دم از «جمهوری دموکراتیک ایران» یا شعار «مرگ بر اصل ولایت فقیه» می‌زنند خود به خود موجی از آگاهی در میان ملت به راه می‌اندازند. همین حرکات بود که قدیمی‌ها را از پستوی خانه بیرون کشید و کفن‌پوش به میدان مبارزه 30 سال پیش بازگرداند. شعارهای دشمن شعورافزا بود. چه برای آنها که از جمهوری اسلامی، موسوی پیش از فتنه را برگزیده بودند و چه آنها که بخش احمدی‌نژاد را برتر تشخیص داده بودند. و حقیقتا نفهم می‌ماند آنکه نفهمید 9 دی شعار ملت تنها حسین حسین (ع) نبود که او هزار و چهارصد سال پیش کاروانش به سر منزل مقصود رسیده بود. فریاد «لبیک یا خامنه‌ای لبیک یا حسین است» را بشنوند آنها که متکبرانه مترصد هر انتخابی در این مملکت پیش و پس از فتنه 88، نشسته بر ساحل منفعت قایق انتخابات را فوت می‌کردند تا چپه شود! نظام که نباشد دیگر در حماسه انتخابش یا باید به «محمد مرسی» رای بدهی یا «احمد شفیق»! اینجا دیگر جایی برای آنها که اندکی در انقلاب 57 انقلابی بوده‌اند نیز وجود ندارد! حتی اگر کلا از هر آنچه بوده‌اند بازگشته باشند! آنها که اسیر قول‌های آمریکا در فتنه سبز به شرط تکیه زدن بر این کرسی و آن جایگاه شدند بدانند اگر اوباما وفا داشت امروز «معمر قذافی» سرور همه اعراب بود! رسم شیطان و شیطان‌پرستان در همیشه تاریخ چنین بوده...وعده‌های شیرین می‌دهند و وقتی بر قربانی خود افسار زدند عاقبتش دیگر با همان است که زیر پیمان نامه‌اش را امضا کرده‌اند! اما سرنوشت ملت ایران ان‌شاءالله حسینی است چون سنت‌های الهی را به عنوان قانون لایتغیر دنیا برگزیده‌اند نه قوانین قراردادی کدخدای بی‌قدرت از پا افتاده که قد یزید هم وفا ندارد! آنکه امیدش به غیر خدا باشد افسارش بر دوش خودش است. صحبت از آنها می‌کنم که از رای آوردن یکی برای 4 سال دیگر عنان از کف می‌دهند و در عین فراری دادن سر وقت فرزندان خود، از سوءاستفاده از بچه‌های بیگناه مردم هیچ باکی ندارند. به چنین فردی چوپانی 5 گوسفند را بخشیدن هم خطاست! میان احمدی‌نژاد 88 و روحانی 92 فقط چهار سال فاصله بود آقایان! این رسم سی و چند ساله جمهوری اسلامی است و هیچ تبصره‌ای هم پای آن اضافه نخواهد شد چون قانون میان ما حکم‌فرماست. وفای به عهد جمهوری اسلامی سال‌هاست زبانزد جهانیان است اما بخشی حقیر از این جامعه کوچک‌تر از غریبه‌ها فکر می‌کنند و هنوز حاضرند عدالت را فدای سر کثیف نفسانیات خود کنند. تحلیل پرمغزشان هم بر این پایه منطقی استوار است که «نتیجه به میل ما نباشد باطل است!» ای هزاران هزار بی‌منطق و بی‌غیرت و بی‌حمیت مثل تو فدای جمهوری اسلامی ایران! بابت 4 سال بی‌صبری عده‌ای وطن فروش چیزی نمانده بود نظامی که بر خون 300 هزار شهید گلگون کفن استوار است را با شیمون پرز معامله کنند! حاشا که لبوفروش و تاکسیران و دکتر و مهندس و کشاورز و حتی کودکان در آغوش مادر خفته این مملکت رای به چنین سرنوشت شیطانی دهند! حاشا که بسیجی خون در بدن داشته باشد و منفعت‌طلبی عده‌ای دنیا‌نشناس عاقبت جمهوری اسلامی را تعیین کند. ننگ ابدی بر آنها که غلامحسین کبیری و امیرحسام ذوالعلی را از ما گرفتند. داغدار بماند هر که 9 دی پیام ملت ایران را شنید اما هنوز دست از توطئه‌افکنی و فتنه سازی برنداشته است. بیش باد وحدت کلمه حسینیان عالم! پاینده باد جمهوری اسلامی عشق و ایمان! و سلام خدا بر آنها که عهدشان را با حق در عرش کربلاییان با خون امضا کردند.