پلنگ موزامبیک دیگر توان دویدن را ندارد، مردی که فوتبال پرتغال به داشتنش در تمام عصرها افتخار می‌کرد تسلیم مرگ شد تا تاریخ 5 ژانویه در برگی از تاریخ خاموش اوزه‌بیو به یادگار باقی بماند. شاید تنها اگر 20 روز دیگر زنده می‌ماند می‌توانست جشن تولد 72 سالگی‌اش را جشن بگیرد اما افسوس که در همان ماه ژانویه‌ای که به دنیا آمد در ابتدای همان ماه نیز درگذشت. اوزه‌بیو داسیلوا فریرا در تاریخ 25 ژانویه سال 1942 در لورنزو مارکز موزامبیک به دنیا آمد. اوزه‌بیو فوتبال را در 15 سالگی در باشگاه اسپورتینگ لورنزو مارکز، شعبه‌ای از باشگاه اسپورتینگ لیسبون پرتغال آغاز کرد. بنفیکا، بزرگ‌ترین رقیب تیم لیسبونی، اوزه‌بیو را پس از ورودش به اروپا به خدمت خود درآورد. کاشف او و بزرگ‌ترین حامی‌اش نیز مربی آن زمان بنفیکا، بلا گاتمن بود. بنفیکا
اوزه‌بیو (با لقب مروارید سیاه و نیز پلنگ سیاه) با تیم بنفیکا سه بار قهرمان باشگاه‌ها و پنج بار قهرمان جام حذفی پرتغال و در سال 1962 با غلبه بر رئال‌مادرید قهرمان باشگاه‌های اروپا شد. در برابر رئال که به پیروزی
5 بر 3 بنفیکا انجامید، اوزه‌بیو دو گل تیمش را به ثمر رساند. وی در سال‌های 1964، 1968،1970 و 1973 آقای گل پرتغال شد و در سال 1968 با 42 گل زده، اولین کفش طلا را به عنوان برترین گلزن لیگ‌های اروپایی تصاحب کرد و این شاهکار را در سال 1973 نیز با 40 گل زده تکرار کرد.
آقای گل جام‌جهانی 1966
اوزه‌بیو در جام‌جهانی 1966 با 9 گل زده، آقای گل جام‌جهانی انگلیس شد. او با شوت‌های فوق‌العاده، دریبل‌های عالی و سرعتی بسیار بالا به یکی از پدیده‌های استثنایی تورنمنت تبدیل شد و تیم ملی پرتغال را به مقام سوم جام رساند. از او در آفریقا به عنوان یکی از اولین ستاره‌های جهانی فوتبال این قاره تجلیل شد. دیدار مرحله یک‌چهارم نهایی جام‌جهانی درمقابل تیم شگفتی‌آفرین کره‌شمالی که پیش از آن ایتالیا را حذف کرده بود، فراموش نشدنی است. در این بازی پرتغال با 3 گل از حریف عقب بود، هم‌تیمی‌های اوزه‌بیو شکست را پذیرفته بودند که اوزه‌بیو همه چیز را عوض کرد. او 4 گل زد و یک گل نیز ساخت تا در نهایت پرتغال با نتیجه
5 بر 3 پیروز میدان شود. او در سال 1970 به عنوان اولین فوتبالیست جایزه مرد سال اروپا را دریافت کرده و در سال 1973 نیز این افتخار را تکرار کرد.
بازگشت به بنفیکا به عنوان مربی
اوزه‌بیو در سال 1980 به پرتغال برگشت و مربی تیم جوانان بنفیکا شد. در سال 1987 کمک مربی تیم بزرگسالان شد و با این تیم در سال‌های 1988 و 1990 به فینال جام باشگاه‌های اروپا رسید. اما در هر دوبازی بنفیکا مغلوب و نایب‌قهرمان شد. از سال 1992 اوزه‌بیو به عنوان مشاور برای بنفیکا و نیز برای فوتبال پرتغال فعالیت می‌کرد. او فوتبالیستی بود که امروز هم در پرتغال و نیز خارج از مرزهای این کشور محبوب فوتبالدوستان است.
مورینیو: او جاودانه شد
ژوزه مورینیو، سرمربی چلسی در پی درگذشت اوزه‌بیو، اسطوره فوتبال پرتغال به شبکه تلویزیونی «آرتی‌پی» پرتغال گفت: اوزه‌بیو یکی از برجسته‌ترین چهره‌های فوتبال پرتغال بود و نام این کشور را بر سر زبان‌ها انداخت. اوزه‌بیو و آمالیا اربابان بزرگ پرتغال هستند و به‌شخصه هنوز چنین دیدی نسبت به این 2 نفر دارم. به نظرم آنها جاویدان هستند و همه ما می‌دانیم که در فوتبال جهان بویژه در فوتبال پرتغال جاودان خواهند ماند. برخی می‌گویند او بازیکنی الهام‌بخش است اما او نه‌تنها الهام‌بخش بلکه بازیکنی برجسته در فوتبال بود که حتی پس از پایان دوران بازیگری‌اش ارزش‌ها، احساسات و ویژگی‌های منحصر به فردش را همچنان
همراه خود داشت.
سیموئز: قرار بود اوزه آخرین نفری باشد که از جمع ما می‌رود
به نقل از روزنامه رکورد پرتغال، آنتونیو سیموئز در واکنش به خبر درگذشت اوزه‌بیو که صبح یکشنبه در سن 71 سالگی بر اثر نارسایی قلبی جان خود را از دست داد، اظهار داشت: همیشه به او می‌گفتم برای رفتن عجله نکن. باید آخرین نفری باشی که از بین ما می‌رود نه اولین نفر. او همیشه به حرف من گوش می‌کرد اما این بار این کار را نکرد. برای من اوزه‌بیو یک همراه، یک دوست و یک بازیکن فوق‌العاده بود.
رونالدو: در آرامش بخواب
همچنین کریستیانو رونالدو نیز به ابراز تاسف از درگذشت اسطوره فوتبال کشورش پرداخت. او در صفحه شخصی خود در یکی از شبکه‌های اجتماعی نوشت: «اوزه‌بیوی همیشه جاودان!
در آرامش بخواب».