حميد رسايي نماينده تهران در مجلس شوراي اسلامي معتقد است: علت عجله در پذیرش توافقنامه ژنو 100 روزگی دولت بود. وي روز گذشته در گفت‌وگو با فارس در پاسخ به اين سوال كه تحولات صورت گرفته در این 100 روز را چطور ارزیابی می‌کنید؟ گفت: عامل اصلی برخی مسائلي که در طول این 100 روز اتفاق افتاده بیشتر روانی بود. طبیعی است جریانی رفته و جریان جدیدی آمده و خونی که 8 سال در بدن جامعه بوده، عوض شده و خون جدیدی تزریق شده است؛ این به صورت طبیعی نشاط می‌آورد. هر کس دیگری هم رئیس‌جمهور می‌شد این عامل روانی حاکم بود بویژه این دولت که جریان رسانه‌ای همسو با خودش زیاد دارد، یعنی از شبکه‌های ماهواره‌ای تا روزنامه‌های زنجیره‌ای و سایت‌های خبری همگی در تقویت این عامل روانی مؤثر بودند اما دولت ارتباطی با توده‌ها داشته یا چیزی اعلام کرده است؟ ما هیچ حرکت جدی ندیدیم. شاید مهم‌ترین شوک روانی هم توافقنامه ژنو بود. این توافقنامه هم هر چه بیشتر از آن می‌گذرد، ابعاد منفی‌اش بیشتر خود را نشان می‌دهد. وي در پاسخ به اينكه برخي معتقدند دولت می‌خواست قبل از اتمام 100 روز به هر قیمتی که شده توافقنامه‌ای را با کشورهای 1+5 امضا کند و به همین دلیل نقدهای فراوانی نیز در حال حاضر به این توافقنامه وارد است، گفت: یکی از مهم‌ترین دلایلی که با عجله متن توافقنامه ژنو با ابهامات متعدد به امضا رسید و القا شد که این یک پیروزی بزرگ است، دقیقا به دلیل 100 روزگی دولت بود. اگر این نبود، با این اشکالاتی که متن توافقنامه ژنو دارد یا باید بگوییم کسانی که پای میز مذاکره بودند الفبای حقوق هسته‌ای ملت ایران را نمی‌دانستند و نباید آنها را ژنرال خطاب کرد یا اینکه برای ایجاد موج روانی در آستانه گزارش 100 روزه به توافقنامه‌ای تن دادند که می‌دانستند اشکالات زیادی به آن وارد است. البته شکل اول این قضیه شاید واقعی نباشد چراکه این آقایان افراد باسابقه‌ای در عرصه بین‌الملل هستند و آقای ظریف فرد صفر کیلومتری نیست، بنابراین به نظر می‌رسد دولت درصدد ایجاد یک جو روانی در داخل بود چرا که دستش از اقدام خاصی در 100 روز خالی بود برای همین به امضای این توافقنامه تن داد لذا هر روز که می‌گذرد غیرکارشناسی بودن قرارداد ژنو و اینکه این بازی در این مرحله برد ـ برد نبوده بیشتر خودش را نشان می‌دهد. البته گره زدن افکار عمومی و حل گره‌های اقتصادی مردم با موضوع هسته‌ای، اقدامی بر خلاف امنیت ملی است.