محمد نیکنام: هنوز هم در کوچه پسکوچههای شهر میشود کاسبهایی را پیدا کرد که دست تکنولوژی و هجوم قرن جدید تکانشان نداده و در صورتشان صفا موج میزند و وقتی وارد محل کارشان میشوید به جای دکورهای آنچنانی و نورهای خیرهکننده بوی خاک میآید و روشنی صداقت جلوه اجناسشان است. یکی از این افراد سلیم سرپولکی همان تعمیرکار پیشکسوت ماشینهای مسابقه است که در حوالی میدان شوش در مغازهاش را بسته و دیگر تنها در پشت آن درها برای مشتریان قدیمیاش کار انجام میدهد. بر دیوار کارگاهش چندین قاب است، قابهایی که مامورند از آن همه مدرک و حکم که در رشتههای گوناگون اتومبیلرانی به این تعمیرکار قدیمی تعلق گرفته، محافظت کنند. سرپولکی برای دقایقی کوتاه با «وطنامروز» گپوگفتی صمیمانه داشته است.
این تعمیرکار قدیمی در بخشهایی از صحبتهای خود به نکته جالبی اشاره میکند؛ وی معتقد است که این روزها تعویضکاری در صنعت خودرو، جای تعمیرکاری را گرفته است. بخش اول این گپوگفت هم اینک پیش روی شماست.
آقای سرپولکی! چطور شد که به حرفه مکانیکی علاقهمند شدید؟
نزدیک به 32 سال است که این شغل را دارم و باید بگویم که این شغل در خانواده ما موروثی است و شغل پدر من هم همین بود. این حس و علاقه به کارهای مکانیکی از زمان کودکی گریبانگیرم شد و در حال حاضر سی و دو سال است که در همین مغازه هستم.
از نظر شما کاسب ایدهآل باید چه ویژگیهایی داشته باشد؟
نظر شخصی من این است که کاسب ایدهآل باید امانتدار باشد. امانتداری باعث جمعشدن همه خوبیها میشود و هر کسی هم به سهم خودش میتواند سعی کند که خوب باشد.
به نظر شما وجدان کاری چطور میتواند در کسب و کار یک کاسب نقش داشته باشد؟
اولین چیزی که باعث به وجود آمدن و رشد وجدان کاری میشود عشق و علاقه به همان کسب و به همان حرفه است. شما وقتی به کار خود علاقه داشته باشید ساعتهای مدیدی ممکن است که آن کار را انجام دهید بدون اینکه احساس خستگی کنید. وقتی از کار خسته نشدید خود به خود کار را درست انجام میدهید و اسم آن میشود
وجدان کاری.
نظر شما درباره این مثل که گفته میشود برخی از تعمیرکارها تعویضکار شدهاند، چیست؟
در یک برههای از زمان خودروهایی ساخته میشد که قابل تعمیر بودند و عمر طولانی داشتند اما امروز خودروها به صورتی درآمدهاند که مصرفی شدهاند و وقتی مصرفی شدند شما دیگر نمیتوانید تعمیرشان کنید و باید قطعاتش تعویض شود. شاید این جمله بهخاطر این موضوع باشد.