سیروس محمودیان: 1- یکی از تبلیغات انتخاباتی خرداد 1392 حسن روحانی دادن وعدههای متعدد درباره حل ضربالاجلي مشکلات اقتصادی کشور به واسطه گشودن گره هستهای کشور بوده است. این وعده انتخاباتی اگر چه در ابتدای امر بارقههای امید را در نزد شهروندان بارور ساخت اما در گذر زمان مشخص کرد حسن روحانی یا در محاسبات سیاسی– هستهای خویش دچار خطای استراتژیک شده بود یا اینکه ایشان با وجود اطلاع از ناتوانی دولت منتسب به اعتدال در حل مشکلات معیشتی مردم و صرفا در یک اقدام پوپولیستی و تنها برای جلب آرای مردم چنین وعده ناشدنی را مطرح ساخته است. 2- بازبینی سخنان جناب روحاني در ايام انتخابات موید آن است که ايشان در آن ایام صراحتا ادعا داشته است به محض پیروزی در انتخابات به آسانی قادر خواهد بود سایه سنگین تحریمهای غیرانسانی غربیها را از ایران حذف کرده و بهبود قابل تاملی در وضعیت معیشتی مردم ایجاد کند. به نظر میرسد گذشت چند ماه از پیروزی انتخاباتی حسن روحانی و تشدید تحریم غربیها نشان داد حسن روحانی هیچ اقدام موثری در این راستا انجام نداده یا قادر به انجام آن نبوده است.
3- طی سالیان متمادی کار با غربیها برای همگان مشخص شده که مساله هستهای ایران یک مسالهسازی کاذب از سوی اردوگاه غرب برای ممانعت از پیشرفتهای روزافزون ملت ایران بوده است. به طور معمول براساس تجارب ذیقیمت تاریخی واضح است که هرگونه عقبنشینی ایران از حق مسلم هستهای خویش هیچ تغییری در میزان یا نوع خصومت پایدار غربیها با ملت ایران ایجاد نمیکند واین نکته سرنوشتسازی است که دولت روحانی– دانسته يا ندانسته- از آن غفلت زیانباری میکند. بیشک اصرار بر لزوم اعتماد به غربیها و افتادن در دام تصمیمات سازمانیافته محدودساز آنان ریشه در ناآگاهی سیاسی دولت یا عدمشناخت دولتمردان از نظام سلطه و ویژگیهای آن دارد.
4- اظهار خوشبینی روحانی نسبت به صداقت طرف غربی در مساله هستهای ایران، امر بسیار مهمی است که به سادگی نمیتوان از آن گذشت. به هر شکل روحانی بارها اشاره کرده که باید صدای مردم را شنید و به آن پاسخ مثبت داد. اکنون پس از گذشت 50 روز مردم توقع دارند مبانی این ابراز خوشبینی شخص روحانی درباره آینده مذاکرات هستهای و رابطه عینی این خوشبینی با مساله تنگتر شدن حلقه تحریمها به صورت دقیق تبیین و تشریح شود. تشریح دستاوردهای میدانی توافقات ژنو از دیگر خواستهای حقیقی مردم از روحانی است.
5- در حقیقت رویکرد سادهاندیشانه دولت روحانی در تعیین استراتژی موجه عقلانی با رویه استعماری دولت آمریکا در موضوع هستهای ایران، موجب شده در بازه زمانی 50 روز گذشته موضوع راهبردی پیگیری منافع و مصالح هستهای کشور در عرصه بینالمللی با کاستیهای قابل تاملی روبهرو شود. بازبینی تصورات مذاکرهای غیرواقعبینانه رئیس دولت یازدهم از متن و حواشی توافقات ژنو و تطبیق آن با عملکردهای میدانی کشورهای غربی و به طور اساسی بررسی فنی بند بند توافقات حاصله به روشنی حکایت از عدم موفقیتهای جدی تیم مذاکرهکننده ایران در دستیابی به اهداف بلند ملت ایران دارد.
6- اطمینان زیانبار و بیمبنا به غربیها و همچنین اتکای دولت به یک روند گفتمانی خالی از نتیجه از معایب اساسی دیپلماسی دولت روحانی است. اکنون زمان آن فرارسیده که دولت روحانی گزارشات مستندی از نتایج اقتصادی توافقات ژنو به ملت ایران ارائه بدهد. مردم انتظار دارند رئیس دولت در یک فضای غیراحساسی و واقعبینانه گزارش مستدلی از روند مذاکرات ارائه داده و با کنار گذاشتن تعارفات رسانهای به تشریح علل ناکامی دولت در مهار بحرانهای اقتصادی بپردازد. مردم همچنان منتظر نتایج برنامههای کوتاهمدت اقتصادی دولت در بهبود وضعیت معیشتی خود هستند.
7- ارزیابی مجموعه ادعاهای دولت یازدهم در زمینه توفیقات به دست آمده در حوزه برنامه هستهای کشور و حل معضلات معیشتی مردم نشان میدهد با وجود تبلیغات گسترده دولت در همین مدت پنجاه روزه اخیر توفیق قابل اعتنایی را برای دولت در این بخش نمیتوان قائل شد. مبتنی بر ارزشیابیهای دقیق اقتصادی، کوتاه آمدن دولت روحانی در مذاکرات هستهای تغییر قابل توجهی در وضع اقتصادی کشور نداشته است. به طور کلی دولت باید پاسخگوی ملت ایران باشد که در قبال هزینهکرد سرمایه عظیم اجتماعی، عاطفی مردم در بخش هستهای چه دستاورد موثری داشته است؟ کندوکاو علمی برای یافتن پرسش این پاسخ کلیدی روشن میکند که ارائه یک تصور غیرواقعی برد- برد از توافقات هستهای ژنو ظلم مضاعفی بوده که دولت با تاملات قابل نقدی بر این تصور انتزاعی به نادرستی مهر صحت زده است.
8- در واقع نبود یک رویکرد انقلابی درخور شأن ملت ایران از نقاط ضعف دیپلماسی روحانی است. شاید در کوتاهمدت بتوان با وعدههای شیرین سرخرمنی افکار عمومی را راضی و خشنود ساخت اما روشن است که در متن زمان تنها گزاره ملموس برای مردم ملاک ارزیابیهاست. باید پذیرفت دولت روحانی در عرصه سیاست خارجی با وجود تمام بزرگنماییهای رسانهای دولت توفیق چندانی به دست نیاورده است. ملت کماکان منتظر پاسخهای قانعکننده دولتمردان است.