1ـ برخلاف فرهنگ اداری حاکم بر غرب، در فرهنگ ایرانی صداقت واقعی مسؤولان در تعامل با جامعه از ارزش دینیـ اجتماعی والایی برخوردار است. در واقع در جامعه دینی روابط میان مردم و مسؤولان بر محور این صداقت شکل گرفته و استمرار مییابد. آقای روحانی بارها ادعا نموده است دانستن حق مردم است و باید دولت تحمل نقد عمومی داشته باشد و رسانهها تکلیف انتقادی در برابر دولت دارند. فارغ از جذابیت سخنان مذکور، طبیعی است که مطبوعات بهعنوان رکن چهارم دموکراسی نقش بیبدیلی در ایجاد فضای گفتمانی انتقادی – اصلاحی و افزایش ضریب تاثیر مثبت نقدهای مردمی از قوه مجریه دارد. گذشت 5 ماه پرحاشیه از عمر دولت و ارزیابی عملکرد مدیران مبتنی بر وعدههای انتخاباتی ـ مدیریتی نشان میدهد دولت با رسانههای منتقد و همسو رفتار بسیار دوگانه و متعارضی داشته است. سکوت رنجآور دولت در مقابل هتاکیهای رسانهای برخی روزنامههای وابسته در حوزه دین و ولایت و متقابلا برخورد آهنین با نشریات منتقد از جمله «وطنامروز»، گویای زوایای واضحی از این دوگانگی برخورد است. حوادث اخیر نشان داده است دولت مطلقا ظرفیت شنیدن کوچکترین نقد مستندی را ندارد. 2- دولت به میدانداری شخص رئیسجمهور محترم در یکماه گذشته تبلیغات دامنهداری را درباره الزامات مدیریتی ـ حکومتی برخورد با ویژهخواریهای برخی در سنوات گذشته داشته و مکرر بر طبل ضرورت این برخورد هوشمندانه کوبیده است. ملاحظه رفتار دولت با روزنامه «وطنامروز» درباره انتشار گزارشات مستند درباره فساد نفتی کرسنت که اتفاقا بخش عمده آن در دوران وزارت همین وزیر فعلی نفت روی داده است، نمونه کوچکی از برخورد متعارض دولت با شعارها و ادعاهای روزمرهاش است. این رفتار متناقض عملا حاکی از آن است که از منظر دولت مرگ فقط برای همسایه خوب است و انتشار هرگونه گزارش درباره فساد منتسب به برخی افراد همراه دولت، خط قرمز دولت روحانی محسوب میشود.
3- به نظر میرسد یکی از موضوعات مهمی که میتواند در آینده نزدیک منشأ فسادهای متنوعی باشد ویژهخواری اختصاصی برخی در تامین اقلام و کالاهای مورد نیاز سبد کالایی توزیعی از سوی دولت است. قابل پیشبینی است عدم لحاظ اهرمهای نظارتی خاص و ممانعت دولت از نظارت همگانی – رسانهای در این رابطه عملا سبب خواهد شد جریان معلومالحالی که اتفاقا در دوران سازندگی و اصلاحات کارنامه سیاهی در تعرض به اموال عمومی از خود بر جای گذاشته است در حاشیه امن پدید آمده به ویژهخواری مفسدهبرانگیز پرداخته و بهطور جامع از این رانت بادآورده برخوردار شود. در واقع میتوان مدعی شد برخوردها و فضاسازیهای اخیر علیه نشریات منتقد دولت ریشه در برنامهریزیهای آتی این جریان ویژهخوار دارد.
4- ظاهرا این جریان دلالمسلک سودجو که رگههای حضور آنان در دولتین سازندگی و اصلاحات به سهولت قابل ردیابی است از الان به دنبال آن است که با توسل به برخی اتفاقات و راهاندازی جشن بزرگ محاکمه روزنامههای منتقد بستر مناسبی را برای در امان ماندن از لبه تیز انتقادات روزنامههای منتقد دولت فراهم کند. ترساندن نشریات مستقل منتقد از هرگونه پرداخت مستند به نحوه تامین کالاهای اساسی توزیعی در سبد کالایی میتواند پشت پرده شکایت از روزنامه «وطنامروز» در رابطه با پرونده فساد نفتی - گازی کرسنت باشد. مردم توقع دارند دولت روحانی به روشنی پاسخ دهد شکایت از یک روزنامه مستقل به علت ارائه گزارش مستند درباره یک پرونده فساد نفتی چه توجیهی میتواند داشته باشد؟ آقای روحانی چگونه میتواند تعارضات شعاری و عملی موجود در رفتار دولت را پاسخگو باشد؟ اطلاعرسانی شفاف در این رابطه یک خواست ملی است.
5- یک نگاه آماری به بخشی از انتصابات در وزارتخانهها نشان میدهد شایستهسالاری تنها در حد یک شعار انتخاباتی در لابهلای ادعاهای دولت جا خوش کرده است. به کار گماردن اقوام و بستگان، آشنایان و دوستان در پستهای کلیدی از رویههای قدیمی اصلاحطلبان است. روحانی با یک ارزشیابی جامع درباره انتصابات دولتمردانش به سهولت متوجه خواهد شد فاصله ادعا تا عمل بسیار عمیق و گاه پرنشدنی نشان میدهد.