گروه بين الملل: 56 در برابر 26؛ این صف‌آرایی‌آرای موافق و مخالف سناتورها به نخستین زنی است که ریاست صندوق ذخیره فدرال ایالات متحده را به‌دست می‌گیرد. اما غیر از جنسیت متفاوت جنت یلن 67 ساله با اسلافش، دیگر هیچ چیز روند ظاهری تغییر مدیریت بانک مرکزی خصوصی آمریکا جدید نبوده و نیست. او معاون رئیس قبلی «بن شالوم برنانکی» و پیرو بی‌چون و چرای راه و روشی است که او در «تسهیل کمیت» دلار یا تزریق پول ارزان و بی‌حد و حساب و بی‌پشتوانه به جامعه، از آغاز هزاره جدید تا امروز در پیش گرفته بود. از اینها مهم‌تر «یلن» هم‌مسلک و هم‌قبیله «برنانکی» و اکثر قریب به اتفاق مدیران ارشد خزانه‌داری آمریکاست. همه آنها یهودی‌زاده‌های سکولار قسم‌خورده صهیونیسم هستند و کارگزارانی وفادار برای اربابان جهود بانکدارشان از طوایف روچیلد، گلدمن سک، مورگان، راکفلر، شیفر و ... . یلن سومین رئیس یهودی متوالی از این قماش است که کلید بزرگ‌ترین خزانه ارزی جهان را دریافت می‌کند. هرچند که ارزش گنجینه صندوق فدرال درواقع معادل دلارهای کاغذی است که به آنها اعتبار می‌دهد و وامدار اتحادیه بانکداران بریتانیا (لایبر) یا اتاق خصوصی خانواده روچیلد در لندن است که نرخ برابری ارزها در مقابل دلار و پوند و یورو را هر روز در خفا تعیین می‌کند و بعد هر نیمه‌شب علنی می‌سازد. با همه این حرف‌ها رئیس جدید صندوق فدرال پیش از آنکه یک شاه‌مهره باشد یک مادربزرگ مهربان و خانم رئیسی بلا اختیار است که قرار است جنسیت و چهره‌اش پوششی باشد برای رسوایی‌های غیرقابل مهار این بانک مرکزی غیردولتی و خصوصی که سهامش به ۸ خانواده صهیونیست تعلق دارد نه مردم آمریکا. از همان اوایل اکتبر ۲۰۱۳ که باراک اوباما این زن اقتصاددان برخاسته از یک خانواده عرب یهودی اهل نیویورک را به عنوان جانشین برنانکی به سنا معرفی کرد و خواستار رای فوری و مثبت مجلس خواص بالادستی کنگره به او شد، همه می‌دانستند که «یلن» همه‌کاره هیچ‌کاره‌اي خواهد بود. او آمده تا به دروغ تجسم مادرانه‌ای از شیاطین صاحب صندوق فدرال به رسانه‌ها و جامعه رکود زده ایالات متحده ارائه کند و می‌توان با اطمینان گفت که رئیس حقیقی صندوق در حقیقت کسی نیست جز معاونش که تا همین تابستان گذشته رئیس بانک مرکزی اسرائیل بود: « استنلي فيشر». این اقتصاددان صهیونیست که دست در دست قبايل بانکدار و سرویس‌های اطلاعاتی دارد به عنوان مغز متفکر تحریم اقتصادی ایران نیز شناخته می‌شود.طبق رسم کهن معابد یونانی و رومی که یک کاهنه پیشگو با بهره‌گیری از خصایص زنانه‌اش نقش پوشش کاهن اعظم را برعهده داشت، این دو نیز در کنار هم کاهنه و کاهن اعظم معبد شیطانی دلار هستند. معبدی که طبق سیاست روسای قبايل صهیونیست از نیمه دهه نخست هزاره سوم میلادی پروژه «تسهیل کمیت» دلار را در 3 مرحله (Q3, Q2 , Q1)به اجرا گذاشته است تا بازارهای جهانی را با این کاغذ توالت بی‌ارزش اشباع کند و نقش کاذب دلار به عنوان واحد مبادلات جهانی را حفظ کند.بدین ترتیب رشد اقتصادهای نوظهور جهان کماکان با میزان تولیدشان به دلار سنجیده خواهد شد. اگر جهان بیشتر تولید کند و بفروشد، بهای دلار بالاتر می‌رود و سرنوشت اقتصادهای رقیب آمریکا کماکان به دلار پیوند می‌خورد. اینگونه خدایگان روچیلد معبد دلار، خزانه فدرال را از طلا و دیگر پشتوانه‌های مرسوم خالی می‌کنند و پشتوانه جدید دلار همان نیاز بازار جهانی به دلار قرار می‌گیرد چرا که هر چه سطح تلاش و تولیدات مردم جهان بالاتر رود بالطبع عرضه و تقاضا فزونی می‌گیرد و این تبادلات نیازی بی‌پایان به دلار را پدید می‌آورد. یلن و فیشر نگهبانان تداوم این سیاست طی سال‌های آینده خواهند بود اگرچه نشانه‌هایی وجود دارد که اقتصادهای نوظهور از جمله بریکز (برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی) سعی خواهند کرد انحصار دلار را با سبدی از ارزهای کشورهای خود بشکنند اما توطئه‌های شیاطین پشت سر فدرال ریزرو هم تمامی نخواهد داشت. یلن نقش کاهنه پیشگوی دلف را دارد. اتفاقا طیف وسیعی از اقتصاددانان هم‌قبیله‌ای او و سیاستمداران وابسته چون وزیر خزانه‌داری، سعی کردند یک سابقه پیشگویی برای این خانم بتراشند و این شایعه که او پیش از بحران اقتصادی 2008 از ترکیدن حباب مسکن ابراز نگرانی کرده بوده را به عنوان یک پیشگویی بزرگ از سوی یلن مطرح کردند. حال آنکه ریشه ترکیدن حباب مسکن را باید در تزریق بی‌حساب دلار در قالب اعتبار وام به بانک‌ها از طرف بانک مرکزی (صندوق فدرال) جست‌وجو کرد. روندی که هنوز ادامه دارد و امروز صندوق فدرال رسما مسؤولیت خود درباره تامین اعتبار برای حدود 9 تریلیارد دلار پولی که از زمان آغاز بحران چاپ کرده است را منکر می‌شود.يلن در تمام اين مدت نفر دوم بانك مركزي آمريكا بود.
فیشر، كارگردان اسرائيلي تحريم
فیشر در یک خانواده یهودی در مازابوکا، زامبیا متولد شد. او وقتی 13 سال داشت خانواده‌اش به «زیمبابوه» مهاجرت کردند و توانست در جنبش جوانان صهیونیستی «هابونیم» فعالیت کند و بعدها همراه خانواده‌اش به آمریکا رفت. بعد از آنکه از مدرسه اقتصاد لندن بورسیه گرفت، برای ادامه تحصیل به انگلیس رفت و در بین سال‌های 1962 تا 1966 مدرک لیسانس و فوق‌لیسانس خود را در رشته اقتصاد گرفت. وی سپس به آمریکا رفت تا در موسسه فناوری ماساچوست (MIT)، دانشگاه تحقیقاتی در کمبریج ادامه تحصیل دهد و در سال 1969 مدرک دکترای خود در رشته اقتصاد را کسب کرد. حامیان فیشر در آمریکا شامل «کمیته امور عمومی آمریکا- اسرائیل» یا همان لابی صهیونیستی در آمریکا (آیپک) می‌شود و این حامیان احتمالا دنبال این هستند که آمریکایی‌ها آشکارا به این مساله عادت کنند که شهروندانی با دو تابعیت اسرائیلی و آمریکایی بتوانند در پست‌های مهم آمریکا ایفای نقش کنند. فیشر در سال 1988 به بانک جهانی پیوست و اولین معاون مدیرعامل صندوق بین‌المللی پول در سال 1994 شد. او ناظر وام‌ها و کمک‌های مالی اضطراری و همچنین برنامه ریاضت اقتصادی بود که به مکزیک، تایلند، اندونزی، روسیه، برزیل و آرژانتین داده می‌شد. نگاهی به فعالیت‌های فیشر نشان می‌دهد او بیش از آنکه بخواهد نفعی برای آمریکا داشته باشد، یکی از حامیان تند و تیز اسرائیل است. تلاش‌های حرفه‌ای او برای اسرائیل وقتی آغاز شد که در سال 1972 اسرائیل را ترک کرد. از جمله نقش‌های فیشر به عنوان عضوی از این گروه مشترک بحث اقتصادی آمریکا و اسرائیل مربوط به درخواست افزایش کمک مستقیم آمریکا به تل‌آویو می‌شود. به این شکل که در اکتبر 1984 شیمون پرز، نخست‌وزیر وقت اسرائیل وارد واشنگتن شد و از دولت ریگان خواست که 5/1 میلیارد دلار دیگر به بودجه اضطراری آمریکا که شامل بسته کمکی واشنگتن به اسرائیل می‌شد، بیفزاید. پیش از آن، آمریکا وعده کمک 6/5 میلیارد دلاری به رژیم صهیونیستی داده بود. ریگان در ابتدا با این درخواست پرز مخالفت کرد اما گروه مشترک بحث اقتصادی آمریکا- اسرائیل عملاً تغییر شکلی در نوع کمک آمریکا به اسرائیل به وجود آورد. قبل از دولت ریگان، بیشتر کمک آمریکا به اسرائیل به شکل وام‌هایی بود که باید با سود بازمی‌گشت اما بعد از ورود تیم فیشر، کمک‌های بعدی آمریکا به شکل واگذاری فوری کمک مالی به صورت مستقیم از طریق وزارت خزانه‌داری آمریکا به اسرائیل بود که هرگز این مبالغ بازنمی‌گشت. استنلی فیشر به عنوان رئیس بانک مرکزی اسرائیل، نقش مهمی در سازماندهی اجرای تحریم‌های «آیپک» علیه ایران، ایفا کرده است. «استوارت لوی» رئیس بخش «تروریسم، مالی و اطلاعات» وزارت خزانه‌داری آمریکا، (اداره‌ای که بعد از لابی آیپک به وجود آمد) اغلب با فیشر در کنار نخست‌وزیر، وزیر خارجه و رؤسای موساد و شین‌بت برای کشف اینکه چگونه تحریم‌های سازمان ملل را علیه ایران تکمیل کنند و به مخالفت روسیه و چین با این تحریم‌ها پایان دهند، دیدار می‌کردند.