محمد نیکنام: بخش اول گپ و گفت خبرنگار «وطنامروز» با سلیم سرپولکی، پیشکسوت صنف تعمیرکاران در کشور هفته گذشته منتشر شد و امروز بخش دوم و پایانی این گفتوگو پیش روی شماست. این پیشکسوت قدیمی در این گفتوگو به شیوههای خوب کاسبی در قدیم اشاره کرده است. آقای سرپولکی! شما چه کار کردید که سی و دو سال توانستید در این محل کار کنید و اعتماد مشتریان را به دست بیاورید؟
این موضوع هم به همان عشق و علاقه مربوط میشود. زمانی که علاقه به کار باشد ممارست و پشتکار هم همراه آن میآیند و شما ضمن کار از انجام آن خسته نمیشوید و با روی باز از مشتریان استقبال میکنید و باز هم چون با علاقه کار را انجام میدهید کیفیت کار هم بالا میرود و مشتریان راضی خواهند بود و برای بار دوم هم به شما اعتماد میکنند.
اگر وسط کار متوجه شوید که اجرت طی شده با مشتری کم است و تعمیر ماشین بیشتر از آنچه که فکر میکردید زحمت دارد چه کار میکنید، اجرت بیشتری را طلب میکنید؟
اگر حقیقت را بخواهید من تا به حال این کار را نکردهام. چون من وقت میگذاشتم و شروع به کار میکردم و سعی میکردم که همیشه خوب کار کنم و نمیگویم که حالا کار خوب بوده اما سعیام این بوده که یک دفعه کار کنم.
این روزها همه کارها را مکانیکها انجام نمیدهند و مشتری را به بهانههای گوناگون به تراشکاری و جاهای دیگر میفرستند به نظر شما این درست است؟
قدیمها نوع ماشین و سیستم آنها فرق میکرد به همین دلیل بیشتر کارها را میشد در مکانیکی به سرانجام رساند اما به دلیل تغییرات سیستماتیک ماشینهای امروزی انجام خیلی از کارها فقط با دستگاههای مخصوص انجام میشود. خاطرم هست که 20 سال پیش شغلی بود به اسم پیچدربیاری یعنی پیچهای بریده را از قطعات ماشین بیرون میکشد اما در حال حاضر اين شغل به طور کامل از بین رفته است.
به نظر شما برای اینکه در کار خود موفق شویم چه باید کرد؟
یادم هست که من با برادرم کار مکانیکی انجام میدادم و به همراه چند کارگر موتور تاکسیای را تعمیر کردیم و برادر به من گفت موتور را جمع کرده و روشن کنیم، من هم که جلوی کارگرهای دیگر ژست گرفتم که برادر سرکارگر هستم موتور را روشن کردم و متوجه شدم که چراغ روغن موتور خاموش نمیشود تا از سایر بچهها پرسیدم چرا این چراغ خاموش نمیشود موتور دوباره قفل کرد و فهمیدیم که در آن روغن نریخته بودیم و من همان جا متوجه شدم که انجام موفقیتآمیز هر کاری نیازمند کسب تجربه و تمرین فراوان است.