فاطمه طاهری: قصابی که پیش از نخست‌وزیری‌اش در سال 2001، قول داده بود كار فلسطینیان را در ۱۰۰ روز تمام كند، دیروز خود تمام کرد و فلسطین کماکان زنده است. صهیونیست‌ها به آریل شارون امید بسته بودند تا بلکه با سفاکی ذاتی‌اش قدرت نامشروعی به نام «اسرائیل» را در منطقه تثبیت كند. جالب آنکه او مجبور شد در دوران نخست‌وزیری‌اش فرمان عقب‌نشینی بزرگ ارتش اسرائیل از لبنان را صادر کند. او در طول حیات ننگینش از هیچ اقدام وحشیانه‌ای در قتل و کشتار و بازداشت فلسطینی‌ها در شهرهای کرانه باختری و غزه فروگذار نکرد. ایالات متحده آمریکا و انگلیس به عنوان 2 بازوی منحوسی که رژیم جعلی صهیونیسم را زاییده و پرورش دادند، اگر بیشتر از اسرائیل، دستشان به جنایات شارون در دوران فعالیتش آلوده نباشد، کمتر نیست. تعریف منافع مشترک میان این سه کشور درست در دوره نخست‌وزیری آریل شارون تا بدانجا رسید که به نفوذ سرطانی و حیرت‌آور لابی‌های اسرائیلی در میان سران کنگره آمریکا و سنای این کشور انجامید. خود شارون که از اوان نوجوانی در بدنه مدیریتی رژیم نوپای اشغالگر قدس حضور داشت، در سال 2001 با افتخار عنوان کرد:«می‌خواهم یک چیز را به صراحت به شما بگویم و آن اینکه درباه فشاری که آمریکایی‌ها به اسرائیل می‌آورند، اشتباه نکنید. این ما یهودیان هستیم که آمریکا را تحت کنترل داریم و این را آنها به خوبی می‌دانند.» شارون همان کسی بود که دستور ترور رهبران نظامی فلسطین از جمله «شیخ احمد یاسین»، بنیانگذار جنبش حماس و از مبارزان برجسته فلسطینی و نیز ترور شماری دیگر از رهبران برجسته مقاومت از جمله «عبدالعزیز الرنتیسی» از بنیانگذاران جنبش حماس را صادر کرد. او همچنین صاحب اندیشه ایجاد دیوار حائلی است که بسیاری از اراضی فلسطینی را جدا کرد. شارون در میانه جنایت و خونخواری، ناگهان در روز ۵ ژانویه سال ۲۰۰۶ به دلیل سکته مغزی سنگین در بیمارستان بستری شد و اداره همه امور نخست‌وزیری رژیم صهیونیستی را به «ایهود المرت» معاون نخست‌وزیر واگذار کرد. «قصاب بیروت» از آن زمان در فلج کامل و وضعیت کما به سر برد و از طریق سرم تغذیه می‌شد. هرچند پزشکان از او قطع امید کرده و از خانواده‌اش خواسته بودند تا او به طور طبیعی بمیرد، اما خانواده وی همچنان خواستار انجام اقدامات لازم برای زنده ماندن وی شده بودند. هزینه هفت سال نگهداری و مراقبت از شارون، سالانه نزدیک به نیم میلیون دلار برآورد شده است. در سال 2011 پزشکان بیمارستان صهیونیستی محل نگهداری وی، مجبور شدند به علت تعفن اعضایی از بدنش، بخشی از اعضای داخل شکم وی را از بدنش خارج کنند. به نقل از روزنامه آلمانی «اشپیگل» فقط و فقط خانواده شارون می‌دانند که وی در لحظات مرگ، چه ظاهری داشته است. حتی در طی این 8 سال زندگی نباتی، شارون به طور کامل از دوربین‌های خبرنگاران، مخفی نگه داشته شده بود. آنکه می‌خواست کار فلسطین را تمام کند، چگونه تمام کرد؟
فاطمه طاهری: قصابی که پیش از نخست‌وزیری‌اش در سال 2001، قول داده بود كار فلسطینیان را در ۱۰۰ روز تمام كند، دیروز خود تمام کرد و فلسطین کماکان زنده است. صهیونیست‌ها به آریل شارون امید بسته بودند تا بلکه با سفاکی ذاتی‌اش قدرت نامشروعی به نام «اسرائیل» را در منطقه تثبیت كند. جالب آنکه او مجبور شد در دوران نخست‌وزیری‌اش فرمان عقب‌نشینی بزرگ ارتش اسرائیل از لبنان را صادر کند. او در طول حیات ننگینش از هیچ اقدام وحشیانه‌ای در قتل و کشتار و بازداشت فلسطینی‌ها در شهرهای کرانه باختری و غزه فروگذار نکرد. ایالات متحده آمریکا و انگلیس به عنوان 2 بازوی منحوسی که رژیم جعلی صهیونیسم را زاییده و پرورش دادند، اگر بیشتر از اسرائیل، دستشان به جنایات شارون در دوران فعالیتش آلوده نباشد، کمتر نیست. تعریف منافع مشترک میان این سه کشور درست در دوره نخست‌وزیری آریل شارون تا بدانجا رسید که به نفوذ سرطانی و حیرت‌آور لابی‌های اسرائیلی در میان سران کنگره آمریکا و سنای این کشور انجامید. خود شارون که از اوان نوجوانی در بدنه مدیریتی رژیم نوپای اشغالگر قدس حضور داشت، در سال 2001 با افتخار عنوان کرد:«می‌خواهم یک چیز را به صراحت به شما بگویم و آن اینکه درباه فشاری که آمریکایی‌ها به اسرائیل می‌آورند، اشتباه نکنید. این ما یهودیان هستیم که آمریکا را تحت کنترل داریم و این را آنها به خوبی می‌دانند.» شارون همان کسی بود که دستور ترور رهبران نظامی فلسطین از جمله «شیخ احمد یاسین»، بنیانگذار جنبش حماس و از مبارزان برجسته فلسطینی و نیز ترور شماری دیگر از رهبران برجسته مقاومت از جمله «عبدالعزیز الرنتیسی» از بنیانگذاران جنبش حماس را صادر کرد. او همچنین صاحب اندیشه ایجاد دیوار حائلی است که بسیاری از اراضی فلسطینی را جدا کرد. شارون در میانه جنایت و خونخواری، ناگهان در روز ۵ ژانویه سال ۲۰۰۶ به دلیل سکته مغزی سنگین در بیمارستان بستری شد و اداره همه امور نخست‌وزیری رژیم صهیونیستی را به «ایهود المرت» معاون نخست‌وزیر واگذار کرد. «قصاب بیروت» از آن زمان در فلج کامل و وضعیت کما به سر برد و از طریق سرم تغذیه می‌شد. هرچند پزشکان از او قطع امید کرده و از خانواده‌اش خواسته بودند تا او به طور طبیعی بمیرد، اما خانواده وی همچنان خواستار انجام اقدامات لازم برای زنده ماندن وی شده بودند. هزینه هفت سال نگهداری و مراقبت از شارون، سالانه نزدیک به نیم میلیون دلار برآورد شده است. در سال 2011 پزشکان بیمارستان صهیونیستی محل نگهداری وی، مجبور شدند به علت تعفن اعضایی از بدنش، بخشی از اعضای داخل شکم وی را از بدنش خارج کنند. به نقل از روزنامه آلمانی «اشپیگل» فقط و فقط خانواده شارون می‌دانند که وی در لحظات مرگ، چه ظاهری داشته است. حتی در طی این 8 سال زندگی نباتی، شارون به طور کامل از دوربین‌های خبرنگاران، مخفی نگه داشته شده بود. ارسال نظر
پربیننده