صدور فرمان تأسيس عدالتخانه توسط مظفرالدين شاه قاجار (1284 ش) پافشاري و مبارزات مردم مسلمان ايران به رهبري روحانيت، براي به دست آوردن حق تصميمگيري در امور خويش و برقراري حكومت مشروطه، سرانجام استبدادگران را منزوي و شاه قاجار را به پذيرش درخواست ايشان ناچار ساخت. بستنشينان در حرم حضرت عبدالعظيم، با واسطه قرار دادن سفير عثماني، خواستههاي خويش از جمله تأسيس عدالتخانه در سراسر كشور را به دولت اطلاع دادند. مظفرالدينشاه نيز كه شور و هيجان مردم را در اين امر ديده بود، بدون هيچ درنگي حكم تأسيس عدالتخانه را صادر کرد. بدين ترتيب نخستين كوششهاي مردم آزادمنش ايران و رهبرانشان به خصوص آيتالله سيدمحمد طباطبايي كه اولينبار، تأسيس عدالتخانه توسط وي مطرح شد به ثمر نشست و راه براي تحقق خواستههاي مهمتر كه همان پذيرش مشروطيت بود، هموار شد. به دنبال صدور اين فرمان، آيتالله سيدعبدالله بهبهاني و سيدمحمد طباطبايي به همراه ساير علما پس از يك ماه تحصن باشكوه و احترام فراوان و با استقبال مردم، وارد شهر شدند.
شهادت دکتر مسعود علیمحمدی، استاد فیزیک دانشگاه تهران و دانشمند هستهای (1388ش)
مسعود علیمحمدی (۳ شهریور ۱۳۳۸ در تهران (کن)- ۲۲ دی ۱۳۸۸ در تهران) استاد فیزیک دانشگاه تهران بود که در بامداد ۲۲ دیماه ۱۳۸۸ و در سن ۵۰ سالگی، هنگام بیرون آمدن از منزلش بر اثر انفجار یک بمب کنترل از راه دور ترور شد. او مدرک کارشناسی را از دانشگاه شیراز (۱۳۶۴) و کارشناسی ارشد (۱۳۶۷) و دکترای فیزیک با گرایش ذرات بنیادی را از دانشگاه صنعتی شریف در سال ۱۳۷۱ کسب کرد. او از دانشجویان نخستین دوره دکترای فیزیک در داخل ایران بود و نخستین شخصی است که در ایران دکترای خود را در فیزیک دریافت کرده است. او دهها مقاله ISI منتشر کرد. او همچنین به همراه وحید کریمیپور اولین دانشجویان پسادکترا در پژوهشگاه دانشهای بنیادی بودند. تخصص اصلی او ذرات بنیادی، انرژیهای بالا و کیهانشناسی بوده است. او با پژوهشگاه دانشهای بنیادی (مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات) نیز طی سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰ همکاری داشت. از جمله درسهای ارائه شده توسط وی میتوان به مکانیک کوانتومی و الکترومغناطیس، مکانیک آماری، ذرات بنیادی و نظریه میدانهای کوانتومی اشاره کرد. وی از سال ۱۳۷۴ در دانشکده فیزیک دانشگاه تهران مشغول تدریس بود و عضو هیات علمی و ممیزه این دانشگاه بود. وی همچنین در مقاطع مختلف تحصیلی شاخه فیزیک در تربیت معلم به عنوان استاد راهنما و مشاور در پروژههای پایاننامههای مرتبط با علوم فیزیکی، به فعالیت مشغول بود.
وفات حضرت عبدالمطلب، جد بزرگوار پيامبر گرامي اسلام(ص) (8 عامالفيل)
ابوحارث عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف، بزرگ قبيله قريش در زمان جاهليت و از بزرگان عرب بود. وي مردي عظيمالشأن، رفيع منزلت، متصف به اوصاف پسنديده و مشهور به افعال حميده بود. عبدالمطلب جد پدري حضرت محمد(ص) و امام علي(ع) است. قوم قريش رياست او را قبول داشته و به وجودش افتخار و مباهات ميکردند. از جمله آثار عبدالمطلب، حفر چاه زمزم است. او نذر كرد هرگاه خداي متعال به او 10 فرزند پسر كرامت كند، يكي از آن جمله را به سنت جدش ابراهيم(ع) قرباني كند. خداي حاجتش برآورد و او را 10 پسر عنايت فرمود. عبدالمطلب بر آن شد كه نذرش را ادا كند. قرعه به نام عبدالله، پدر حضرت محمد(ص) افتاد. چون خواست او را قربان كند، خويشان مادري، او را ممانعت كردند. سرانجام با راهنمايى يكي از بزرگان، قرار بر اين شد كه ديه يك نفر را به جاي عبدالله قرباني كنند كه صد شتر معين شد. عبدالمطلب همواره محمد(ص) را نوازش ميكرد، او را ميبوسيد و درباره او سفارش ميکرد و ميگفت: اين چهره را چهره سروري و زعامت ميبينم. چون عبدالمطلب را مرض موت رسيد، ابوطالب را بخواند و او را گفت: محمد(ص) را از دل و جان مواظب باش كه اين كودك، رايحه پدر را استشمام نکرده و مهر مادر نديده. اين كودك را آيندهاي بس شگفت در پيش است. تو مسؤولي در دوران كودكي، مراقب و مواظب او باشي، مبادا آسيبي به وي رسد. پيامبر بزرگ اسلام، در زمان رحلت جدشان، 8 سال داشتند.