سارا شکری: جشنواره عمار در چهارمین دوره برگزاری‌اش تلاش داشته تا بیش از پیش مخاطب را با هنرمند و هنر انقلابی نزدیک کند. با این رویکرد نمایش فیلم‌ها در جشنواره با اقبال بیشتری نسبت به سال‌های گذشته روبه‌رو شد. امسال با برنامه‌ریزی درست برگزارکنندگان از چند فیلم با موضوعات مختلف و جذاب رونمایی شد از جمله این فیلم‌ها که با اقبال خوبی روبه‌رو شد فیلم‌های «لکه» (محمدباقر مفیدی‌کیا)، مصاف (علی عبدالوهاب) و «نبردخاموش» (مصطفی زمانی)، «او با ما» (محمد صادق باطنی) و... بود که این آثار با موضوعات مختلف و ساختار مناسب نظر بینندگان را به خود جلب کرد. از رشادت‌های سرداران شهید و بحران‌های سوریه تا مجاهدت‌های مردم در شرایط سخت اقتصادی موضوعاتی بود که امسال مورد توجه فیلمسازان قرار گرفت. نکته حایز اهمیت در این برنامه فرهنگی که وجهه‌ای مردمی دارد برگزاری آن و نزدیک‌شدن آن به استانداردهای جشنواره‌های دیگر است. امسال در بخش ثبت‌نام نسبت به دورههای گذشته بسیار حرفه‌ای‌تر عمل شده و مانند جشنواره‌های بین‌المللی به صورت آن لاین ثبت‌نام انجام شد و به صورت تخصصی به رشته‌های مختلف از جمله تدوین، تصویربرداری و... توجه شده است که نشان از حرکت جشنواره به سمت استانداردهای جهانی است و نشان‌دهنده پویایی و رشد و تعالی این جشنواره است. اگر در این جشنواره به صورت تخصصی به رشته‌های مختلف توجه شود و داوری‌ها با دقت بیشتری صورت گیرد می‌توان علاوه بر معرفی کارگردان‌های دغدغه‌مند و انقلابی به سینمای ایران، شاهد شکوفایی استعدادهای جوان و خوش فکر در حوزه تدوین، تصویربرداری و... نیز بود. اضافه‌شدن بخش بین‌الملل به جشنواره عمار یکی از نقاط قوت به شمار می‌آید اگرچه بسیاری معتقدند شاید اضافه‌شدن این بخش به جشنواره با توجه به مردمی بودن آن آفت محسوب می‌شود اما این نکته حایز اهمیت است که با توجه به نگاه ایدئولوژیکی که در عمار وجود دارد، حضور در عرصه‌های بین‌المللی، این جشنواره را از جشنواره‌های دیگر که با هزینه‌های گزاف برگزار می‌شوند و بیشتر نمایشی هستند (فجر، حقیقت و کودک) متمایز می‌کند. جشنواره‌های مختلف که نام بین‌الملل را یدک می‌کشند تنها به دنبال نمایش آثار برگزیده در جشنواره‌های کن، برلین و... در جشنواره‌های ایران هستند و به نوعی با نمایش این فیلم‌ها که با اهداف آن جشنواره‌ها همخوان بوده و موفق به دریافت جایزه شده‌اند، برای فیلمساز ایرانی الگوسازی می‌کنند. اما در جشنواره عمار علاوه بر آموزش تئوریک باید فیلمسازانی ترغیب به ساخت آثار مختلف شوند که با نگاه استراتژیک نظام فیلم می‌سازند همچنین آثاری در بخش بین‌الملل حاضر شوند که با رویکرد ضد استکباری و ضد صهیونیسم ساخته شده و مورد حمایت جشنواره قرار گیرند. عمار جشنواره بچه حزب‌اللهی‌هایی است که به‌تدریج جایگاه متفاوت خود را در میان مخاطب به دست آورده و با دقت و توجه برگزارکنندگان جشنواره جایگاه تخصصی خود را به دست می‌آورد و علاوه بر کسب جایگاه در میان افراد متعهد و آرمانگرا به یکی از جشنواره‌های جدی و مهم بدل خواهد شد. با توجه به فلسفه وجودی این جشنواره که ریشه در گفتمان انقلاب اسلامی دارد می‌تواند بیش از پیش موفق عمل کند. امسال نسبت به سال‌های گذشته تعداد متقاضی حضور در جشنواره بیشتر شده است و بعضی از فیلم‌ها با همکاری سازمان‌ها و نهادها و برخی از آنها با بودجه فیلمساز ساخته شده است. امسال با اضافه‌شدن بخش «فیلم ما» به فیلمسازان آماتور دوربین به دست که احتیاج به حمایت در «دیده شدن» و «ساختن» دارند توجه شده است و تفکیکی میان فیلمسازان آماتور و حرفه‌ای صورت گرفته است. رشد سریع در جشنواره عمار در حالی روی داد که تقریبا هیچ کمک دولتی به این جشنواره نشده است و تمام کارها توسط دبیرخانه کوچکی که این جشنواره در اختیار دارد انجام گرفته است. اکران‌های متعدد در طول سال و برگزاری دورههای آموزشی در کنار برگزاری جشنواره فیلم عمار ازجمله فعالیت‌هایی ارزشمند این دبیرخانه کوچک برای تثبیت رشد هر ساله جشنواره است. این میزان فعالیت مطمئنا نیازمند نیروی انسانی بیشتر و صرف هزینه‌هایی برای توسعه است که متاسفانه هنوز مورد توجه مدیران فرهنگی و سینمایی کشور قرار نگرفته است. جشنواره عمار در چهارمین دوره خود رشد کمی (حضور 2000 فیلم ) چشمگیری داشته و به نقطه‌ای رسیده است که مسؤولان جشنواره را به اجرای مرحله دوم رشد این جشنواره که رشد کیفی است ترغیب می‌کند. رشدی که نیازمند توجه ویژه مدیران سینمایی است. توجهی فراتر از حضور چند ساعته و اظهارنظر‌کردن و گرفتن عکس و ارائه لوح تقدیر جشنواره به برگزیدگان یا سخنرانی کوتاه و مختصر. حضور حجت‌الله ایوبی در جشنواره فیلم عمار نشان از توجه او به این جشنواره دارد اما پاسخ او به سوالات خبرنگاران و توضیحاتش درباره جشنواره عمار در مراسم افتتاحیه این جشنواره قابل تامل است. حرکت رو به جلوی عمار غیرقابل کتمان است اما جشنواره عمار در حال حاضر یک آب‌باریکه است اما این آب باریک حاصل یک قنات ریشه‌دار است، این قنات اگر لایروبی شود معلوم می‌شود که چشمه جوشانی است. جشنواره عمار گام در راه لایروبی قنات سینمای ایران، ایران انقلابی و اسلامی گذاشته است. دردمندان انقلابی، جشنواره‌ای جهت ترمیم و ساختارشکنی در عرصه سینمای ایران پدید آوردند و با وجود تولد تازه این مولود سینمایی بیم و هراسی در بدنه مخالفان اندیشه‌های انقلابی در داخل و خارج به راه افتاده است. تاکنون انتقادات تند پیشین تحت عنوان «چرا پسوند مردمی؟» حاصلی به بار نیاورده است. ایستادگی در اصول، تلاش بیش از این برای جذب حداکثری، استفاده از متخصصان، تشکیل اتاق‌های فکر و مشاوره با حضور دلسوزان و متخصصان و... قابل توجه و اهتمام است تا راه را برای فرصت‌طلبان و معاندین خواهان خنثایی جشنواره ببندد البته تاکنون تبلیغات بیرونی توسط دشمنان و معاندین تاثیری عکس داشته است زیرا عدالتخواهان و معترضان به جهانخواران در دنیا بیش از گذشته هستند و نمی‌توان جلوی حرکتی خودجوش و مردمی را گرفت. نگاهی به چهارمین دوره جشنواره مردمی عمار
مهارنشدنی‌های پیشرو
سارا شکری: جشنواره عمار در چهارمین دوره برگزاری‌اش تلاش داشته تا بیش از پیش مخاطب را با هنرمند و هنر انقلابی نزدیک کند. با این رویکرد نمایش فیلم‌ها در جشنواره با اقبال بیشتری نسبت به سال‌های گذشته روبه‌رو شد. امسال با برنامه‌ریزی درست برگزارکنندگان از چند فیلم با موضوعات مختلف و جذاب رونمایی شد از جمله این فیلم‌ها که با اقبال خوبی روبه‌رو شد فیلم‌های «لکه» (محمدباقر مفیدی‌کیا)، مصاف (علی عبدالوهاب) و «نبردخاموش» (مصطفی زمانی)، «او با ما» (محمد صادق باطنی) و... بود که این آثار با موضوعات مختلف و ساختار مناسب نظر بینندگان را به خود جلب کرد. از رشادت‌های سرداران شهید و بحران‌های سوریه تا مجاهدت‌های مردم در شرایط سخت اقتصادی موضوعاتی بود که امسال مورد توجه فیلمسازان قرار گرفت. نکته حایز اهمیت در این برنامه فرهنگی که وجهه‌ای مردمی دارد برگزاری آن و نزدیک‌شدن آن به استانداردهای جشنواره‌های دیگر است. امسال در بخش ثبت‌نام نسبت به دورههای گذشته بسیار حرفه‌ای‌تر عمل شده و مانند جشنواره‌های بین‌المللی به صورت آن لاین ثبت‌نام انجام شد و به صورت تخصصی به رشته‌های مختلف از جمله تدوین، تصویربرداری و... توجه شده است که نشان از حرکت جشنواره به سمت استانداردهای جهانی است و نشان‌دهنده پویایی و رشد و تعالی این جشنواره است. اگر در این جشنواره به صورت تخصصی به رشته‌های مختلف توجه شود و داوری‌ها با دقت بیشتری صورت گیرد می‌توان علاوه بر معرفی کارگردان‌های دغدغه‌مند و انقلابی به سینمای ایران، شاهد شکوفایی استعدادهای جوان و خوش فکر در حوزه تدوین، تصویربرداری و... نیز بود. اضافه‌شدن بخش بین‌الملل به جشنواره عمار یکی از نقاط قوت به شمار می‌آید اگرچه بسیاری معتقدند شاید اضافه‌شدن این بخش به جشنواره با توجه به مردمی بودن آن آفت محسوب می‌شود اما این نکته حایز اهمیت است که با توجه به نگاه ایدئولوژیکی که در عمار وجود دارد، حضور در عرصه‌های بین‌المللی، این جشنواره را از جشنواره‌های دیگر که با هزینه‌های گزاف برگزار می‌شوند و بیشتر نمایشی هستند (فجر، حقیقت و کودک) متمایز می‌کند. جشنواره‌های مختلف که نام بین‌الملل را یدک می‌کشند تنها به دنبال نمایش آثار برگزیده در جشنواره‌های کن، برلین و... در جشنواره‌های ایران هستند و به نوعی با نمایش این فیلم‌ها که با اهداف آن جشنواره‌ها همخوان بوده و موفق به دریافت جایزه شده‌اند، برای فیلمساز ایرانی الگوسازی می‌کنند. اما در جشنواره عمار علاوه بر آموزش تئوریک باید فیلمسازانی ترغیب به ساخت آثار مختلف شوند که با نگاه استراتژیک نظام فیلم می‌سازند همچنین آثاری در بخش بین‌الملل حاضر شوند که با رویکرد ضد استکباری و ضد صهیونیسم ساخته شده و مورد حمایت جشنواره قرار گیرند. عمار جشنواره بچه حزب‌اللهی‌هایی است که به‌تدریج جایگاه متفاوت خود را در میان مخاطب به دست آورده و با دقت و توجه برگزارکنندگان جشنواره جایگاه تخصصی خود را به دست می‌آورد و علاوه بر کسب جایگاه در میان افراد متعهد و آرمانگرا به یکی از جشنواره‌های جدی و مهم بدل خواهد شد. با توجه به فلسفه وجودی این جشنواره که ریشه در گفتمان انقلاب اسلامی دارد می‌تواند بیش از پیش موفق عمل کند. امسال نسبت به سال‌های گذشته تعداد متقاضی حضور در جشنواره بیشتر شده است و بعضی از فیلم‌ها با همکاری سازمان‌ها و نهادها و برخی از آنها با بودجه فیلمساز ساخته شده است. امسال با اضافه‌شدن بخش «فیلم ما» به فیلمسازان آماتور دوربین به دست که احتیاج به حمایت در «دیده شدن» و «ساختن» دارند توجه شده است و تفکیکی میان فیلمسازان آماتور و حرفه‌ای صورت گرفته است. رشد سریع در جشنواره عمار در حالی روی داد که تقریبا هیچ کمک دولتی به این جشنواره نشده است و تمام کارها توسط دبیرخانه کوچکی که این جشنواره در اختیار دارد انجام گرفته است. اکران‌های متعدد در طول سال و برگزاری دورههای آموزشی در کنار برگزاری جشنواره فیلم عمار ازجمله فعالیت‌هایی ارزشمند این دبیرخانه کوچک برای تثبیت رشد هر ساله جشنواره است. این میزان فعالیت مطمئنا نیازمند نیروی انسانی بیشتر و صرف هزینه‌هایی برای توسعه است که متاسفانه هنوز مورد توجه مدیران فرهنگی و سینمایی کشور قرار نگرفته است. جشنواره عمار در چهارمین دوره خود رشد کمی (حضور 2000 فیلم ) چشمگیری داشته و به نقطه‌ای رسیده است که مسؤولان جشنواره را به اجرای مرحله دوم رشد این جشنواره که رشد کیفی است ترغیب می‌کند. رشدی که نیازمند توجه ویژه مدیران سینمایی است. توجهی فراتر از حضور چند ساعته و اظهارنظر‌کردن و گرفتن عکس و ارائه لوح تقدیر جشنواره به برگزیدگان یا سخنرانی کوتاه و مختصر. حضور حجت‌الله ایوبی در جشنواره فیلم عمار نشان از توجه او به این جشنواره دارد اما پاسخ او به سوالات خبرنگاران و توضیحاتش درباره جشنواره عمار در مراسم افتتاحیه این جشنواره قابل تامل است. حرکت رو به جلوی عمار غیرقابل کتمان است اما جشنواره عمار در حال حاضر یک آب‌باریکه است اما این آب باریک حاصل یک قنات ریشه‌دار است، این قنات اگر لایروبی شود معلوم می‌شود که چشمه جوشانی است. جشنواره عمار گام در راه لایروبی قنات سینمای ایران، ایران انقلابی و اسلامی گذاشته است. دردمندان انقلابی، جشنواره‌ای جهت ترمیم و ساختارشکنی در عرصه سینمای ایران پدید آوردند و با وجود تولد تازه این مولود سینمایی بیم و هراسی در بدنه مخالفان اندیشه‌های انقلابی در داخل و خارج به راه افتاده است. تاکنون انتقادات تند پیشین تحت عنوان «چرا پسوند مردمی؟» حاصلی به بار نیاورده است. ایستادگی در اصول، تلاش بیش از این برای جذب حداکثری، استفاده از متخصصان، تشکیل اتاق‌های فکر و مشاوره با حضور دلسوزان و متخصصان و... قابل توجه و اهتمام است تا راه را برای فرصت‌طلبان و معاندین خواهان خنثایی جشنواره ببندد البته تاکنون تبلیغات بیرونی توسط دشمنان و معاندین تاثیری عکس داشته است زیرا عدالتخواهان و معترضان به جهانخواران در دنیا بیش از گذشته هستند و نمی‌توان جلوی حرکتی خودجوش و مردمی را گرفت. ارسال نظر
پربیننده