حسین جوادی: خیلی تعجب نکنید کریس رونالدو توپ طلای جواهرساز فرانسوی را به موزه اختصاصی‌اش برد! ریسک این تیتر آنقدر بالاست که هیچ رسانه‌ای جرات زدنش را به خود نمی‌دهد چون احتمالات تنها پدیده‌ای در جهان است که غیرقابل پیش‌بینی است. امشب در سرمای زوریخ و کنار سالن پرزرق و برق اهدای جایزه بهترین بازیکن جهان لیموزین‌های تشریفات میهمان‌هایی را جابه جا می‌کنند که همگی برای شنیده شدن نام خوشبخت‌ترین پسر فوتبال جهان آمده‌اند البته قبل از این یک سایت اسپانیایی دست به کاری زده بود و فاش کرد تا چند هفته گذشته رای کریس رونالدو بالاتر از دیگر رقباست، مسی دوم و فرانک ریبری سوم. خیلی نمی‌توان به این سایت‌ها اتکا کرد چون شاید خوش‌خیالی‌های همسر ریبری و تابلوی آرزوهایش به ثمر بنشیند و فرانکی روی شانه‌هایش شاهین خوشبختی را احساس کند. البته حق ریبری کمتر از لئو و کریس نیست! شاید هم «کک» باز هم دنیا را برای بار پنجم غافلگیر کند؟! شاید هم کریس و این پیش‌بینی ما، که می‌تواند درست باشد. از روزی که استنلی ماتئوس در یک مراسم کاملا ساده و بی‌آلایش در زمستان 1956توپ کوچکی موسوم به توپ طلای اروپا را دریافت کرد تا امروز که جایزه فیفا با عنوان برترین بازیکن اروپا ادغام شده چیزی بیش از 6 دهه می‌گذرد و کیفیت این مراسم هر سال از نظر تجملات و بازی‌های پروپاگاندا بیشتر می‌شود. حاشیه‌های این مراسم اسکار را هم روسفید کرده و تنها چیزی که در آن اهمیت ندارد اینکه آیا آن کسی که به عنوان شایسته‌ترین بازیکن نامش از سوی بلندگوهای سالن خوانده می‌شود واقعا شایستگی این عنوان را دارد یا خیر؟ بدون شک وقتی به سیاهه سه‌نفره نامزدهای توپ طلا نگاه می‌کنید نمی‌توانید بگویید مثلا کریس یا لئو یا فرانکی لیاقت حضور در این فهرست را ندارند ولی اینکه آیا ستاره جوان دیگری نیز بوده که می‌توانسته در این میان این فهرست خودش را جا کند سوال‌برانگیز است؟! واقعا نمی‌شود به این استدلال خیلی بها داد چون این انتخاب بیشتر از آنکه کیفی باشد سلیقه‌ای است و شما منوی محدودی در اختیارتان قرار می‌گیرد، مثلا لئو مسی جز قهرمانی در لالیگا یا صعود به جام‌جهانی چه نکته مثبت دیگری داشته که باید جزو 3 نفر نهایی نامش آورده شود؟ آیا یک ستاره از دورتموند مثل لواندوفسکی یا مولر از بایرن یا حتی ادیسون کاوانی نمی‌توانستند به مرحله پایانی صعود کنند؟ وقتی انتخاب بهترین بازیکن به دست سلیقه‌ها سپرده می‌شود باید همیشه منتظر سریال تکراری انتخاب‌ها باشیم و درست زمانی مشمئزکننده خواهد شد که باز هم نام لیونل مسی به عنوان برنده توپ طلا مطرح شود. اما اینکه رای کاپیتان‌ها و مربیان به علاوه نظر خبرنگاران مجله فرانس فوتبال کدام ستاره را دوباره خوشبخت می‌کند حرف و حدیث جداگانه‌ای دارد چون اگر قرار باشد در اینجا ما هم از این قاعده مستثنا نباشیم و از روی سلیقه شخصی نظر دهیم پس نمی‌توانیم استدلال خود را ثابت کنیم! پیتر استانتون در یادداشتی جالب درباره اینکه چرا فرانک ریبری نسبت به لئو و کریس شایسته‌تر است نوشته بود همسر فرانکی زیر شومینه خانه‌شان جایی ویژه را برای توپ طلا در نظر گرفته و اعتقاد دارد شوهر «فرانک اشتاینش» می‌تواند این جایزه را تصاحب کند. علم روانشناسی می‌گوید خانم ریبری نمی‌خواهد از قافله همسرانی که شوهرانشان ستاره‌های فوتبال جهان هستند عقب بماند چون همین فرانکی خیلی همسر وفادار و مطمئنی برای او نیست که بخواهد چنین با بازی تبلیغاتی برای شوهرش خدمت کند (ریبری به دلیل مشکلات اخلاقی پایش به دادگاه کشیده شده بود) اما باز هم اینها ملاک نیست چون فرانکی یکی از همان مهره‌های تاثیرگذار باواریایی‌هاست که سبب شد هم یوپ هاینکس عنوان برترین مربی جهان از نظر فیفا را به دست آورد و هم اینکه در کسب پنجگانه بایرن در سال 2013 نقش بسزایی داشت. نکته قابل توجه درباره لئو مسی نیز همین است چون پسرک آرژانتینی نیز تنها در رده باشگاهی تا حدودی موفق بوده و خیلی کارهای خارق‌العاده در سطح ملی انجام نداده است، او نیز مانند فرانکی. اما کریس شرایطش فرق می‌کند چون هم در رئال درخشیده و هم اصلی‌ترین عنصر پیروزی پرتغال در مرحله پلی‌آف بوده و نمایش خیره‌کننده‌اش در دوئل با ابراهیموویج نکته بارزی است که نمی‌توان کتمان کرد. شاید تنها معضل کریس عدم محبوبیتش در نزد مربیان و کاپیتان‌های ملی باشد وگرنه شایسته‌ترین فرد در میان این سه بازیکن بدون شک کریس رونالدو است. سازنده اصلی توپ طلا كيست؟
درست از زمانی که جایزه معتبر توپ طلای فرانس فوتبال با جایزه بهترین بازیکن جهان فیفا ادغام شد نام جدید به خود گرفت و آن «توپ طلای فیفا» بود. حالا خیلی‌ها اطلاعات ریز و درشتی درباره تاریخچه انتخاب بهترین بازیکن جهان دارند و حتی سیاهه فهرست بهترین ستاره جهان در 50 سال اخیر نیز در اختیار همه قرار دارد. ولی سوال اصلی اینجاست که چه کسی سازنده این توپ طلایی رنگ است؟ یک راز نهفته، حقیقتی که شاید خیلی‌ها درباره آن نمی‌دانند؛ برای نخستین‌بار افتخار ساختن توپ طلایی رنگ به شرکت جواهرسازی معتبر «ملریو» داده شد. شرکت غول‌پیکری که تاریخ تاسیس آن به سال «1613» میلادی بازمی‌گردد. آنها این سفارش را در سال 1965 از سردبیر مجله معتبر فرانس فوتبال دریافت کردند. این اتفاق انقلابی در هنر جواهرسازی و طلاسازی بود. خانواده «ملریو» به دلیل اعتباری که کسب کرده بودند همیشه سفارش ساخت جواهرات سلطنتی را برعهده می‌گرفتند. به‌طور مثال شمشیرهای تشریفاتی، قطعات تزئینی و جام‌هایی که برای افتخار به افراد مشخص اهدا می‌شد، تماما کار این شرکت جواهرسازی فرانسوی بود.
مشخصات توپ طلا
این توپی که خیلی از ستاره‌های فوتبال جهان بالای دست می‌گیرند و با فیگورهای مختلف کنارش عکس یادگاری می‌اندازند، ارتفاعی به طول 31 سانتیمتر و عرض 23 سانتیمتر دارد. در زیر توپ طلا تراشه‌هایی که با دست به صورت الماس‌های ریز درآمده، حکاکی شده است.