اقبال شاکری*: موضوعی که چندسالی است همه ساکنان شهرهای بزرگ و صنعتی از جمله تهران را آزار می‌دهد موضوع آلودگی هواست. موضوعی که به طور مستقیم سلامتی شهروندان را تهدید می‌کند و از این جهت باید دغدغه هر مدیر دلسوزی باشد که در این مسیر گامی برداشته یا با ارائه راهکاری حداقل باری را در این مسیر از دوش شهروندان بردارد تا به اندازه یک گام هم که شده در مسیر سلامت شهروندان حرکت کرده باشیم. اما اتفاقی که به تازگی در این مسیر افتاد، پیشنهاد آقای قالیباف شهردار تهران برای حل مشکل آلودگی هوای پایتخت بود که به نظر می‌رسد در هیاهوی مشکلات دولت گم شد و آنچنان که باید مورد توجه قرار نگرفت. پیشنهادی که می‌تواند با در اختیار قرار دادن اختیارات و اعتبارات این کار به دست شهردار تهران گامی در جهت رفع معضل آلودگی هوا به حساب آید. به نظر می‌رسد در شرایطی که مردم بر مشکل آلودگی هوا توجه دارند و این مشکل با ماندگار شدن چندین ساله به عنوان یک بیماری مزمن برای شهر تهران تلقی می‌شود توجه به پیشنهاد داوطلبانه فردی برای رویارویی با این مشکل حداقل کاری بود که باید از سوی متولیان انجام می‌شد که متاسفانه صورت نگرفت. این درحالی است که همواره در بحث مدیریت شهری از طرح مدیریت یکپارچه شهری یاد می‌شود و آن را به عنوان راهکاری برای صرفه‌جویی و انجام گرفتن بهتر خدمات شهری و پروژه‌های عمرانی می‌دانند. شایسته این بود که به این پیشنهاد شهردار حداقل با همین رویکرد نگاه می‌شد و آن را در راستای طرح مدیریت یکپارچه شهری در نظر می‌گرفتند. درحال حاضر به این دلیل که در بخش دولتی و نهادهای وابسته به آن که در موضوع آلودگی هوا دخالت دارند اختیارات پراکنده واگذار شده، تصمیم‌گیری هم با پراکندگی و کندی و بدون انسجام صورت می‌گیرد که اگر تصمیم‌گیری به مدیریت واحد منتقل شود می‌تواند با سرعت و با انسجام این هماهنگی بین همه نهادهای درگیر در بحث آلودگی هوا ایجاد شود و شاهد بهبود معضل آلودگی در تهران باشیم.
در حال حاضر هم این موضوع در شورای شهر با جدیت دنبال می‌شود و در همین راستا جلساتی هم با نمایندگان مجلس برگزار کرده و خواستار پیگیری سریع‌تر این موضوع هستیم و به این نکته هم اعتقاد داریم که حضور شهردار در جلسات هیات دولت هم می‌تواند در عملی شدن راهکارهای شهردار برای رفع آلودگی هوای تهران کارگشا باشد.
*عضو شورای شهر