یادش بخیر آن روزها که شلغم و ممد بوقی روی سکوهای رنگ پریده آزادی از صبح تا بعدازظهر صورتشان باد می‌کرد ار بس توی این بوق‌های فلزی می‌دمیدند تا مردم ستاره‌ها را فریاد بزنند، یادش بخیر آن روزها ستاره‌ها تنها در زمین ستاره بودند و برای رفت و آمد از اتوبوس‌های شرکت واحد استفاده می‌کردند تا حالا که ستاره‌های کاغذی از ماشین شاسی‌بلند. تفریح ستاره‌های آن زمان کنار سد کرج بود و قاچی از هندوانه و بعد هم یا علی مدد باید کل تپه‌های اطراف را بالا و پایین می‌رفتند، تازه اسمش بود آمده‌اند خوشگذرانی. حالا تفریح‌ها شده دوسیب انگور و فاکتور یک میلیونی روی دست مدیر. آن روزها معلم اخلاق اگر سخت می‌گرفت محکوم بود به دیکتاتوری و استفاده از روش‌های فوتبال کمونیستی. همان بود که از روی سکوها در آخرین زمستان حضورش در تیم ملی با گلوله‌های برفی پذیرایی شد. شاید اگر پرویزخان آن کار‌ها را نمی‌کرد دهه 70 و 60 مجید نامجومطلق و فرشاد و عابدزاده برای چند دهه حضورشان در تیم ملی تا این اندازه مفتخر نبودند. حالا روزگار گذشته و پیراهن‌های سرخ و آبی به تن کسانی رفته که نه قدرت کل‌کل دارند و نه و غیرت بازی. وقتی روزگار اینگونه چپ می‌کند رسانه‌های‌شان نقش بازی می‌کنند تا با حیله جنگ کنند نه نفر به نفر. وقتی در این فوتبال معلم اخلاق گلوله برفی می‌خورد باید برای مربی‌هایی کف و سوت زد که با ناخلفی‌های بازیکنان‌شان به راحتی کنار می‌آیند و لب به اعتراض می‌گشایند که چرا فلان رسانه و بهمان روزنامه معترض است به تفریح‌های ناسالم آنها. غیر‌عرف‌ها می‌شود حریم خصوصی و وارد شدن به آن پای‌تان را به دادگاه می‌کشاند. دیگر آن روزها گذشته که سرما و گرما برای هوادار فرقی نداشته باشد تا با بلیت 10 ریالی به ورزشگاه بیاید،حالا بلیت‌ها الکترونیک شده و وسیله حمل و نقل رایگان ولی کجاست آنکه نامش تماشاگر است؟ افسوس‌ها پایان ندارد، فوتبالی که در ایران به سوغات آمده فوتبال مردانه نیست بازی دختربچه‌هایی است که نامش را فوتبال می‌گذارند. برای این لیگ برای اینکه وقتی بازیکن زورش در زمین نمی‌رسد مدیر رسانه‌ای یا روزنامه و سایت باشگاه سریع برای تکل زدن زیر پای حریف دست به کار می‌شوند باید افسوس خورد. به جای وقت تلف کردن روی همان سکوهای آزادی بهتر است تا پای پاره کردن سینی و زنجیر پهلوانی وقت بگذاری که برای سیر کردن شکم خانواده‌اش به یک یا علی من و تو نیاز دارد. جنگ زرگري
تاکتیک‌هایی که پرسپولیس و استقلال علیه هم راه انداخته‌اند از آن دسته روش‌هایی است که «گوبلز» مدیر ارشد تبلیغاتی رایش سوم در جنگ جهانی به راه می‌انداخت. واقعا فوتبال ما از لحاظ فنی و کیفی به چه سمت و سویی رفته که رسانه‌های مستقل استقلال و پرسپولیس اینگونه قبل از یک نبرد پرهیجان برای هواداران دست به جنگ سایبری می‌زنند؟! این تاسف‌انگیز نیست که زمانی که شما نمی‌توانید برای تماشاگران فوتبالی زیبا و مهیج را نمایش دهید اینگونه بر ترفند‌های رسانه‌ای روی می‌آورید؟ سردبیران رسانه‌های مرتبط این دو باشگاه که اهل رسانه و قلم هستند چرا از این ترفند استفاده کردند؟ واقعا توقع افکارعمومی از استقلال و پرسپولیس بیش از اینهاست که خیلی راحت از روش‌های روانی برای بر هم زدن آرامش اردوی حریف استفاده می‌کنند. جنگی که امروز رسانه‌های این دو باشگاه به راه انداخته‌اند نشان از عاقبت خوشی برای برگزاری یک فوتبال دلچسب در روز جمعه نخواهد داشت. وقتی ما اسیر سریال‌های تکراری تساوی می‌شویم، وقتی مربیان هر دو تیم به دلیل احتیاط فراوان و حفظ کردن جایگاه‌شان در باشگاه (آنها فکر می‌کنند با شکست مقابل حریف سنتی محبوبیت خود را از دست می‌دهند) تیم‌ها را دفاعی به میدان می‌فرستند و به خاطر تساوی صفر - صفر شب راحت به بالین می‌گذارند باید هم رسانه‌های مرتبط‌شان دست به چنین رفتارهایی بزنند. یادش بخیر آن داربی‌های دهه 70 و 80 یا حتی اوایل جنگ که گوش تا گوش ورزشگاه آزادی هوادار می‌نشست تا شاهد یک نبرد مردانه تمام عیار باشد ولی حالا چیزی که باب شده جنگ سایبری است نه جنگ فوتبال.
تصویری که جنجال ساز شد
جنگی که نامش را سایبری نهادیم دقیقا از غروب یکشنبه با انتشار مقاله‌ای تحت عنوان «گزارشی مستند و تکان‌دهنده از اشتباه و تصمیم به سود سرخ‌ها» روی خروجی سایت رسمی باشگاه استقلال قرار گرفت. در این مقاله به تمام مواردی اشاره شده بود که داوران به نفع پرسپولیس سوت زده‌اند. این گزارش خیلی زود روی اکثر خبرگزاری‌ها منعکس شد و واکنش‌های فراوانی را به همراه داشت. خیلی‌ها اعتقاد داشتند این روش به تخریب حریف به بیرون از گود می‌ماند تا یک مبارزه مردانه! پرسپولیسی‌ها نیز خیلی زود تلافی کردند.
روزنامه هوادار باشگاه پرسپولیس در شماره (دوشنبه) خود با انتشار عکسی از 2 بازیکن استقلال بار دیگر آتش جنگ رسانه‌ای 2 باشگاه پیش از داربی 78 را شعله‌ورتر کرد. در عکسی که این روزنامه در صفحه اول خود منتشر کرده 2 بازیکن استقلال یعنی سیدمهدی رحمتی و حنیف عمران‌زاده در حال کشیدن قلیان هستند. قطعا قصد مسؤولان این روزنامه هوادار این بوده که اگر فدراسیون فوتبال و کمیته انضباطی به قلیان کشیدن 2 بازیکن پرسپولیس (پیام صادقیان و محسن مسلمان) واکنش نشان می‌دهند، باید در قبال کار این دو بازیکن استقلال نیز تصمیم بگیرند. شاید نیاز به توضیح ماجرا نباشد. دیگر همه می‌دانیم که نشستن در قهوه‌خانه‌ها و کشیدن قلیان به یکی از تفریحات اساسی جوانان تبدیل شده است. حال فوتبالیست‌های ما هم در این میان مثل قشرهای دیگر جامعه به طرز فزاینده‌ای در سال‌های قبل به این پدیده روی آورده‌اند. با این حال همه می‌دانند که انجام این کار برای یک فوتبالیست گذشته از تاثیر سوئی که روی تصور مردم از جامعه فوتبالی می‌گذارد، برای خودش نیز فقط ضرر به همراه دارد. قطعا اگر از همان فوتبالیستی که دیگر این کار تبدیل به یک عادت برایش شده هم بپرسیم که فایده این کار برای تو چیست، می‌گوید هیچ! اما موجی است که بین فوتبالیست‌ها به وجود آمده و فعلا نه تنها نصیحت و موعظه بلکه محرومیت و محکومیت هم جلودار آن نخواهد بود. حال پس از حکم عجولانه کمیته انضباطی در محروم کردن صادقیان و مسلمان از حضور در تیم ملی، موجی در شبکه‌های مجازی و بین هواداران آبی و قرمز به وجود آمده که می‌خواهند ثابت کنند بازیکنان ما قلیانی نیستند بلکه بازیکنان شما هستند که این کار زشت را انجام می‌دهند! غافل از اینکه اکثر بازیکنان فوتبال ما به این پدیده زشت مبتلا شده‌اند و این دعواها سودی ندارد. انتشار عکس 2 بازیکن استقلال در حال قلیان‌کشیدن هم حرکت در دور باطل است. نه فدراسیون ما آنقدر قاطعیت دارد که بخواهد تصمیمی درست برای این مساله گرفته و حداقل با آموزش و تربیت صحیح جلوی شیوع این پدیده در بازیکنان آینده این فوتبال را بگیرد و نه بازیکنان با این مسائل به خودشان می‌آیند و مسیر دیگری در فوتبال حرفه‌ای خود در پیش می‌گیرند. شاید برای چند دقیقه سرگرم شدن و کری خواندن پیش از داربی این کار مناسب باشد اما در اصل چیزی جز آب در هاون کوبیدن نیست! روز گذشته هم سایت 2 باشگاه سرخابی بیانیه‌های تندی علیه هم منتشر کرده بودند و با یادآوری اشتباهات داوری به نفع رقیب سعی در تخریب اردوی حریف داشتند. یادمان نمی‌رود که پس از داربی کسل‌کننده قبلی مدیران 2 باشگاه تاکید کردند باید کاری کنیم داربی بعد زیبا شود اما آیا با این بیانیه‌ها، عکس‌ها و ایجاد حساسیت‌های کاذب می‌شود امیدی به زیبا شدن این بازی داشت؟