در سرزمین‌های اشغالی مراسم دفن شارون دیروز در نهایت سردی برگزار شد و هیچ یک از رهبران تراز اول جهان حتی اوباما که دولتش شریک نظامی و سیاسی اسرائیل است، حاضر نشدند اعتبار خود را فدای یک جنایتکار کنند. صبح دوشنبه سران صهیونیست به همراه فرستادگان هیات‌هایی که عمدتا از کشورهای غربی آمده بودند مقابل ساختمان مجلس(کنیست) تل‌آویو و کنار تابوت آریل شارون که جمعه در 85 سالگی مرده بود، صف کشیدند. جو بایدن، معاون رئیس‌جمهور آمریکا و چند نخست‌وزير از جمله نخست‌وزیر جمهوری چک و شماری از رؤسای جمهوری شامل رئیس‌جمهور يونان و کسانی که در زمان نخست‌وزيری شارون با وی همکاری داشتند، مانند تونی بلر، نخست‌وزير پيشين بريتانيا در آيين رسمی خاکسپاری وی شرکت کردند. شيمون پرز، رئيس‌جمهوری ۹۱ ساله اسرائيل در حالی که انگار سرنوشتی مشابه شارون را در انتظار خود می‌دید و اشکش درآمده بود قاتل زنان و کودکان فلسطینی را «دوست، رهبری بزرگ و يک سرباز فداکار» ناميد. جو بايدن هم در سخنان خود آنچه را «شهامت بی‌نظير» شارون ناميد، مورد ستايش قرار داد و گفت آمريکا در مرگ شارون، مانند «يکی از فرزندان خود» سوگوار است که شاید منظور وی از آمریکا، صهیونیسم بود.سپس تونی بلر، نخست‌وزير پيشين بريتانيا که این روزها سعی می‌کند خود را از گذشته جنگ‌طلبانه‌اش نادم نشان دهد چهره واقعی خود را رو کرد و در سخنانی گفت: «تصور ديگری از شارون داشتم اما وقتی برای نخستين بار او را ملاقات کردم، آريک (آريل شارون) را کاملا متفاوت از تصورات يافتم؛ دلپذير و پرجذبه!» جسد شارون از اورشليم به سوی صحرای نغب انتقال داده و در کنار قبر همسرش، لی‌لی، در تپه «لاله‌های سرخ»؛ جايی که گاوداری خانوادگی او قرار دارد دفن شد تا همنشین چارپایان شد. پيش از زیر خاک کردن شارون در اين گاوداری، مراسم ديگری برای ايراد سخنرانی از سوی رئيس ستاد کل ارتش اسرائيل و شمار ديگری از شخصيت‌های صهیونیست در نظر گرفته شده بود. جالب اینکه قبر شارون در اين تپه، فاصله بسيار اندکی تا نوار غزه دارد، به همين دليل تدابير امنيتی شديدی در اين محل در نظر گرفته شده است. شارون هنگام مرگ، چند روز تا 86 سالگی فاصله داشت اما 8 سال آخر عمرش را در اغمای مطلق بود و زندگی نباتی داشت. او چهارم ژانويه ۲۰۰۶ و در دومين دوره نخست‌وزيری‌اش بر اثر خونريزی شديد داخلی ناشی از سکته مغزی به کمای کامل رفت. عمل‌های جراحی پيچيده‌ای در طول 8 سال گذشته روی شارون انجام شد که تنها به ادامه حيات ظاهری وی منجر شد. دو پسر شارون با جدا کردن پدر خود از تجهيزات پزشکی که وی را ظاهرا زنده نگاه می‌داشت، مخالفت کرده بودند. اما وخامت حال جسمانی شارون از آغاز سال ۲۰۱۴ و نارسايی شديد کليوی، سرانجام دو پسر او را متقاعد کرد که جلاد نیمه مرده از تجهيزات پزشکی جدا شود و كاملا بميرد. شارون در كنار گاوهايش دفن مي‌شود
بایدن و بلر در ختم قصاب صبرا و شتیلا
در سرزمین‌های اشغالی مراسم دفن شارون دیروز در نهایت سردی برگزار شد و هیچ یک از رهبران تراز اول جهان حتی اوباما که دولتش شریک نظامی و سیاسی اسرائیل است، حاضر نشدند اعتبار خود را فدای یک جنایتکار کنند. صبح دوشنبه سران صهیونیست به همراه فرستادگان هیات‌هایی که عمدتا از کشورهای غربی آمده بودند مقابل ساختمان مجلس(کنیست) تل‌آویو و کنار تابوت آریل شارون که جمعه در 85 سالگی مرده بود، صف کشیدند. جو بایدن، معاون رئیس‌جمهور آمریکا و چند نخست‌وزير از جمله نخست‌وزیر جمهوری چک و شماری از رؤسای جمهوری شامل رئیس‌جمهور يونان و کسانی که در زمان نخست‌وزيری شارون با وی همکاری داشتند، مانند تونی بلر، نخست‌وزير پيشين بريتانيا در آيين رسمی خاکسپاری وی شرکت کردند. شيمون پرز، رئيس‌جمهوری ۹۱ ساله اسرائيل در حالی که انگار سرنوشتی مشابه شارون را در انتظار خود می‌دید و اشکش درآمده بود قاتل زنان و کودکان فلسطینی را «دوست، رهبری بزرگ و يک سرباز فداکار» ناميد. جو بايدن هم در سخنان خود آنچه را «شهامت بی‌نظير» شارون ناميد، مورد ستايش قرار داد و گفت آمريکا در مرگ شارون، مانند «يکی از فرزندان خود» سوگوار است که شاید منظور وی از آمریکا، صهیونیسم بود.سپس تونی بلر، نخست‌وزير پيشين بريتانيا که این روزها سعی می‌کند خود را از گذشته جنگ‌طلبانه‌اش نادم نشان دهد چهره واقعی خود را رو کرد و در سخنانی گفت: «تصور ديگری از شارون داشتم اما وقتی برای نخستين بار او را ملاقات کردم، آريک (آريل شارون) را کاملا متفاوت از تصورات يافتم؛ دلپذير و پرجذبه!» جسد شارون از اورشليم به سوی صحرای نغب انتقال داده و در کنار قبر همسرش، لی‌لی، در تپه «لاله‌های سرخ»؛ جايی که گاوداری خانوادگی او قرار دارد دفن شد تا همنشین چارپایان شد. پيش از زیر خاک کردن شارون در اين گاوداری، مراسم ديگری برای ايراد سخنرانی از سوی رئيس ستاد کل ارتش اسرائيل و شمار ديگری از شخصيت‌های صهیونیست در نظر گرفته شده بود. جالب اینکه قبر شارون در اين تپه، فاصله بسيار اندکی تا نوار غزه دارد، به همين دليل تدابير امنيتی شديدی در اين محل در نظر گرفته شده است. شارون هنگام مرگ، چند روز تا 86 سالگی فاصله داشت اما 8 سال آخر عمرش را در اغمای مطلق بود و زندگی نباتی داشت. او چهارم ژانويه ۲۰۰۶ و در دومين دوره نخست‌وزيری‌اش بر اثر خونريزی شديد داخلی ناشی از سکته مغزی به کمای کامل رفت. عمل‌های جراحی پيچيده‌ای در طول 8 سال گذشته روی شارون انجام شد که تنها به ادامه حيات ظاهری وی منجر شد. دو پسر شارون با جدا کردن پدر خود از تجهيزات پزشکی که وی را ظاهرا زنده نگاه می‌داشت، مخالفت کرده بودند. اما وخامت حال جسمانی شارون از آغاز سال ۲۰۱۴ و نارسايی شديد کليوی، سرانجام دو پسر او را متقاعد کرد که جلاد نیمه مرده از تجهيزات پزشکی جدا شود و كاملا بميرد. ارسال نظر
پربیننده